Zomaar wat verhalen...

We zijn laatst even naar de Decathlon geweest, en wat hebben we daar weer gelachen! Net als bij de IKEA gaan ook hier Chinezen massaal naar toe voor een dagje uit. Lekker alle sport artikelen uitproberen... Tafeltennis, badminton, basketbal, stairmaster-en, en als je moe bent ga je even lekker naar de kampeer afdeling, om te genieten van de van huis meegenomen hapjes en drankjes – goh, wat gezellig!!!

En laatst hebben we met Daisy ook weer een keer hartelijk kunnen lachen! We hebben na de zomervakantie een nieuw NL gezin leren kennen. De moeder is al een paar keer bij ons thuis langs geweest, dus Daisy kent haar ook. Laatst vroeg Daisy opeens: kende je haar al eerder in NL? Nee, hoor, ik ken haar pas net, sinds na de zomer vakantie. Oh ja, zei Daisy, je kende haar nog niet, want ze woonde in NL natuurlijk in een andere stad, he? Eeehh, ja, dat klopt, ze woonde in een andere stad, ja... Ja, zei Daisy, dat wist ik wel, want zij ziet er heel anders uit dan jij, zij heeft blonde haren!! Tja... (Hier in China is het natuurlijk heel gewoon dat mensen uit een andere provincie er zichtbaar anders uit zien – die wonen immers honderden of zelfs duizenden kilometers verderop!)

We hebben laatst ook weer wat wonderlijks gezien op straat. Iemand zat met een doos vol kwartel (?) kuikentjes, en er werd gedrongen om ze te kunnen kopen, per twee in een mini kooitje van kippengaas... Waar zouden ze die voor gebruiken? We hebben Button voorzichtig gevraagd of ze die soms opeten...? Nee, hoor! Dat is gewoon leuk voor kinderen, om mee te spelen. En ze eten of drinken niks hoor, dus na een paar dagen zijn ze dood. Gewoon leuk, toch?!

 

Via school hebben we inmiddels ook een Chinese moeder leren kennen van een klasgenootje van Flinne. Een erg vriendelijke vrouw, die goed Engels spreekt, maar nog maar heel weinig buiten China is geweest. Ze woont ook hier in Central Park, en we hebben al een paar keer wat afgesproken, en dan is het altijd heel gezellig. Maar toch ook nog wel een beetje aftasten – de cultuurverschillen zijn zo groot! Aan hartelijkheid ontbreekt het haar in elk geval zeker niet. Donderdag stuurde ze een berichtje dat ze voor het aanstaande Mid Autumn Festival (maandag 8 sept) een paar traditionele Moon Cakes voor ons gekocht had. Ze had ze bij de Coffee Corner beneden achter gelaten, daar kon ik ze op halen. En dat terwijl ik haar ’s middags op school ook gewoon weer zou zien?! Dan had ze ze ook persoonlijk kunnen geven. Ik heb geen idee wat er achter zit dat ze dat blijkbaar liever niet deed... Ik ben benieuwd! Maar er lag beneden wel een gigantische doos voor ons klaar! Lief, hoor... En deze zijn ook verrassend lekker!