Het wordt steeds warmer

Lieve allemaal,

Hierbij weer een berichtje uit Dubai, waar de temperatuur inmiddels de 40 graden heeft gehaald (langzamerhand zijn we dus jaloers geworden op het mooi weer in Nederland, dat is veel aangenamer).

Midden april moest Bas in Euro Disney Parijs zijn voor een conferentie met alle internationale commerciele managers van Air France KLM. En niet een rol als toehoorder, nee, hij was gevraagd om de ceremoniemeester te zijn samen met een Zuid-Koreaanse collega. Bij het zien van het enorme podium, de 3 hele grote video schermen, vaste filmcamera’s en de 600 stoelen in de zaal werd hij toch wel wat nerveus. Gelukkig vielen de zenuwen snel genoeg weg en heeft hij veel complimentjes gekregen over het ‘presenteren’. Nou, echt eventjes in de spotlight gestaan, maar ook blij dat het weer voorbij was.

Kort daarna was het tijd voor een feestje: het jaarlijkse oranje bal op 24 april (feest vanuit Nederlandse Vereniging). In Dubai is het niet een echt bal, maar gewoon een lekker oer-Hollands feest. Er waren 1000 Nederlanders, natuurlijk in het oranje gekleed die stonden te hossen op muziek van de band ‘Worst of the 80’s’. De hele avond stond in het thema van alles wat ‘hip’ was in de jaren 80. Op grote schermen werden de series Dukes of Hazard, the A-team, Dallas en Dynasty nog eens getoond. En als klap op de vuurpijl deed Hans van der Togt zijn quizmaster kunstje ook nog eens op het toneel.
Uiteraard was de haute Dutch cuisine ook aanwezig: bitterballen, frikandellen (die overigens door het Aziatische personeel gebakken werden ipv gefrituurd... weten zij veel), verse haring, paling en zelfs een hele poffertjeskraam. Alles rijkelijk aangevuld met heerlijk heineken, natuurlijk...
Het Wilhelmus werd luidkeels meegezongen en de polonaise kon ook niet uitblijven. Al met al een heel geslaagd feest.

Op 30 april werd de viering van koninginnedag in een groot hotel gehouden. We kregen een persoonlijke uitnodiging van de Consul-Generaal net als 200 andere Nederlandse ondernemers en managers van bedrijven in Dubai. Dit was een wat formele bijeenkomst, met eerst het UAE volkslied en daarna het Wilhelmus gevolgd door het ‘leve de koningin – hoera (3x)’. Gelukkig was de haringkar er ook weer...

Helaas was het niet alleen maar een leuke tijd de afgelopen maand want een dag na de receptie zaten we in het vliegtuig naar Nederland om de begrafenis van de oma van Bas bij te wonen. Overigens hadden we bijna de vlucht gemist, omdat de schoonmaker per ongeluk de volumeknop van de wekker uit had gezet... we werden een uur te laat wakker! Zo snel zijn we nog nooit naar het vliegveld gereden.

De begrafenis verliep helemaal zoals oma het gewild zou hebben. Er was zelfs een prachtige zonnetje die dag. Ondanks de verdrietige omstandigheid was het toch ook weer heel leuk en gezellig om de familie te zien.

Toen wij in NL zaten, belde Susan – een nicht van Dieuwertje die stewardess is bij KLM – op dat ze in Dubai was. Ze zou al weer weg zijn als wij aankwamen in Dubai, wat jammer. Maar geluk bij een ongeluk, haar oren zaten dicht en de dokter vond dat ze niet kon vliegen. Heel vervelend voor haar natuurlijk, maar we hebben daardoor wel een aantal dagen gezellig kunnen afspreken. Samen zijn we naar de opening van een enorm groot hotel gegaan (het Westin), en op deze avond werden we verwend met muziek (Philharmonisch orkest, maar ook een DJ), heerlijke hapjes als voorproefjes van alle restaurants in het hotel en de champagne en cocktails werden rijkelijk geschonken. Super gezellig. En van de dochter van een collega van Bas, die in het hotel werkt, kregen we nog een rondleiding langs de stijlvolle kamers (velen standaard met sauna!).
Gelukkig mocht Susan uiteindelijk op donderdag weer vliegen en we zien haar vast weer eens hier terug.

