We zijn weer een weekje verder, en we hebben weer een hoop meegemaakt.
Bas heeft punten gescoord bij zijn nieuwe collega’s, omdat hij na 1 week al alle namen kent! En dat is nogal wat, met 50 onmogelijke namen: Sudhip, Shajid, Coenie, Mukesh, Muffida, Chadie, Samir, Samar, enz. enz. Helaas heeft een van zijn beste medewerkers wel deze week aangegeven dat hij bij de concurrent (Emirates) aan de slag gaat – erg vervelend. En het schijnt dat er meerdere mensen buiten de deur aan het rondkijken zijn, dus Bas moet flink aan de slag om ze te behouden.
Dieuwertje is weer een paar keer naar Abu Dhabi geweest. Zondag was wel het meest memorabel – ter ere van de ‘kick-off’meeting met het projectteam was er een etentje gepland. Tja, dat werd een latertje, en dus een beetje gevaarlijk om helemaal naar huis te rijden... Dus werd er een chauffeur gecharterd die haar ‘even’ (1,5 uur) naar Dubai moest rijden. Gewoon in haar eigen auto, want die had ze de volgende dag weer nodig. De arme man moest vervolgens om 1 uur ’s nachts weer met een taxi terug naar Abu Dhabi.
Sinds gisteren is de Ramadan officieel voorbij, Eid al Fitr (Suikerfeest) is nu begonnen. Overdag mag dus weer gegeten en gedronken worden, en dat wordt uitgebreid gevierd. Veel mensen maken van de vrije dagen (vrijdag tot en met maandag) gebruik om een paar dagen terug naar hun vaderland te gaan (vooral India, Pakistan). Veel westerse expats gaan een paar dagen naar de buur-emiraten, zoals Fujairah. Alle bouw-werkzaamheden liggen een paar dagen stil, maar alle shopping-malls zijn wel gewoon open, en hebben vaak een speciale uitverkoop.
Wij hebben gisterochtend eerst even gezwommen (toen we ons nog niet realiseerden dat het ontbijt-buffet weer in gebruik genomen was, en dat ook een aantal gesluierde gasten zaten te ontbijten met direct uitzicht op die schaars geklede heidenen – zou het ze hun eetlust ontnomen hebben?) Daarna hebben we de apparaten in de gym maar eens uitgeprobeerd – ze waren duidelijk sterker dan wij! Moegestreden zijn we toen maar naar het strand gereden, om daar lekker van het mooie weer te genieten.
We zaten, net als vorige week, in het Jumeirah Beach Park: een groot groen park aan de kust, waar je 1 Euro entree-geld voor betaalt. Vorige week zaterdag was het een rustgevende omgeving, een mooi park met groene glooiende heuvels, en daar voorbij een mooi wit strand met palmbomen en een paar verdwaalde expats. Maar gister was dat wel even anders, waarschijnlijk omdat het vrijdag was (iedereen vrij), en dan ook nog een feestdag. Het park zat afgeladen vol met mensen, hele families Indiers zaten zij aan zij te picknicken en BBQen. Ook het strand was bomvol, maar we konden nog een ligbedje bemachtigen en hebben het schouwspel maar eens bekeken. Overal liepen groepjes mannen, vaak hand-in-hand of met de armen om elkaar heen geslagen van het park naar het water. Aan de waterlijn bleven ze dan staan, om gezellig samen te pootjebaden, sommigen waagden wel een plons. Totdat plotseling een grote terreinwagen met daarin een lokale overheids-persoon langs de waterlijn kwam aanrijden. Via de luidspreker op het dak werd iedereen die geen badkleding aan had gesommeerd om terug te gaan naar het park “Full dress not allowed on the beach! Go to the park! Underwear not allowed on the beach! Go to the park! You there, go to the park!!!” Hordes Indiers slenterden keurig terug naar het park, om 5 minuten later druppelsgewijs weer terug te komen. Een apart schouwspel!
’s Avonds zijn we uit eten gegaan in Dubai Marina – wolkenkrabber-city in aanbouw 30km buiten het centrum van Dubai. Een klein deel van deze wijk is al helemaal af, daar loopt langs de binnenhaven een boulevard – de Marine Walkway. Het was er gezellig druk, er stonden allemaal kraampjes op de boulevard, en het uitzicht over de enorme motorjachten met daarachter de tientallen wolkenkrabbers was heel bijzonder. We hebben heerlijk Indisch gegeten, lekker buiten op een terras. Na het eten wilden we toch wel eens kennis maken met het nachtleven van Dubai. Op aanraden van Edwin (vriend van Bas) zijn we naar de Barasti Bar gereden. Dit is een enorme bar aan het strand, waar zeker 1000 man op vrijdagavond een drankje komen drinken. Een heerlijk ontspannen sfeertje, een goede DJ, en Bas zijn eerste biertjes sinds we hier zijn aangekomen.
Vandaag zijn we weer een huis gaan kijken, deze keer in de wijk Lakes – een soort Vinex wijk in de buurt van Dubai Marina. We waren getipt door een collega van Bas, dat er bij hem in de straat een huis te huur stond. Binnen ons budget, dus het kijken waard. We verwachtten er niet veel van, want we zijn al eerder in soortgelijke wijken gaan kijken, en toen waren de huizen erg kaal, slecht onderhouden, en hadden ze een erg kleine woonkamer.
Ook de wijk Lakes is met weinig fantasie aangelegd, net als bijna elke wijk. Maar de lokatie is gunstig voor Dieuwertje (scheelt toch weer 20 minuten rijden richting Abu Dhabi), en het is er rustig en netjes. Het huis was van binnen verrassend ruim – een flinke woonkamer, en boven zelfs 4 kamers. En ook de achtertuin was lekker groen, met wat gras, een paar struiken en een flinke boom – dat is midden in de woestijn best een kunst! Aan de overkant van het straatje liggen de ‘community facilities’ van de wijk: een klein parkje met speeltuintje, een basketbal veld en vooral een flink zwembad! Uiteraard mogen alle inwoners van de 300 identieke huizen uit de wijk van deze faciliteiten gebruik maken, maar volgens de collega van Bas is het er meestal erg rustig. Ook vandaag zaten er maar 2 mensen aan het zwembad.
Wij hebben gelijk tegen de makelaar gezegd dat we het huis willen hebben, maar of dat ook betekent dat we het krijgen, moeten we nog maar zien. Je moet hier eerst 2 cheques op tafel leggen, en het contract ondertekenen, en tot die tijd kan er nog van alles tussendoor komen, hebben we inmiddels geleerd. Maar aangezien Bas zijn kantoor tot dinsdag gesloten is, kunnen wij nu niks regelen – dus we duimen dat deze makelaar zich aan zijn woord houdt, en het huis niet tussentijds aan iemand anders geeft!

Boven: Huis in Lakes (met auto Dieuwertje)
Onder: Zwembad aan overkant van straat
Vanmiddag zijn we naar de Mall of the Emirates geweest – de grootste shoppingmall buiten de VS. In de parkeergarage werden we direct benaderd door een mannetje in overall: “Excuse me, sir, may I wash your car?” Nou, natuurlijk, voor 2 Euro mag jij best onze auto wassen! Geweldig, wat een luxe... En blijkbaar maakt iedereen hier gebruik van, want het was ons al opgevallen dat alle auto’s hier altijd blinken, terwijl die van ons na 1 week woestijn-stof al niet meer om aan te zien was?!
De Mall was inderdaad onvoorstelbaar groot, ruim 700 winkels en cafetjes. Kleine tip voor iedereen die op zoek is naar electronica – wacht tot je hier op bezoek komt, want ze hebben hier het nieuwste van het nieuwste, en de prijzen zijn hier veel gunstiger dan in NL! En deze Mall heeft nog een extra trekpleister: de overdekte ski-piste van 400m lang. We hebben onze ogen uitgekeken naar die gekke Arabieren en gesluierde vrouwen op de lange latten!


Boven: Zicht op ski-hal vanuit Mall
Onder: Zicht op piste vanuit Mall
Tot zo ver onze belevenissen van deze week. Dieuwertje gaat zich opmaken voor weer een weekje werk, Bas heeft nog lekker 2 dagen vrij voor de boeg.
Hier onder nog een paar impressies van de afgelopen dagen.
Veel liefs,
db
Boven: Emirates Towers, naast Sheikh Zayed road
Midden: Sheikh Zayed road, met wolkenkrabbers & Burj Dubai
Onder: Woonkamer van hotel-appartement
Geen opmerkingen:
Een reactie posten