De maand juni stond vooral in het teken van afscheid nemen... Helemaal niet leuk, maar ja, dat hoort er bij.
In de eerste plaats moesten we lieve Daisy gedag zeggen. Ze heeft 'maar' anderhalf jaar bij ons gewerkt, maar in die tijd heeft ze lief en leed met ons gedeeld. Zo bijzonder. Je hoort veel verhalen over de cultuurverschillen die kunnen opspelen, en Ayi's die misbruik proberen te maken van hun 'rijke' werkgevers (waarbij de werkgevers zich ongetwijfeld ook niet altijd netjes op zullen stellen naar de Ayi's!), maar wij hebben het met Daisy zo ongelofelijk goed getroffen. Ze is lief, geïnteresseerd in de wereld buiten haar gezichtsveld, en daarbij ontzettend tolerant. Ze geeft gevoel voor humor en kan goed lachen om de verschillen tussen onze werelden. Ze is trouw en beschermend, maar ook onafhankelijk en vol zelfvertrouwen. En zo slim! Ze is maar tot haar 13e naar school geweest, maar heeft zichzelf daarna Engels geleerd. En ze spreekt inmiddels ook een aardig woordje Nederlands!
De reden dat ze weer thuis in Gu An gaat wonen is dat haar zoontje van 9 het niet zo goed doet op school, en haar schoonouders hem niet goed genoeg met zijn huiswerk kunnen helpen. Tja, daar is niks tegenin te brengen...
Gelukkig hebben we bij het afscheid afgesproken om contact te houden. Ze komt nog wel eens naar Beijing, en wij gaan ook nog wel een keertje in Gu An langs!
Maar we zullen haar missen...
En tot slot was er nog een belangrijk afscheid te melden deze juni: zeg maar dag tegen de luiers voor Flinne!
In de eerste plaats moesten we lieve Daisy gedag zeggen. Ze heeft 'maar' anderhalf jaar bij ons gewerkt, maar in die tijd heeft ze lief en leed met ons gedeeld. Zo bijzonder. Je hoort veel verhalen over de cultuurverschillen die kunnen opspelen, en Ayi's die misbruik proberen te maken van hun 'rijke' werkgevers (waarbij de werkgevers zich ongetwijfeld ook niet altijd netjes op zullen stellen naar de Ayi's!), maar wij hebben het met Daisy zo ongelofelijk goed getroffen. Ze is lief, geïnteresseerd in de wereld buiten haar gezichtsveld, en daarbij ontzettend tolerant. Ze geeft gevoel voor humor en kan goed lachen om de verschillen tussen onze werelden. Ze is trouw en beschermend, maar ook onafhankelijk en vol zelfvertrouwen. En zo slim! Ze is maar tot haar 13e naar school geweest, maar heeft zichzelf daarna Engels geleerd. En ze spreekt inmiddels ook een aardig woordje Nederlands!
De reden dat ze weer thuis in Gu An gaat wonen is dat haar zoontje van 9 het niet zo goed doet op school, en haar schoonouders hem niet goed genoeg met zijn huiswerk kunnen helpen. Tja, daar is niks tegenin te brengen...
Gelukkig hebben we bij het afscheid afgesproken om contact te houden. Ze komt nog wel eens naar Beijing, en wij gaan ook nog wel een keertje in Gu An langs!
Maar we zullen haar missen...
En verder waren er allemaal afscheidsfeestjes van vrienden die weg gingen.
Simone en David verhuizen naar London
Dirk en Bertine verhuizen naar Singapore
Dani en Sebas verhuizen naar Houston
En Reijer's vriendje Isaac verhuist naar Melbourne
En tot slot was er nog een belangrijk afscheid te melden deze juni: zeg maar dag tegen de luiers voor Flinne!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten