Zoals we vorige week al aangekondigd hebben, zijn we vorige week zaterdag een dagje op en neer naar Oman gevlogen. En 1 dagje is zeker veel te kort! Al vanuit het vliegtuig kun je zien dat het landschap van Oman schitterend is. Het kleurverschil van de rode zandduinen naar de zwarte bergen was zo mooi om te zien. Ook leuk was dat in het toestel van Oman Air netjes de richting naar Mekka werd aangegeven op het flight-tracking systeem. (Leken als we zijn dachten we eerst nog even dat het pijltje en het bijbehorende symbooltje betekende dat je in die richting een mooie foto kon nemen?!)

Op de luchthaven van Muscat zijn we opgehaald door Venu, de country manager van Oman. En hij had gids Sultan (toepasselijke naam) geregeld om ons die dag rond te leiden. We zijn eerst langs een paar plekjes gereden waar Bas volgende week met het NL gezelschap naar toe gaat, voor het vieren van de 1e KLM-vlucht naar Oman. Even doorspreken hoe alles zal verlopen, en welke openstaande punten nog geregeld moeten worden. Tegen het einde van de middag waren we daar mee klaar, en kon Sultan wat van de stad laten zien. Muscat is een kustplaat, en ligt verspreid over verschillende vallei-tjes tussen heuvels en bergen. Er is geen hoogbouw te zien, en bijna de hele stad bestaat uit mooie witte huizen à dit is allemaal door de Sultan van Oman voorgeschreven, hij heeft blijkbaar wel smaak. We zijn ook nog langs een van de paleizen van deze Sultan geweest, en die heeft mooi uitzicht over een baai met oude Portugese forten. Aan het eind van de dag heeft Venu ons mee genomen naar zijn huis, waar we heerlijke Indiaase hapjes kregen van zijn vrouw. Het was een gezellige avond, waarbij open en eerlijk gekletst werd over de cultuurverschillen tussen Oman, India en NL, echt een hele leuke avond was dat!

Gisteravond mochten we namens KLM naar een charity gala-diner. Dit weekend vindt hier in Dubai een groot sport-evenement plaats: de Rugby Sevens (maak je geen zorgen, wij hadden er ook nog nooit van gehoord). Het schijnt een toernooi te zijn van tientallen beroemde landen-teams van over de hele wereld. Deze teams reizen de wereld rond voor verschillende Sevens-toernooien. Bij Sevens spelen ze in plaats van volgens de gebruikelijke regels, maar met 7 tegen 7 in korte wedstrijdjes van maar 20 minuten. De uitgebreide worstelpartijen zijn niet toegestaan, en daardoor is het een sneller, intensiever spel.... Goed, nu terug naar het diner. Op de vooravond van het toernooi is elk jaar het gala diner voor een goed doel (zwerfkindertjes in Mongolie en Vietnam). De rugby-spelers (herkenbaar aan hun grote gespierde lijven en opvallend grote oren à want daar wordt tijdens de wedstrijd nogal eens aan getrokken) komen als attractie ook naar dit diner, en elke tafel krijgt dan zijn eigen speler. KLM/AF is hoofdsponsor van dit diner, dus mag KLM 2 tafels vullen met gasten, en daar moet Bas zijn gezicht dan natuurlijk ook laten zien. Het was een enorme happening, er waren zeker 1500 mensen uitgenodigd. Iedereen was keurig in gala gekleed, maar dat was dan ook het enige sjieke aan de avond. Het hele rugby-sevens weekend blijkt voor Engelsen een soort carnaval – een paar dagen om jezelf helemaal klem te zuipen. En het gala-diner gaf daarvoor het startschot. Er waren heren die lampenkappen als hoofddeksel droegen, en er stonden zelfs champagnekoelers gevuld met blikjes bier op de tafels! Maar eerlijk is eerlijk, het was een mooi feest, en er is veel geld verzameld voor de kindjes - wij sponsoren nu ook een kindje in Mongolie...

Vandaag zijn we op goed geluk naar het Meridien hotel gegaan, omdat we gehoord hadden dat daar power-boat races gehouden zouden worden. Dat hotel is zeker 5km bij ons vandaan, maar ’s ochtends konden we in de tuin al horen dat er inderdaad iets op het het water gebeurde... We vielen met onze neus in de boter. Voor power-boats schijnt er een zelfde cirquit te zijn als voor de F1 auto-races: the Class1 races. De grootste, snelste boten van de wereld reizen van land naar land, om tegen elkaar te racen. Vandaag stond de qualificatie’rit’ op het programma, om te bepalen wie er morgen van de pole-position mag vertrekken. Het waaide hard, maar gelukkig lag een deel van de route beschut achter een van de Palm eilanden, waardoor ze daar even flink het gas konden opentrekken – wat een sensatie en wat een herrie!

Al met al is het toch wel erg leuk dat er hier in Dubai zo veel georganiseerd wordt. Zeker nu, in de koelere wintermaanden (25-30 graden). Er is elk weekend wel wat te doen. Dus we vermaken ons goed.

Morgen vertrekt Bas weer naar Oman – maandag vertrekt de eerste vlucht daarvandaan. En vrijdag komt Josine (mama van Dieuwertje) als eerste gast logeren... Het wordt dus weer een mooie week.

Liefs,

db

PS: Misschien moet deze shopping mall toch eens bij de Bijenkorf gaan kijken – straalt dit nou echt een kerstsfeer uit?

Dubai in de mist

Het is van onze kant 2 weken stil geweest, maar we hebben zeker niet stil gezeten. Vooral Bas was erg reislustig. Hij is vorige week weer 2 dagen naar Parijs geweest, en deze week 2 dagen naar Iran. En zeker Iran was weer een ervaring.

Hij vloog samen met 6 collega’s heen met Iran Air in een boeing 747 van minimaal 30 jaar oud waar de tv nog bijna in zwart-wit werd uitgezonden. Bij aankomst moest er nog een visum gehaald worden, wat een groot obtakel werd voor de Franse collega van Bas met de naam Sheherazad. Een Francaise met een Iraanse naam, dat kon er bij de luchthaven autoriteiten niet in... Gelukkig kwam KLM personeel te hulp en kreeg ze haar visum.

Op de luchthaven werden alle dames overigens geacht om zich van hoofddoeken te voorzien, en jassen moesten minimaal tot onder de billen hangen. Ook voor mannen geldt een kledingvoorschift: stropdassen worden absoluut niet gewaardeerd, aangezien ze een teken zijn van westerse cultuur. Een KLM-collega schijnt er zelfs ooit voor gearresteerd te zijn?! Overigens bleek later dat er desondanks in zakelijke situaties wel stropdassen gedragen kunnen worden, zolang de overheid er maar niet bij is.

De luchthaven is trouwens gloednieuw en de weg van de luchthaven naar de stad is een keurige 3-baans snelweg met Engelstalige borden (“fasten your seatbelt”) en NL-flitspalen langs de weg. Je passeert een enorme moskee maar verder valt er weinig te zien.

Door vertragingen was het gezelschap pas rond 2:30 ’s nachts bij het hotel. Eerst werd met gebaren duidelijk gemaakt dat alle bagage uit de taxi naar een busje toe moest. Aangezien iedereen liever het hotel in wilde, en niet nog verder wilde reizen, werd hier even tegengestribbeld. Maar het busje bleek een mobiele bagage scanner te bevatten. Nou, vooruit, dat kon nog wel even. En daarna werd het hele gezelschap direct doorgesluisd naar de 4e verdieping van het hotel, waar de Air France en KLM bemanning altijd zit. Deze verdieping is speciaal gereserveerd, zodat de dames zich hier ook zonder hoofddoeken over de gangen kunnen begeven.

De volgende dag stond er een lange vergadering op het programma en voor ’s avonds was het team uitgenodigd voor een feestje bij de country manager thuis. Al het lokale personeel was uitgenodigd (65 personen). Om 20:00 uur begon het feest en de deur werd open gedaan door een jongen met een groot blik Heineken in zijn hand. Al na 5 minuten ging de muziek aan en ging iedereen de dansvloer op (de dames hadden geen hoofddoekje meer op en waren zelfs ultra-hip gekleed) en werd er stevig gedanst en gejoeld. Ze mogen in het openbaar natuurlijk niet zoveel, dus dit zijn de gelegenheden dat ze helemaal uit hun dak kunnen gaan... En dat doen ze dan ook! Het was een mooie avond, en de verhalen over de schoonheid van de Iraanse dames zijn zeker niet gelogen...

Bas hoorde trouwens nog een leuk verhaal van een Iraanse medewerkster die contact had gehad met een Nederlander via de mail. Op een gegeven moment dacht ze dat de Nederlandse tekst onderaan de mail de naam van die persoon was en toen ze hem moest bellen vroeg ze dus naar meneer ‘Met vriendelijke groet’! Zelf moest ze er ook ontzettend om lachen.

Al met al was het een mooie ervaring en de mensen zijn heel vriendelijk en modern. Teheran ligt tegen prachtige bergen aan en er lag nu ook al wat sneeuw. Je kunt er zelfs skieen en een collega van Bas overweegt zijn skivakantie in Iran te houden! Wie zou dat nou verzinnen. Overigens is autorijden in Iran niet echt aan te raden, elk gaatje dat ze tussen andere auto’s zien wordt gebruikt om in te halen. Het kan dus zijn dat je op een 2-baans weg met z’n vieren naast elkaar rijdt.

Nou, wat is er verder nog gebeurd vorige week? Vorige weekend hebben we lekker aan het zwembad gehangen, en zijn we lekker uit eten geweest in de Madinat Souk. Verder hadden we zaterdagavond een KLM/AF Beaujolais Nouveau feestje in de tuinen van het Hilton in Abu Dhabi. Het was een werk-uitje, dus we zijn keurig door de chauffeur heen en terug gebracht, dus we hebben zelf ook wat van de wijn kunnen nuttigen. Ook even kennis gemaakt met de NL ambassadeur in Abu Dhabi (die vertelde dat zijn vorige post in Syrie was, waar hij toen betrokken was bij de 2 kindertjes die onderdak gezocht hadden in de ambassade).

Ico (vroegere baas van Bas bij de winkels op Schiphol) en zijn vrouw Chantal waren afgelopen week op bezoek in Dubai en zij logeerden bij Aryette (ook al een vroegere collega van Bas) en haar man Ed. Samen met hen zijn we dinsdag wat gaan eten, dus het was een echte reunie. Erg gezellig.

Het weer begint langzamerhand echt af te koelen. Het is ’s ochtends nu zo’n 20 graden, en in de loop van de ochtend loopt de temperatuur op naar 30. Heerlijk zomers weer voor NL begrippen, dus! Het is de laatste tijd ’s ochtends wel erg mistig in Dubai en Abu Dhabi, dus daar heeft Dieuwertje wel last van als ze naar Abu Dhabi rijdt. Maar het geeft wel prachtige plaatjes, zoals je ook kunt zien op de foto’s van Dubai Marina in de mist.

Morgen gaan we een dagje op en neer naar Oman. Dieuwertje heeft haar verblijfsvergunning nog niet en en moet daarom even het land uit, en Bas moet nog wat voorbereiden voor de opening van Muscat als KLM bestemming per 3 december. We worden opgehaald door de country manager van Oman en die leidt ons de hele dag rond, dus het zal wel een kort maar gezellig tripje worden.

Veel liefs,

db

PS: Ook in Dubai maakt iedereen zich klaar voor Kerstmis!

Zo langzamerhand beginnen we hier onze draai hier wel te vinden – we komen weer een beetje in ons oude ritme. In het weekend beginnen we de dag weer vertrouwd met een zacht gekookt eitje, een kop koffie (D.E. Senseo koffiepads kun je hier ook gewoon krijgen) met opgeklopte melk uit de mooie mokken die we van Robert, Neelie, Veerle en Lieke hebben gekregen, en een grote beker fruit-shake uit de blender.

Vandaag hadden we ook voor het eerst de tijd om lekker van het zwembad te genieten. We hebben uren liggen luieren, heerlijk! En nu dat we een tuinsetje hebben, kunnen we ’s avonds ook lekker buiten gaan BBQ-en, dus dat wordt genieten. Inmiddels hebben we ook een groot logeerbed aangeschaft, alleen het matras moet nog nagebracht worden. Maar wat ons betreft zijn we nu klaar om het eerste bezoek te ontvangen!

Al lijkt het dat we een beetje gewend beginnen te raken, toch zijn er nog een hoop dingen waar we ons nog dagelijks over verbazen. Zo is het in Nederland bijvoorbeeld heel gebruikelijk om ’s ochtends in de file in de auto naast je een dame te zien die haar make-up nog even aan het bijwerken is – hier zie je in de auto naast je een man die zijn witte hoofddoek nog even fatsoeneert voordat hij op zijn werk aankomt. Een heel ritueel, erg grappig om te bekijken.

Ook wordt je vaak verrast door je eigen vooroordelen – als je een lokale man en vrouw aan ziet komen, hij in een witte jurk en witte hoofddoek, zij van top tot teen ingepakt in het zwart, dan bekruipt je al snel het gevoel dat het vast een overheersende bullebak is, samen met zijn onderdrukte, onderdaninge vrouw. Hoe leuk is het dan om te zien, dat dat (natuurlijk!) absoluut niet het geval is:

Vanwege die vooroordelen kan het soms extra leuk zijn om te zien hoe zo’n stel hand in hand door de shopping-mall loopt, of hoe zo’n man met zijn kleine dochtertje loopt te ravotten, of hoe een groepje meiden, helemaal in het zwart gehuld, het ene hippe jurkje na het andere uit de kledingrekken trekt. Hoe herkenbaar is het ook, als je zo’n stel door de mall ziet wandelen, waarbij de vrouw opeens doelbewust van de doorgaande route afslaat om een kledingwinkel in te lopen, terwijl de man een beetje verdwaasd achter blijft, om er vervolgens met hangende schouders maar achteraan te sjokken... Zo herkenbaar allemaal, daar verandert zo’n jurk of hoofddoek natuurlijk niets aan!

Tot slot nog een minder prettige bericht – een van de nare gevolgen van de booming bouw-industrie die hier in Dubai aan de gang is. Donderdag is er een groot ongeluk gebeurd op een van de bouwplaatsen. Dubai heeft al veel negatieve pers, vanwege de soms erbarmelijke omstandigheden waarin de arbeiders (vaak uit India / Pakistan) moeten leven en werken. Dubai werkt dus hard aan haar imago, zo blijkt uit de vele “Dubai Cares” campagnes waarbij geld wordt ingezameld om de leefomstandigheden te verbeteren. Het klinkt allemaal prachtig, maar wat er precies van terecht komt, is ons nog niet helemaal duidelijk.
Als er dan zo’n groot ongeluk met 7 doden gebeurt, wordt dat flink stil gehouden, en wordt direct geconcludeerd dat het een menselijke fout bij de aannemer was, waar de overheid van Dubai niets aan had kunnen doen, zo blijkt ook uit dit nieuwsbericht:

Six Indian workers and one Pakistani were killed when a bridge under construction in the Dubai Marina area collapsed. The incident occurred Thursday evening when a crane hit the bridge under construction. Authorities blamed a crane operator for the mishap in which 24 workers were also injured.

All the workers were employees of the Dubai-based XXX Company. 'It's a respectable local company and it has promised compensation to the families of all those deceased,' the Indian mission official said Friday. Asked about the compensation amount, he said: 'It depends upon the company's rules and the laws here. The amount can range from 35,000 to 50,000 dirhams (7.000-10.000 Euro).'

In a statement, Dubai chief of police describes the cause of the incident: 'The fault is two-fold: the (crane) driver's miscalculation of the height of the steel columns, and a lack of site supervision. My tentative assumption is that the bridge collapsed because a crane driver had tried to lift a 1.5-tonne load of steel onto the bridge. The load, however, hit against the bridge columns causing it (the bridge) to collapse.' According to local television reports, around 40 Indian workers were on the bridge when the incident occurred.

Meanwhile, Dubai's Roads and Transport Authority (RTA) has expressed its sorrow at the incident. While expressing his condolences to the families of the victims, the chairman of the board and executive director of RTA, said: 'This is a human fault for which the contractor bears full responsibility'. He added that RTA had set up a committee comprising representatives from RTA, Dubai Police and the Public Prosecutor's Office to investigate the incident and identify its causes. 'Such an incident could happen in invariably any country. However, accidents in RTA projects are generally rare,' he said, stressing that RTA applied stringent safety measures and its consultants and contractors were obliged to adhere to safety rules and procedures to avoid accidents.

Akelig nieuws, maar ook een deel van de realiteit hier...

Volgende keer weer leuker nieuws, en hopelijk ook weer wat foto's! Veel liefs,

db

Bijna alle dozen leeg

We hebben een drukke week achter de rug - we hebben tot het weekend niet veel kunnen doen aan het huis. Bas was een paar dagen naar Parijs voor introductie dagen bij AF, was leuk maar vermoeiend. En Dieuwertje had wat drukke dagen in Abu Dhabi - ze moest 2 rapporten af hebben om bij de klant in te dienen. Maar het is gelukt, ze zijn ingeleverd.

Dus we waren wel toe aan het weekend. We hebben hard in huis gewerkt. We hebben inmiddels internet, televisie en vaste telefoon (nr. +971 4 3606130), dus het begint wel ergens op te lijken. We zijn bijna klaar met de dozen uitpakken – we zijn begonnen met 144 stuks meubilair en dozen, en we hebben nu nog maar 2 dozen te gaan! We hebben daardoor wel al een hele kamer vol met karton en dozen met papier verzameld, die moet de verhuizer komende week weer komen halen.

Verder hebben we wat handdoeken, stellingkasten en andere huiselijke benodigdheden ingeslagen – ook hier is IKEA weer echt een uitkomst, en je weet gelijk de weg, want de inrichting en het assortiment is precies hetzelfde als in NL. Verder hangen nu overal in huis de gordijnen, toch wel lekker, een beetje privacy. Het is trouwens er lachen om hier de hele gewone spullen uit NL uit te pakken... Een paar kaplaarzen, 4 paraplu's, winterjassen - wat moeten we er hier mee?!

...Alhoewel, afgelopen weekend hebben we voor het eerste wolken gezien – en er zijn zelfs een paar druppels regen uit gevallen?! Dat was niet de bedoeling!? Maar de temperatuur is nog steeds heerlijk, 30+.

Omdat het weekend was hebben we natuurlijk ook even de tijd genomen om uitgebreid te lunchen – dit keer in de “More”, een erg populair restaurant, waar je de hele dag door alles van de kaart kunt bestellen. Dus als je om 9 uur ’s avonds een “English breakfast” vraagt, wordt je net zo makkelijk geholpen als wanneer je ’s ochtends vroeg “Dutch stamppot” bestelt (ze schijnen een NL eigenaar te hebben).

Omdat we verder alleen maar met het huis bezig waren, zijn we maar eens gaan eten in het restaurant van de “Lakes club”. Dat is het centrumpje van onze wijk, met een kleine supermarkt, sportfaciliteiten en zwembaden voor leden (dat zijn wij (nog?) niet), en een restaurantje met bar. Het deed een beetje aan als een camping-restaurant: lekker weer, alleen maar toeristen (mede bewoners, dus), plastic stoeltjes, rondrennende kinderen, wat drankjes op tafel, zeker ook lekker eten, echt een vakantie gevoel.

We hebben het weekend helaas niet zo handig afgesloten – Dieuwertje heeft de telefoon van Bas per ongeluk in de wasmachine gestopt! ...Die doet het dus voorlopig even niet... Hopelijk doet hij het morgen, en anders moet er snel een nieuwe gehaald worden. Tja, wat zullen we er van zeggen? Het was ook zo’n klein licht toestelletje?!

We hebben maar weinig foto’s gemaakt deze week, alleen een klein kiekje van de reden achter de naam van onze wijk: “Lakes” (met op de achtergrond de nieuwe wijk Dubai Marina in aanbouw).

Veel liefs,

db