Afgelopen week was er iets heel vreemds aan de hand... het heeft geregend. WAT? Ja, echt waar! Bij het opstaan waren er donkere wolken en het heeft korte tijd echt behoorlijk geregend. De dag erna stond in de krant dat dit mogelijk veroorzaakt was omdat ze aan het testen zijn met vliegtuigjes om in ‘potentiele regenwolken’ wat poeder te strooien zodat het gaat regenen. Volgens de echte kenners is het hoogst twijfelachtig dat dit enig effect zou hebben, maar de Gulfnews liet er geen twijfel over bestaan: in Dubai kan alles en nu gaan ze dus ook al het weer aanpassen aan de eigen wens....ja,ja.

Gisteren hebben we nog bij Edwin en Florence een barbeque avond gehad, waarbij ook vele van Oord en Carrefour collega’s aanwezig waren en de komende dagen komen Annemagreet en Steffen nog 1 keer langs voordat ze definitief naar Nederland terugkeren. Gelukkig kunnen we ze nog een paar dagen zien.

Dat was het dan weer... Liefs,

db

PS: voor de liefhebbers van nog een foto genomen vanaf de top van de Burj Dubai (nog in aanbouw, en nu zo'n 650m hoog) - toch best indrukwekkend, nietwaar? Overigens is net in de krant aangekondigd dat ze nog 5 torens van 600+m willen gaan bouwen...

Veel te vertellen

Lieve allemaal,

Na lange tijd van stilte is het de hoogste tijd voor een bericht uit Dubai. En we hebben veel te vertellen!

Eerst even wat achtergrond informatie: onze goeie vrienden Annemagreet en Steffen wonen al twee jaar in Bahrein, waar Steffen voor Boskalis werd uitgezonden. Afgelopen februari is Steffen gevraagd om voor Boskalis 6 weken in the springen bij het project waar Dieuwertje werkt in Abu Dhabi. Dus Annemagreet en Steffen hebben een aantal weken lekker dichtbij gezeten – en dat stond garant voor een hoop gezelligheid. Voor Dieuwertje betekende het ten eerste gezelligheid op kantoor met Steffen, en af en toe leuke lunches met Anne tussendoor.

En begin maart zijn Anne en Steffen ook (voor de 2e keer) een weekendje in Dubai komen logeren. Samen met Aukje (ook bekende uit Delft, werkt hier voor Van Oord) zijn we vrijdag de woestijn in getrokken, en daarna doorgereden naar de Hatta Pools (Oman) voor een picknick lunch. Eind van de middag zijn we naar de Emirates Towers gereden, om coctails te drinken in de lounge-bar in het topje van een van de torens – geweldig uitzicht! En voor de Sterren die dit lezen... Mooi, he, zo’n zilveren kameel?!

Zaterdag hebben wel lekker liggen relaxen bij het zwembad. Gewoon, gezellig een boekje lezen, en een beetje kletsen. Eigenlijk heel gek – zo gezellig en vertrouwd, maar dan in een heel andere omgeving dan je gewend was in NL. Zaterdag avond moesten er toch maar weer cocktails gedronken worden – deze keer in de Skyview Bar van de Burj Al Arab.

Een week later was de beurt aan Onno, de vader van Dieuwertje. Die is het Paasweekend een paar dagen langs geweest. In een aardig tempo hebben we hem alle bezienswaardigheden van Dubai laten zien: de Creek, de Mall of the Emirates, Dubai Marina, de Burj Dubai, Palm Jumeirah, Irish Village, Souk Madinat Jumeirah, de woestijn, enz. enz. Gelukkig was er ook tijd voor ontspanning – Onno heeft dagelijks gebruik gemaakt van het zwembad, ondanks de absurde watertemperatuur van 37 graden! (Inmiddels wordt het zwembad weer gekoeld tot een comfortabele 30 graden – maar kouder moeten ze het ook niet maken?!) Zoals verwacht vond Onno de Creek helemaal geweldig – degenen die hem goed kennen zullen zijn tevreden en geconcentreerde blik herkennen, van toen hij naar alle drukte van de abra’s (watertaxi’s) zat te kijken, om te ontdekken hoe het voorrangssysteem bij de steigers nou precies werkte...

Weer een week later was Josine, de moeder van Dieuwertje, voor een paar dagen in Dubai, speciaal ingevlogen om onze verjaardagen te komen vieren. We hebben vooral lekker ontspannen getut aan het zwembad, veel gelezen, wat gewinkeld, naar de Dubai Art Fair in Bastakya (oude stad) geweest, en lekker geBBQd. Voor de verjaardagen hebben we van elkaar en van Josine een hele mooie digitale spiegel-reflex camera gekregen – van Robert hebben we gezien wat een mooie foto’s je hiermee kunt maken, dus hopelijk kunnen we binnenkort wat moois aan jullie laten zien. Verder zijn de verjaardagen gevierd met veel telefoontjes en emails, een huis-gemaakte chocolade taart, en een heerlijk etentje op een mooie veranda van een resort aan de Creek.

Dinsdagnacht vertrok Josine, en woensdagochtend stond Stein al weer op de stoep – die was een dagje eerder naar Dubai gevlogen, en moest de dagen erna op pad met de hoge heren van Boskalis tijdens hun rondreis door de regio. In een dag is het natuurlijk niet mogelijk om een goed beeld te krijgen van Dubai, maar het was wel hardstikke gezellig. En samen carpoolen in NL is prima te vergelijken met samen carpoolen tussen Dubai en Abu Dhabi!

Bas is die middag naar Johannesburg gevlogen, voor een 2-daagse conventie met ruim 200 AF/KLM collega’s uit Afrika en het Midden Oosten. Het waren gezellige en ontspannen dagen, goed voor de team-building, met veel presentaties en workshops, en ’s avonds heerlijke diners met Zuid Afrikaanse entertainment (zang en dans). Het bezoek werd afgesloten met een rondreis door Soweto en een bezichtiging van het huis van Nelson Mandela.

Intussen is Dieuwertje op vrijdag naar Bahrein gevlogen (Annemagreet was inmiddels weer terug naar huis, Steffen moest helaas nog in Abu Dhabi werken). Vrijdag is voornamelijk besteed aan sight-seeing. De kamelen-boerderij, met 400 hobby-kamelen van de oom van de koning, was een topper. Je kon gewoon tussen de kamelen doorlopen en ze aaien, en de ‘gids’ wist precies hoe het zat met al die kamelen. Hij kende alle namen van de kamelen, maar was met name geinteresseerd in het ons uitleggen van hoe vaak de dieren sex hadden... beetje dubieus?!

Zaterdag zijn Anne en Dieuwertje heerlijk gaan ontspannen in een spa, en daarna de Mall in gedoken. Daar waren ze zo druk met shoppen, dat ze volledig verrast werden toen ze nog in een pashokje stonden, en Bas opbelde dat hij al op het vliegveld stond?! Oh, jee, rennen!!! ’s Avonds hebben we met zijn drieën gegeten in La Fontaine, een schitterend gerenoveerd complex in een oude wijk van Manama.

En zondag was de dag van de F1 - in Bahrein met veel trots “our race” genaamd. De kaartjes waren geregeld door Boskalis, dus we zaten met een grote groep NLers op de tribune, en Anne had haar vriendin Jenny ook nog meegenomen. Het was een geweldig spectakel. Wat een geweld, wat een herrie! We hadden fantastische stoelen, aan het eind van het lange rechte stuk van de start-finish, met uitzicht op de 1e bocht (garantie op spannende inhaalmanoeuvres), en zicht op het invoegen van de auto’s die uit de pit-straat kwamen. Na afloop van de race ging de gezelligheid op het circuit nog lang door, met muziek, standjes, en ’s avonds nog een concert van Akon (bekende R&B/rapper). Helaas konden we dat niet meer meemaken, want wij moesten weer bijtijds terug naar Dubai.

Nou, maart was dus een geweldige en drukke maand! Het lijkt nu misschien alsof we alleen maar lopen te feesten hier, maar gedurende dit alles wordt er natuurlijk ook nog hard gewerkt. Bas heeft zijn eerste tussentijdse beoordeling gekregen, en is erg tevreden over het positieve resultaat. Hij is dan ook al helemaal ingewerkt, en vertrouwd met zijn nieuwe functie. Volgende week staat er weer een trip naar Parijs op het programma, en in de komende maanden zal hij de verschillende regio-kantoren weer mogen gaan bezoeken.

Het project van Dieuwertje is de opstart-fase voorbij. De werkelijke uitvoering op site is in volle gang, en de lastigste opstart-problemen zijn achter de rug. Daarom wordt het voor haar tijd om te kijken naar een andere invulling van haar rol binnen het project – de opvolging van milieu maatregelen past toch niet helemaal bij haar ingenieurs-achtergrond, dus ze kijkt uit naar nieuwe mogelijkheden binnen het project.

Dat was het weer voor deze maand. Liefs,

db

PS: Ook hier in de UAE heeft de film van Wilders het nodige stof doen opwaaien. Maar toch blijkt ook hier dat er maar weinig mensen zijn die echt weten wat er nou precies aan de hand is. Deze foto in de krant, over een betoging in Pakistan, maakt wel heel duidelijk dat mensen vooral protesteren tegen het idee van een anti-Islam film, maar dat ze niet precies hebben begrepen wie de film nou gemaakt heeft...?! Je zou toch maar echt Garret Weldon heten...?

Dubai is hot!

Sinds Bas en Dieuwertje in Dubai wonen, valt het pas echt op hoe vaak je iets leest en hoort over Dubai. Dubai is hot!

We keken er dan ook erg naar uit om Bas en Dieuwertje weer te zien en hun nieuwe woonplaats te leren kennen. Na alle eerdere familiebezoeken betekent dit voor hen het zoveelste rondje langs alle topattracties in Dubai. Nu wij het zelf hebben gezien, kunnen we ons niet voorstellen dit het snel zal vervelen. Gezien hun drukke werkzaamheden hebben wij wel voorgesteld om als ‘gastschrijvers’ eens wat voor de db-weblog te schrijven.

Onze reis op donderdag 14 februari begon goed. Wij waren de eerste passagiers van de gloednieuwe Boeing 777-300, die de dag ervoor feestelijk was onthaald op Schiphol. De Telegraaf beschreef het interieur van dit vliegtuig als een vliegende bioscoop, een soort superloge, en het moet gezegd worden, we zaten perfect.

Ondanks waarschuwingen dat er op de luchthaven van Dubai wel eens lange wachtrijen konden staan, verliep alles buitengewoon vlot. Dankzij onze kinderen werden we gelijk door een grote Arabier uit de rij gehaald en door de paspoortcontrole geloodst. Kort daarna werden we verwelkomd door Bas en Dieuwertje en begon onze week in Dubai pas echt.

Op onze eerste dag werden we wakker met een heerlijk zonnetje en een strak blauwe lucht (niets bijzonders voor Dubai) en de temperatuur was direct aangenaam; het zou die dag zo’n 30 graden worden. Op ons voorstel om lekker buiten te ontbijten, werd verbaasd gereageerd door de twee bewoners van Zulal 101. Voor hen is het nog winter! Zo vertelden zij vervolgens, dat het zwembad nog erg koud was. Niets was minder waar; in zo’n warm bad hadden we nog nooit gezwommen!

De volgende dag hebben we eerst wat inkopen gedaan in de op één na grootste overdekte shopping mall ter wereld (Mall of the Emirates) met ruim 400 winkels. Hier verkoopt men onder andere habayeb’s (de lokale zwarte ‘jurken’), waarvan Neelie tot onze verbazing werd uitgenodigd een luxe exemplaar met glimmertjes te passen, enkel voor de foto. Het merendeel van de winkels verkoopt echter moderne ‘westerse’ artikelen. Ook topmerken als Gucci, Armani, Versace, Louis Vuitton en Roberto Cavalli zijn hier allemaal vertegenwoordigd. Zelfs de kinderen vermaakten zich prima. Veerle reed rond in een roze ‘autootje’ en Lieke werd continue aangehaald door allerlei passanten. Het meest absurde vonden wel de enorme indoor skibaan met zelfs een ‘zwarte’ helling.

’s Avonds gingen we lekker eten bij restaurant La Veranda bij het Jumeirah Beach hotel. Hier zijn alle bezoekers van Bas en Dieuwertje ongetwijfeld geweest. Lekker Italiaans eten met een fantastisch uitzicht op het zeven sterren hotel Burj Al Arab, dat er door het fascinerende kleurenspel regelmatig weer anders uitziet.

De volgende dag hebben we het indrukwekkende Burj Dubai bezocht. Inmiddels met zo’n 600 meter het hoogste gebouw ter wereld, maar er komen er naar verwachting nog ca. 200 bij. Die avond had Bas gereserveerd in de Sky View bar van de Burj Al Arab. Wat een hal en wat een uitzicht over Dubai ‘by night’. Het al imposante Jumeirah Beach hotel leek werkelijk wel een kleinduimpje vanaf de 200 meter hoog gelegen bar. Hier werd Bas tot onze verbazing direct verwelkomt met ‘welcome back sir’. We hebben er heerlijke cocktails gedronken en sloten de dag in stijl af.

Toen Bas en Dieuwertje weer gewoon aan het werk moesten, zijn we zelf op pad geweest met de taxi. Dit is een prima vervoermiddel in Dubai. Binnen no time staan ze voor de deur en de kosten zijn erg laag. Zo zijn we naar Ibn Battuta geweest, waar zelfs Veerle zei ‘ik kan mijn ogen niet geloven mama ‘! Deze shopping mall is vernoemd naar een ontdekkingsreiziger en ieder gedeelte heeft een speciaal landen c.q. regio kenmerk. Zo ligt er bijvoorbeeld een levensgrote Chinese jonk in dat van China.

Ook zijn we naar het Jumeirah Beach Park geweest, waar de kinderen lekker op het strand konden spelen en het heldere azuurblauwe zeewater heerlijk verkoelend was. Zowel Bas als Dieuwertje namen die week af en toe nog een middag vrij, zodat we regelmatig eerst met de kinderen bij het zwembad konden vertoeven, om daarna nog meer van Dubai te zien.

Zo hebben we Dubai Marina bezocht. Hier hebben we de zonsondergang meegemaakt en heerlijk aan de boulevard gegeten. Vooral bij avond was het uitzicht over de fraai verlichte wolkenkrabbers fantastisch.

The Creek met de oude Souks gaf weer een heel ander beeld van Dubai. Je kunt je niet voorstellen dat de Dhows (houten vrachtschepen) nog zulke afstanden over de Perzische Golf afleggen. Een overtocht in de typische abra’s vonden we met de kleine kinderen toch iets te riskant. Met hen hebben we dan ook maar een boottochtje gemaakt door het strandresort Madinat Jumeirah. Dit is een spectaculair resort in Arabische stijl, met vele restaurants en een Souk. Via een Abra kunnen de hotelgasten zich te water over het resort verplaatsen, met overdaad zover het oog reikt.

