Kyoto

Kyoto ligt maar 1,5 uur rijden (of met de trein) vanaf Osaka, maar is een totaal andere stad. Rustiger, meer laagbouw, meer tempels en parken in de stad, al met al meer een woon-stad dan een werk-stad. Het eerste wat ons op viel was de aparte architectuur, heel speciaal.

 

 

 

 

En de tempels waren ook prachtig!

 

 

 

 

Maar het meest indrukwekkend vonden wij de Fushimi-Inari tempel, de hoofd tempel van de Inari cult, die zich wijdt aan de god van rijst en sake. De tempel zelf is niet zozeer bijzonder, maar wel de achterliggende beboste heuvels, waarover kilometers paden slingeren, afgezet met zogenaamde Torii-poorten. Deze rode houten poorten worden geplaatst wanneer mensen (of bedrijven) een offer brengen, in de hoop op (zakelijk) geluk. Stel je voor - er staan wel 10.000 poorten, en ze gaan maar ca. 10 jaar mee...?! Dat zijn heel wat offers!!!

Maar het geeft wel een fenomenaal mooi beeld, die rode slingerende rupsen door dat mooie groene bos. Echt adembenemend! Het was voor de kinderen een flinke tocht, een lange wandeling door de heuvels. Maar voor hen werd het echt interessant toen ze alle vossen-beelden in de gaten kregen... En de eikeltjes... En dat het wel een leuk spelletje was om eikeltjes te verzamelen om aan de vosjes te voeren...

 

 

 

 

 

 

 

  

 

  

 

 

Een andere bijzondere attractie in Kyoto is Kinkaku-Ji, de 'Temple of the Golden Pavilion'. De naam zegt genoeg...

 

 

 

 
 Dit soort tempel dagen zijn natuurlijk wel vermoeiend voor de kinderen.

 

Dus we grijpen tussendoor van alles aan om ze een beetje te vermaken...! 

 

 

 

 
De laatste dag zijn we een beetje het centrum uit gegaan, om een eindje te gaan fietsen. (Reijer op een eigen fiets!) 

 

 

 
Er was daar ook een park met aapjes. Entree aan de voet van een berg, en daar kregen we te horen: de aapjes zijn boven, 15 minuutjes lopen... Ja, ja! 45 minuten trappen lopen de berg op, zul je bedoelen?! En Flinne en Reijer hebben alles zelf gelopen, de bikkels! Als beloning mochten ze boven de aapjes voeren...

 

 

 

 Aan het eind van de middag vielen we nog met onze neus in de boter, omdat er net een plaatselijke optocht aan de gang was. Waarvoor werd niet helemaal duidelijk, maar het zag er prachtig uit!
 

 

 
Al met al hebben we weer van een fantastische vakantie kunnen genieten, met typisch Japanse taferelen...

 

 

 

 

 

 

En toen gingen we weer...

 

Osaka

Op 1 oktober is het hier National Day, het begin van Golden Week, waarbij alle Chinezen een week vrij hebben en massaal op vakantie gaan. Goed plan! Wij hebben een fantastische trip naar Osaka en Kyoto (Japan) gemaakt. Hier de eerste dagen in Osaka.
 
Ons hotel zat vlakbij Namba Station, in een idiote wijk met overdekte winkelstraten vol neon verlichting, fast food restaurants en gokhallen. Die gokhallen zaten van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat stamp vol met mannen van middelbare leeftijd - ze stonden 's ochtends zelfs al ruim een uur voor openingstijd in de rij om naar binnen te kunnen... Bizar?!  

 

 

  
Gelukkig was ons hotel verder een oase van rust in dit gekkenhuis, en lag er vlak naast ook de gezellige uitgaanswijk Shinsaibashi, vol steegjes met gezellige kleine eettentjes. We moesten wel een beetje wennen aan het typisch Japanse gebruik om een gordijntje voor de deur te hangen - is het nou een restaurantje of niet? Zijn ze open, of niet?! De kinderen vond het natuurlijk fantastisch om zittend op de grond aan die lage tafeltjes te eten. Overigens zijn Japanners wel erg formeel en gereserveerd, totaal het tegenovergestelde van de open en enthousiaste Chinezen! Dus het was ook wel even wennen voor de kinderen (en voor ons) dat ze zich nu echt netjes moesten gedragen in het restaurantje, en dat de serveersters hier echt niet van plan waren om gezellig met ze te keten?!
 

 

 

 

 

 

 
Een van de belangrijkste attracties in Osaka is het Osaka-Jo, oftewel Osaka Castle, dat dateert uit begin zestiende eeuw. In eeuwen daarna is het kasteel regelmatig verwoest, maar in 1931 weer hersteld, en ondanks bombardementen tijdens de tweede wereldoorlog is het nu nog steeds een prachtig fort. Voor Reijer zijn eerste confrontatie met Ninja's - hij is nu echt fan!
 

 

 

 

 

 

Op zo'n dagje proberen we altijd een beetje 'local' te eten... Dat was nog best lastig! In Japan draait alles om efficiëntie, dus in veel eettentjes is het personeel vervangen door een automaat. Met het menu helaas volledig in het Japans. En ook niet echt efficiënt, aangezien je elk gerecht 1 voor 1 moest bestellen en betalen om een bonnetje te krijgen... Wat hebben wij staan rotzooien met de vertaallijst en de muntjes! En hoe weet je daarna of het eten uit de keuken nu jouw bestelling is, of die van de buren?! Pffff....

 

 

De volgende dag zijn we naar het aquarium geweest, met echte walvishaaien, en ook kleine haaitjes die door alleen de dapperste kindjes geaaid kunnen worden...! Tot slot nog een ritje in het reuzenrad. 

 

 

 

 

 

 

 

En toen was het tijd om de trein naar Kyoto te nemen...