Zoals we vorige week al aangekondigd hebben, zijn we vorige week zaterdag een dagje op en neer naar Oman gevlogen. En 1 dagje is zeker veel te kort! Al vanuit het vliegtuig kun je zien dat het landschap van Oman schitterend is. Het kleurverschil van de rode zandduinen naar de zwarte bergen was zo mooi om te zien. Ook leuk was dat in het toestel van Oman Air netjes de richting naar Mekka werd aangegeven op het flight-tracking systeem. (Leken als we zijn dachten we eerst nog even dat het pijltje en het bijbehorende symbooltje betekende dat je in die richting een mooie foto kon nemen?!)
Op de luchthaven van Muscat zijn we opgehaald door Venu, de country manager van Oman. En hij had gids Sultan (toepasselijke naam) geregeld om ons die dag rond te leiden. We zijn eerst langs een paar plekjes gereden waar Bas volgende week met het NL gezelschap naar toe gaat, voor het vieren van de 1e KLM-vlucht naar Oman. Even doorspreken hoe alles zal verlopen, en welke openstaande punten nog geregeld moeten worden. Tegen het einde van de middag waren we daar mee klaar, en kon Sultan wat van de stad laten zien. Muscat is een kustplaat, en ligt verspreid over verschillende vallei-tjes tussen heuvels en bergen. Er is geen hoogbouw te zien, en bijna de hele stad bestaat uit mooie witte huizen à dit is allemaal door de Sultan van Oman voorgeschreven, hij heeft blijkbaar wel smaak. We zijn ook nog langs een van de paleizen van deze Sultan geweest, en die heeft mooi uitzicht over een baai met oude Portugese forten. Aan het eind van de dag heeft Venu ons mee genomen naar zijn huis, waar we heerlijke Indiaase hapjes kregen van zijn vrouw. Het was een gezellige avond, waarbij open en eerlijk gekletst werd over de cultuurverschillen tussen Oman, India en NL, echt een hele leuke avond was dat!
Gisteravond mochten we namens KLM naar een charity gala-diner. Dit weekend vindt hier in Dubai een groot sport-evenement plaats: de Rugby Sevens (maak je geen zorgen, wij hadden er ook nog nooit van gehoord). Het schijnt een toernooi te zijn van tientallen beroemde landen-teams van over de hele wereld. Deze teams reizen de wereld rond voor verschillende Sevens-toernooien. Bij Sevens spelen ze in plaats van volgens de gebruikelijke regels, maar met 7 tegen 7 in korte wedstrijdjes van maar 20 minuten. De uitgebreide worstelpartijen zijn niet toegestaan, en daardoor is het een sneller, intensiever spel.... Goed, nu terug naar het diner. Op de vooravond van het toernooi is elk jaar het gala diner voor een goed doel (zwerfkindertjes in Mongolie en Vietnam). De rugby-spelers (herkenbaar aan hun grote gespierde lijven en opvallend grote oren à want daar wordt tijdens de wedstrijd nogal eens aan getrokken) komen als attractie ook naar dit diner, en elke tafel krijgt dan zijn eigen speler. KLM/AF is hoofdsponsor van dit diner, dus mag KLM 2 tafels vullen met gasten, en daar moet Bas zijn gezicht dan natuurlijk ook laten zien. Het was een enorme happening, er waren zeker 1500 mensen uitgenodigd. Iedereen was keurig in gala gekleed, maar dat was dan ook het enige sjieke aan de avond. Het hele rugby-sevens weekend blijkt voor Engelsen een soort carnaval – een paar dagen om jezelf helemaal klem te zuipen. En het gala-diner gaf daarvoor het startschot. Er waren heren die lampenkappen als hoofddeksel droegen, en er stonden zelfs champagnekoelers gevuld met blikjes bier op de tafels! Maar eerlijk is eerlijk, het was een mooi feest, en er is veel geld verzameld voor de kindjes - wij sponsoren nu ook een kindje in Mongolie...
Vandaag zijn we op goed geluk naar het Meridien hotel gegaan, omdat we gehoord hadden dat daar power-boat races gehouden zouden worden. Dat hotel is zeker 5km bij ons vandaan, maar ’s ochtends konden we in de tuin al horen dat er inderdaad iets op het het water gebeurde... We vielen met onze neus in de boter. Voor power-boats schijnt er een zelfde cirquit te zijn als voor de F1 auto-races: the Class1 races. De grootste, snelste boten van de wereld reizen van land naar land, om tegen elkaar te racen. Vandaag stond de qualificatie’rit’ op het programma, om te bepalen wie er morgen van de pole-position mag vertrekken. Het waaide hard, maar gelukkig lag een deel van de route beschut achter een van de Palm eilanden, waardoor ze daar even flink het gas konden opentrekken – wat een sensatie en wat een herrie!
Al met al is het toch wel erg leuk dat er hier in Dubai zo veel georganiseerd wordt. Zeker nu, in de koelere wintermaanden (25-30 graden). Er is elk weekend wel wat te doen. Dus we vermaken ons goed.
Morgen vertrekt Bas weer naar Oman – maandag vertrekt de eerste vlucht daarvandaan. En vrijdag komt Josine (mama van Dieuwertje) als eerste gast logeren... Het wordt dus weer een mooie week.
Liefs,
db
PS: Misschien moet deze shopping mall toch eens bij de Bijenkorf gaan kijken – straalt dit nou echt een kerstsfeer uit?
Op de luchthaven van Muscat zijn we opgehaald door Venu, de country manager van Oman. En hij had gids Sultan (toepasselijke naam) geregeld om ons die dag rond te leiden. We zijn eerst langs een paar plekjes gereden waar Bas volgende week met het NL gezelschap naar toe gaat, voor het vieren van de 1e KLM-vlucht naar Oman. Even doorspreken hoe alles zal verlopen, en welke openstaande punten nog geregeld moeten worden. Tegen het einde van de middag waren we daar mee klaar, en kon Sultan wat van de stad laten zien. Muscat is een kustplaat, en ligt verspreid over verschillende vallei-tjes tussen heuvels en bergen. Er is geen hoogbouw te zien, en bijna de hele stad bestaat uit mooie witte huizen à dit is allemaal door de Sultan van Oman voorgeschreven, hij heeft blijkbaar wel smaak. We zijn ook nog langs een van de paleizen van deze Sultan geweest, en die heeft mooi uitzicht over een baai met oude Portugese forten. Aan het eind van de dag heeft Venu ons mee genomen naar zijn huis, waar we heerlijke Indiaase hapjes kregen van zijn vrouw. Het was een gezellige avond, waarbij open en eerlijk gekletst werd over de cultuurverschillen tussen Oman, India en NL, echt een hele leuke avond was dat!
Gisteravond mochten we namens KLM naar een charity gala-diner. Dit weekend vindt hier in Dubai een groot sport-evenement plaats: de Rugby Sevens (maak je geen zorgen, wij hadden er ook nog nooit van gehoord). Het schijnt een toernooi te zijn van tientallen beroemde landen-teams van over de hele wereld. Deze teams reizen de wereld rond voor verschillende Sevens-toernooien. Bij Sevens spelen ze in plaats van volgens de gebruikelijke regels, maar met 7 tegen 7 in korte wedstrijdjes van maar 20 minuten. De uitgebreide worstelpartijen zijn niet toegestaan, en daardoor is het een sneller, intensiever spel.... Goed, nu terug naar het diner. Op de vooravond van het toernooi is elk jaar het gala diner voor een goed doel (zwerfkindertjes in Mongolie en Vietnam). De rugby-spelers (herkenbaar aan hun grote gespierde lijven en opvallend grote oren à want daar wordt tijdens de wedstrijd nogal eens aan getrokken) komen als attractie ook naar dit diner, en elke tafel krijgt dan zijn eigen speler. KLM/AF is hoofdsponsor van dit diner, dus mag KLM 2 tafels vullen met gasten, en daar moet Bas zijn gezicht dan natuurlijk ook laten zien. Het was een enorme happening, er waren zeker 1500 mensen uitgenodigd. Iedereen was keurig in gala gekleed, maar dat was dan ook het enige sjieke aan de avond. Het hele rugby-sevens weekend blijkt voor Engelsen een soort carnaval – een paar dagen om jezelf helemaal klem te zuipen. En het gala-diner gaf daarvoor het startschot. Er waren heren die lampenkappen als hoofddeksel droegen, en er stonden zelfs champagnekoelers gevuld met blikjes bier op de tafels! Maar eerlijk is eerlijk, het was een mooi feest, en er is veel geld verzameld voor de kindjes - wij sponsoren nu ook een kindje in Mongolie...
Vandaag zijn we op goed geluk naar het Meridien hotel gegaan, omdat we gehoord hadden dat daar power-boat races gehouden zouden worden. Dat hotel is zeker 5km bij ons vandaan, maar ’s ochtends konden we in de tuin al horen dat er inderdaad iets op het het water gebeurde... We vielen met onze neus in de boter. Voor power-boats schijnt er een zelfde cirquit te zijn als voor de F1 auto-races: the Class1 races. De grootste, snelste boten van de wereld reizen van land naar land, om tegen elkaar te racen. Vandaag stond de qualificatie’rit’ op het programma, om te bepalen wie er morgen van de pole-position mag vertrekken. Het waaide hard, maar gelukkig lag een deel van de route beschut achter een van de Palm eilanden, waardoor ze daar even flink het gas konden opentrekken – wat een sensatie en wat een herrie!
Al met al is het toch wel erg leuk dat er hier in Dubai zo veel georganiseerd wordt. Zeker nu, in de koelere wintermaanden (25-30 graden). Er is elk weekend wel wat te doen. Dus we vermaken ons goed.
Morgen vertrekt Bas weer naar Oman – maandag vertrekt de eerste vlucht daarvandaan. En vrijdag komt Josine (mama van Dieuwertje) als eerste gast logeren... Het wordt dus weer een mooie week.
Liefs,
db
PS: Misschien moet deze shopping mall toch eens bij de Bijenkorf gaan kijken – straalt dit nou echt een kerstsfeer uit?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten