Excessief & Unsustainable

Midden oktober zijn we lekker een lang weekendje erop uit geweest – een tripje naar Fujeirah, een Emiraat aan de oostkust van de UAE dat onder andere bekend staat om zijn beach-resorts. De reis erheen was mooi. Eerst door de woestijn, en dan kom je in de woeste bergen, voordat je bij de kust aankomt. In die woeste bergen hier en daar een klein dorpje met winkeltjes met uitgestalde waren – erg opvallend was de grote hoeveelheid opblaasdieren die overal verkocht werden naast de tapijten en het aardewerk?!

We hebben genoten van zon, zee, strand, lekker eten en drinken, en lekker samen uitrusten. En het was interessant om te zien hoe verschillende culturen zich kleden op het strand...

En een les die we geleerd hebben: ga nooit op een snorkeltrip met een Pakistaans stel dat al 15 jaar niet meer gezwommen heeft! Maar mocht je er toch niet onderuit kunnen, dan is een goede oplossing om ze zo snel mogelijk te wijzen op die haaien die net onder ze door zwommen – dan zijn ze zo het water uit.

Op de terugweg hebben we met onze trouwe Pajero een off-road tocht door een van de vele wadi’s (droge rivierbedding) gemaakt, behoorlijk ruig af en toe, dus spannend maar zeker ook hardstikke mooi!

Op 23 oktober zijn we naar het Nederlandse Trade Dinner geweest, in de tuinen van het Grand Hyatt Hotel. Een gala diner georganiseerd door de NL ambassade, met als ere gast Annemarie Jorritsma en een optreden van Trijntje Oosterhuis. Het NOS journaal was ook van de partij, maar helaas is het interview met Bas niet uitgezonden. Burgemeester Jorritsma van Almere had in elk geval de smaak van Dubai flink te pakken – in de Telegraaf stond een paar dagen later: ze droomt ervan dat de plannen voor woningen in het water van het Markermeer, bij Almere Pampus, de allure krijgt van de wereldberoemde ‘Palmeilanden’ in Dubai.

Eind oktober zijn Eig en Klappe (clubgenoten van Bas) langs gekomen. Tegelijkertijd was Bernold (met JB) ook in Dubai, en dat betekende natuurlijk dat er een goeie club-borrel georganiseerd moest worden. Het werd het begin van een fantastische week met als thema: excessief & unsustainable! Het begon allemaal met een champagne-brunch in de Marine Seafood Restaurant, gelegen aan het einde van de pier van de luxe jachthaven naast de Burj Al Arab. Nadat we de champagne en oesters wel gezien hadden, zijn we een verdieping hoger gaan naborrelen in de ‘360’, een hippe cocktail-bar op het dak, waar vanaf 4 uur ’s middags een dj heerlijke muziek draait, terwijl je de zon langzaam ziet onder gaan achter de Burj.

De volgende dag heeft Edwin ons een rondleiding gegeven op zijn project: Palm Deira. Ongelofelijk, we hebben er 2 uur rondgereden, en nog steeds maar een fractie van het uiteindelijke eilanden stelsel gezien.

En ’s middags zijn we naar de Burj Al Arab geweest, voor de inmiddels wel bekende ‘high tea’. En de zonsondergang achter Palm Jumeirah was weer schitterend.

Een weekend later, toen Eig en Klappe terug waren van een paar dagen Oman, was het weer tijd voor een bijzonder feestje, genaamd: “Shhhh.... It’s a secret party!” We kunnen er dus niet al te veel over vertellen, maar de foto’s zeggen waarschijnlijk genoeg!

Ok, toch nog maar even een kleine uitleg: via internet kon je kaartjes kopen voor dit feest, locatie onbekend, maar je moest je tussen 12 en 2 melden bij een steigertje van een achteraf gelegen haventje in Abu Dhabi. Daar aangekomen bleek dat we niet de enige waren, uit tientallen taxi’s stroomden de andere feestgangers en we werden vervolgens men z’n allen per speedboat naar een nabijgelegen eiland gebracht. Daar was het feest: onbeperkte muziek, drank, BBQ, dansen en gezelligheid. Het was geweldig!

Op hun laatste dag in Dubai hebben Eig en Klappe nog even kennis gemaakt met het fenomeen “Dubai Mall”, de pas geopende shopping mall gelegen naast de Burj Dubai, die met zijn 1200 winkels de grootste van de wereld is (voor degene die hier geweest zijn: de Mall of the Emirates heeft “slechts” 400 winkels). Deze mall heeft natuurlijk niet alleen winkels, ook is er een “Olympic sized” ijshockey baan, en een enorm aquarium met (natuurlijk) het grootste aquarium-venster ter wereld.

De laatste avond is er nog even een afscheidsborrel gedronken in het exclusieve Al Qasr hotel, wat onder meer bekend staat om de kitscherige gouden paarden op de oprijlaan.

Al met al was het een erg gezellige week en we denken dat de heren nog wel eens langs zullen komen.

Veel liefs,

Db

PS: het was afgelopen week chaos op de Sheikh Zayed snelweg (2x6 baans): er was een bouwkraan omgevallen, dwars over de weg! Dan ligt heel Dubai dus gelijk een halve dag plat...

Einde Ramadan

Lieve allemaal,

De grootste krant van Dubai, ‘Gulf News’, had op 3 september als bijlage een speciaal tijdschrift over Nederland. Naast aandacht voor de eilanden gebouwd door van Oord en enkele Nederlandse ontwerpen voor wolkenkrabbers en andere futuristische projecten, was er ook een pagina ingeruimd voor enkele Nederlandse expats. Bas had 2 maanden daarvoor enkele standaard vragen ingevuld en nu stond dit prominent in het blad. Erg grappig, zeker om te horen dat veel collega’s van Dieuwertje en Bas het gezien hadden.

Op 10 september stond Bas met wat collega’s te praten toen hij zich een beetje licht in het hoofd begon te voelen. Hij dacht nog: ik moet zo maar even wat eten. Het bleek echter iets heel anders te zijn, niet Bas maar de vloer was aan het bewegen: een aardbeving.
Zo’n 40 seconden bleef de vloer heen en weer gaan, niet om van om te vallen maar wel genoeg om een beetje duizelig van te worden. De Iraanse en Indische collega’s, die veel meer ervaring hebben met aardbevingen, waren al begonnen aan de afdaling van 9 verdiepingen om te evacueren. Bas bleef met enkele collega’s achter, want voordat je beneden bent, is zo’n aardbeving alweer voorbij.....
Het bleek achteraf een naschok van 4.8 op de schaal van Richter te zijn, de echte aardbeving was ergens ten zuiden van Iran geweest met een kracht van ongeveer 6.5 (met 5 doden in Iran).
Aangezien bij Dieuwertje op haar werk de hele dag vrachtwagens rond denderen, en het sowieso al trilt bij hun op kantoor, heeft zij er helemaal niets van gemerkt.

Op zaterdag 20 september gingen Edwin (clubgenoot van Bas) en Florence trouwen: een Hollander en een Francaise die in Dubai wonen en hun bruiloft hielden in Parijs met vanuit de feestlocatie uitzicht op de Eiffel toren. Klinkt best bijzonder, nietwaar? Nou, dat was het ook. Edwin en Florence hadden dezelfde DJ gehuurd als op onze bruiloft, dus wij wisten van tevoren al dat wij het naar ons zin zouden hebben. Na een geweldig diner hebben we heerlijk gedanst. En het was vooral heel gezellig om iedereen weer te spreken. Naast het huwelijk hadden we nog wat tijd om in Parijs rond te wandelen en terrasjes mee te pakken. Vooral koffie te drinken op een boot op de Seine beviel erg goed.

Er was ook nog een klein sensatie momentje: toen we met wat vrienden een sandwich aan het bestellen waren bij een eettentje aan de straat, kwamen er van alle kanten mensen aan gerend, die dezelfde eettent binnenstormden. Het bleken agenten te zijn, die iemand aanhielden die deze zaak was binnen gevlucht, net voordat wij daar aankwamen. Er werd een mes gevonden en degene die ze zochten werd geboeid afgevoerd. Best spannend.

Inmiddels is het Atlantis Hotel op Palm Jumeirah geopend (ondanks de uitslaande brand 3 weken voor de opening). Er wordt gezegd dat het het duurste en meest luxueuze hotel ter wereld zou zijn - kosten: ruim 1 miljard Euro. Officiele opening zal op 20 November plaatsvinden, waarvoor ook kosten noch moeite gespaard zijn: 20 miljoen Euro. Maar dan heb je ook wat! Een uur Kylie Minogue (kosten: 2,5 miljoen Euro), een vuurwerk spectakel waar de opening van de Spelen in Beijing kinderspel bij lijkt (kosten: 3,5 miljoen Euro) en catering onder leiding van twee 4-sterren chefs. En de tweeduizend genodigden worden natuurlijk op kosten van het hotel ingevlogen.

Het hotel heeft ruim 1500 kamers en een gigantisch waterpark, met onder andere een 5km lange wildwaterrivier en een aquarium met 65.000 vissen (en een walvishaai die onlangs uit de Golf "gered" zou zijn). Speciale attracties: een glijbaan waarmee je onder het haaienbassin door glijdt, slaapkamers met glazen wanden die uitkijken op de aquaria en avond-entertainment van Cirque du Soleil. En de top-kamer is de Bridge Penthouse, waar je voor slechts 3 slaapkamers toch een slordige 18000 Euro per nacht kunt neertellen. Maar dan heb je wel een gouden eettafel?!

De hele maand september was het Ramadan, overdag mocht er in het openbaar dus niet gegeten en gedronken worden. Opvallend was wel dat er op de luchthaven gewoon koffie verkrijgbaar was, in het gebied achter de douane. Ook aan boord van Emirates naar Teheran werd gewoon eten en drinken geserveerd, toch best raar.
In de shopping malls zijn de meeste eettentjes tijdens Ramadan dicht . De paar restaurants, die wel open zijn, zorgen ervoor dat je niet naar binnen kunt kijken – meestal door gordijnen op te hangen. Als je bij deze restaurants wilt eten dan klop je aan en dan doet iemand voorzichtig de deur open en moet je snel naar binnen. Vervolgens kom je in een bruisend restaurant terecht, meestal met alleen maar expats. Als we alleen even wat water wilden drinken, na een tijd rondlopen door de shopping mall, dan liepen we naar onze auto in de parkeergarage om daar ‘stiekem’ wat te drinken. In de krant lazen we dat twee expats zware boetes hadden gekregen omdat ze gegeten of gedronken hadden in het openbaar.

Deze week was de Ramadan weer voorbij – Eid al Fitr is de 2daagse viering van dit feest. We hebben er zelf niet veel van mee gekregen. Bas was in Nederland, en Dieuwertje was ook gewoon aan het werk. Maar wel lekker dat alles nu gewoon weer open is.

Het weer wordt ook weer steeds aangenamer, overdag iets boven de 35 graden, maar ’s avonds kun je met 30 graden al weer prima buiten op een terrasje genieten. Dus dat gaan we weer veel doen deze winter!

Veel liefs,

db

PS: De UAE blijft het Walhalla voor architecten. Hieronder weer een aantal voorbeelden van gebouwen, al in aanbouw of nog in de droom-fase...

1. Palm tower, Dubai - 150m hoog, geinspireerd op stam van een palmboom

2. Trump hotel, Dubai - 5 sterren, 250m hoog, op Palm Jumeirah, eigenaar Donald Trump

3. Performing Arts Center, Abu Dhabi

4. Apeiron Hotel, Dubai - 185m hoog, 7 sterren, alleen bereikbaar per boot of helicopter.

5. Dubai Towers - centrum van Dubai Lagoons aan het einde van de Creek, geinspireerd door vlammen en kaarslicht

6. Infinity Tower, Dubai - 's werelds hoogste toren met een draai van 90 graden

7. Cobra, Ras al Khaimah - gateway to Dubai, congress center, exhibition space, shopping center and 3 hotels

Vakantie is voorbij

Helaas, de zomervakantie zit er weer op, maar we hebben er van genoten.

Eerst zijn we bijna een week in Nederland geweest. Die week was zo’n beetje de warmste week van het jaar en zo konden wij ons prima neerwaarts acclimatiseren naar het niveau van 30 graden. Uiteraard was die week veel te kort om iedereen te zien, maar gelukkig konden we wel de 4e verjaardag van ons nichtje Veerle meemaken. Erg leuk om te zien hoe ook Lieke al na een paar seconden (weer) gewend is aan ons en doet alsof we er elke dag zijn. Veerle weet inmiddels heel goed wie we zijn, dus voor haar is er helemaal geen tijd nodig.

Naast gezellig bijkletsen en uit eten gaan met met Betty en Loek zijn we ook nog met Robert, Betty, Veerle en Lieke naar de dierentuin (Burgers Zoo) geweest. Vooral de onderwater-wereld en het ‘safari’ terras was erg bijzonder en heb je niet in elke dierentuin.

Verder hebben we ook nog een dagje kunnen bijkletsen met Onno, en we zijn een middagje bij Opa en Oma Klazinga op bezoek geweest - ze waren vast bek-af na zo’n stortvloed aan verhalen, maar het was wel hardstikke gezellig. Er was ook nog tijd voor een lunch bij Roel en Floor, echt als vanouds, en Annemagreet, die vanuit haar eigen ervaring weet dat een bezoek aan NL altijd te kort is, kwam zelf naar Ede toe om even bij te kletsen. Al met al was het heerlijk om weer even van Nederland en familie en vrienden te genieten.

Na de week in NL zijn we samen met Nienke, Lotte en Wieger naar Marseille gevlogen. Menno reed met de auto om alle kinderspullen, bedjes en dergelijke naar Zuid-Frankrijk te brengen. Josine had voor de zomer, om haar pensioen goed te beginnen, een huisje gehuurd in Roussillon, midden in de Provence. Jean en Mariette wonen daar al enige jaren en dit huis was daar vlakbij.

Het huis had een prachtig grote tuin met een heerlijk zwembad. Toegegeven, de water temperatuur was met 26 tot 28 graden wat ‘fris’, vooral voor Dieuwertje, maar zij is dan ook geen graadmeter voor de landelijk-geaccepteerde-lekkere-zwemwater-temperatuur.

Voor Lotte was dit de vakantie dat ze zou gaan leren zwemmen. Dat betekende dus veel oefenen en daar hielpen we natuurlijk graag aan mee. En binnen de kortste keren durfde ze te zwemmen, springen en stoeien in het water – wat een feest. Ook Wieger bleek trouwens al snel een water-ratje te zijn, en stond in zijn box naast het zwembad al te trappelen van ongeduld als hij Lotte zag zwemmen.

We hebben zo’n beetje elke avond ge-bbq-ed, waarbij met keurige regelmaat vis en vlees werden afgewisseld. Elke avond moest er weer wat bijzonders op de bbq liggen, en dat was dan ook zo’n beetje de belangrijkste opgave van de dag. Echt vakantie dus.

Onze bbq-kwaliteiten konden echter niet opwegen tegen het feestmaal bij Table de Bonheur: via Jean hadden we de tip gekregen dat er ergens, op 1000 meter hoogte, op een bijna verlaten plek, een geemigreerde Nederlander zou zijn die nog Jonnie Boer (de Librije in Zwolle, 3 Michelin sterren) zou hebben opgeleid. En hij kookt nog op bepaalde avonden, maar alleen als hij zin heeft. Je moest dan gewoon van tevoren even bellen en vragen of hij die avond kookt, en of er nog plek was aan tafel.

Nadat we gereserveerd hadden, zijn we de tocht aangegaan. Na een paar keer gedacht te hebben dat we echt verkeerd zaten en dat we nu de bewoonde wereld ver achter ons hadden gelaten, kwam er een wat slonzig uitziende man met een grote krulsnor uit een huisje. Dat bleek onze gastheer van de avond te zijn.

Hij zei dat we veel te vroeg waren, en dat we nog maar een rondje moesten lopen. Terug van het rondje “wilde-tijm-spotten” kregen we een heerlijk aperitief voorgeschoteld – iets van champagne met een vleugje smaak van groene appels...

Aangezien het ’s avonds op 1000 meter vrij koud werd, werden we uitgenodigd om in de woonkamer plaats te nemen. En het bleek ook echt de woonkamer te zijn?! In de ene hoek was de studeer/werk-plek, in de andere hoek stond een vogelkooi, en de goed doorleefde driezitsbank was aan de kant geschoven om 16 man aan de eettafel kwijt te kunnen. Toen was de kamer ook zeker vol, er kon niet veel meer bij.

Het concept was dat iedereen aanschuift aan een grote tafel, en dat ook iedereen hetzelfde menu krijgt voorgeschoteld. Samen met een Nederlands stel, een Frans stel en een Frans gezin gingen we aan tafel. We kregen 5 gangen, waarbij elke gang een waar genot van smaak was. Een heerlijke Franse versie van Thaise Tomyam soep en een eenvoudige kip met dragonsaus zoals we nog nooit kip hadden geproefd (“zo weten jullie weer hoe echte kip smaakt en niet die met water gevulde kipfilets van de supermarkt”). Het dessert was een warm abrikoosje met jonge geitenkaas en lavendelhoning, iets wat we zeker zelf nog eens gaan namaken.

Onze gastheer (Hans de Bruin) maakt geen reclame voor zijn zaak en leeft van mond-tot-mond reclame (“bouche a l’oreille” op zijn Frans vond Hans veel mooier) en hij hoeft niet te vrezen voor gebrek aan klandizie want hij zit elke avond vol. Maar ja, zo’n geweldig diner inclusief wijn voor maar 30 Euro....wat wil je?

Bij vertrek waarschuwde hij ons nog voor everzwijnen op de nachtelijke terugweg. Wij dachten dat dat zijn uitsmijter was om ons een heerlijk avondje in de wildernis te bezorgen, maar binnen 300 meter schoot er al een everzijn over de weg. Even later volgden er nog meerdere hazen en zelfs nog een ree. ...Genoeg te eten nog daar dus.

Naast al dat eten hebben we ook nog wel een beetje van de omgeving genoten. We hebben weer leuke uitstapjes gemaakt naar Ile sur la Sorgue, Chateauneuf du Pape (geweldige lunch bij kasteel Fines Roches), Avignon, Bonnieux en Lourmarin. En het wijn festival in Gordes was ook fantastisch.

Na 2 weken Provence werd het toch weer tijd om terug te gaan naar Dubai. Dat voelt inmiddels ook echt wel als ‘naar huis’ gaan. En na al dat moois in Zuid Frankrijk moeten we toegeven dat het hier op z’n eigen manier toch ook best mooi is... Kijk maar naar dit filmpje:

De temperaturen zijn inmiddels tot echte zomertemperaturen gestegen – elke dag 40-45 graden. Op slechte dagen wordt dit dan gecombineerd met een luchtvochtigheid van boven de 90%, en dan is het buiten echt niet meer te harden. We leven dus volledig binnen. In het weekend gaan we, net als iedereen, een beetje struinen in de shopping malls, ergens lunchen, een filmpje pakken in de bioscoop, en dat soort dingen.

Maandag begon bovendien de Ramadan (de eerste dag is afhankelijk van wanneer een imam in Saudi de nieuwe sikkel van de maan ziet). Dus: RAMADAN KAREEM! Ramadan betekent voor de lokalen een maand lang vasten overdag, met elke avond een feestelijke “Iftar” maaltijd met vrienden en familie. Voor expats betekent het een stille tijd, waarin restaurants overdag gesloten zijn, en er ’s avonds geen alcohol wordt geschonken. En op de weg is het oppassen geblazen, want er rijden rond de schemering veel over-vermoeide mensen met nogal haast om op tijd bij het feestmaal aan te schuiven.

Inmiddels zijn we weer volop aan het werk. Bas krijgt vanaf maandag een nieuwe AirFrance baas op kantoor, en Dieuwertje is weer hard aan de slag om het ontwerp van de haven goedgekeurd te krijgen bij de klant.

Tot slot hebben we het positieve nieuws gekregen dat we in ieder geval nog een jaar in ons huis mogen blijven wonen (dat is namelijk altijd maar afwachten hier) – een hele geruststelling!

Liefs, db