Het was afwisselend en allemaal even leuk. Degenen die Dubai niets vinden, moeten zich misschien afvragen of men wel de juiste plekken heeft weten te vinden. Wie is er bijvoorbeeld in The Global Village in Dubailand geweest ? Het is een mix van kermis/entertaiment aan de ene kant en bazaar/cultuur aan de andere kant. Hier komt met name de lokale bevolking op af en leken wij wel ‘de attractie’, wanneer men onze kinderen filmde en fotografeerde.

De laatste dag zijn we de woestijn in geweest, waar wilde kamelen langs de snelweg lopen en het landschap langzaam verandert van gelig zand met lichte begroeiing tot roestkleurig woestijnzand. Aangekomen bij de ‘Big Red’, de grootste duin van Dubai, is duidelijk welke hobby velen in het weekend beoefenen. Met quads, strandbuggy’s of de eigen SUV cross je spectaculair over de duinen.

Onze vakantie is voorbij gevlogen. Wij zijn in ieder geval overtuigd. Dubai is een indrukwekkende stad. Hier leven diverse culturen probleemloos met elkaar samen, is alles opvallend schoon en de service voortreffelijk. Je verblijft in een stad met prachtige skylines, maar ervaart niet de drukte. Het parkeren is er bijna overal gratis en wanneer het vol is heeft men nog humor ook:

Maar hoe zal het er in de zomermaanden zijn, met temperaturen van 50 graden?
We zullen het zeker horen van Bas en Dieuwertje. Eén ding is zeker, Dubai is hot en wordt nog veel ‘hotter’!

Lieve Bas en Dieuwertje, nogmaals bedankt voor de leuke tijd! We komen zeker nog eens terug.

Liefs,Robert, Neelie, Veerle en Lieke

Nienke en Menno in Dubai

Lieve allemaal,

De regen is gelukkig weer voorbij, het zonnetje schijnt, en temperaturen zijn weer boven de 20 graden. Wel erg jammer dat Mariette tijdens haar 1-daagse werkbezoek van vorige week net de slechtste dag van het jaar (van de afgelopen 20 jaar?!) te pakken had. Maar daarom niet minder leuk dat zij er was, en dat we ondanks alle wegversperringen toch nog samen hebben kunnen eten.

Afgelopen weekend waren Nienke en Menno hier voor een lang weekend. We hebben samen in sneltreinvaart alle “must do’s” van Dubai afgewerkt. Vrijdag ochtend vroeg kwamen ze aan op het vliegveld, en ze hebben zich die dag bewonderenswaardig kranig gehouden tijdens de door ons voorgeschotelde bliksem-bezoek-aan-alle-bezienswaardigheden-rondrit!

We zijn begonnen in Dubai Marina, en de Marina Walkway. Daarna een snel ritje over de Palm Jumeira, en toen door voor een lunch in de More - een favoriete lunch-plek voor expats. Het leuke is dat je vanaf de parkeerplaats aan de achterzijde van het gebouw een golfkarretje kan pakken en zelf naar de ingang aan de voorkant kunt rijden, want lopen dat doet men hier in Dubai niet. Het was er deze keer extra druk vanwege de marathon, volgens de krant ‘the richest marathon of the world’, die eerder die ochtend had plaatsgevonden (het wereldrecord is net niet gesneuveld, op 27 seconden na). Na de lunch zijn we naar Deira gereden, naar het oude deel van de stad. Met een abra zijn we de Creek over gestoken, om de oude wijken aan de Bur-Dubai kant van de kreek te bekijken.

Omdat het vrijdag was, was het stampvol in de souks. Vooral met grote groepen mannen, die in de reisgidsen vaak aangeduid worden met “sex-depraved labourers on their only day off”… Nou, dat hebben Nienke en Dieuwertje geweten. Geen openlijke handtastelijkheden of zo, maar juist hele onopvallende wrijfbewegingen met het een onderarm langs een heup of borst – op zich geen groot drama, maar op den duur toch behoorlijk hinderlijk. Maar gelukkig hadden wij 2 grote mannen bij ons (vooral Menno trok met zijn lengte veel bekijks), en als die maar voor ons bleven lopen, was er niets aan de hand.

Verder hebben we deze keer toch maar eens de stoute schoenen aan getrokken, en zijn we het Dubai Fort Museum in gegaan. In alle boekjes staat het aangeschreven als het beste museum van Dubai, maar elke keer als we er waren dachten we: dit is zo klein, dit kan toch nooit veel soeps zijn?! Maar we moeten onze mening herzien – het museum is flink wat groter dan we dachten, aangezien het onder de grond is gebouwd. Het geeft een goede indruk van de relatief korte geschiedenis en ontwikkeling van de stad Dubai, en verder nog wat achtergrond informatie over traditionele leefomstandigheden tot zo’n 50 jaar geleden.

’s Avonds zijn we bij Irish village een pint gaan drinken, en daarna hebben we gegeten bij een Libanees restaurantje om de hoek. En hoe?! We hadden gezegd dat we graag wat gemengde dingetjes van de kaart wilden delen, maar vooral niet te veel vanwege de late lunch… Maar die boodschap is niet helemaal aangekomen.

Het begon met ruim 10 schaaltjes cold meza (Libanese tapas) – humus, tabouleh, gevulde bladerdeegjes, allerlei salades en sausjes, allemaal aangevuld met een onuitputtelijke voorraad warme pita-broodjes. Allemaal te lekker voor woorden, dus daar doken we vol enthousiasme bovenop. Toen we ongeveer op de helft waren, en de snelheid al danig begon af te nemen, werden er nog 6 of 7 schaaltjes met hot meza aan toe gevoegd – kleine pittige worstjes, gegrilde kippenpootjes, gefrituurde kaas, enzovoort… Pfff, dat werd toch wel een beetje erg veel?! Maar ja, het was allemaal zo lekker, dat wil je toch niet laten staan? Dus we hebben flink ons best gedaan, en waren trots dat we ook hiervan toch nog de helft hadden opgekregen - toch een aardige prestatie!? Maar nee, de ober was duidelijk nog niet onder de indruk. Want toen wij allemaal voldaan zaten uit te buiken, kwam hij opeens nog aan met een hele grote schaal vol met allemaal verschillende soorten gegrild vlees. Wat een kwelling – met zo’n volle buik nog zo veel lekkers voorgeschoteld krijgen! Maar deze heerlijke vleesjes waren het zeker waard om de riem een tandje losser te zetten, en nog even door te zetten. We hebben gesmuld!

Tot onze grote verbazing bleek achteraf op de rekening dat ze wel degelijk rekening hadden gehouden met onze vraag om “niet te veel”, want volgens de rekening was wat wij hadden gekregen eigenlijk maar voor 3 personen bestemd?! Wonderbaarlijk…

Bij de rekening werd, zoals hier wel vaker het geval is, een klanttevredenheidsenquete bijgevoegd, en hieruit bleek weer eens hoe ernstig het hier gesteld is met de gedachte dat de klant koning is. Eén van de vragen op het formulier was bijvoorbeeld: “Did we ever answer “No” as a first response to one of your questions?” Stel je toch voor – ze zouden toch eens het lef hebben om nee tegen je te zeggen?! Schandalig! ...maar ook een uitdaging: hoe kun je uitlokken dat ze toch nee moeten antwoorden? Bijvoorbeeld “Krijgen we vandaag een glas champagne voor de prijs van een glaasje cola?”

Zaterdag realiseerden we ons, dat we op vrijdag eigenlijk alles wel zo’n beetje hadden gezien in de stad (?!) en voor de “full Dubai experience” is een tripje naar de woestijn toch ook wel een vereiste. Dus zijn we zaterdag de stad uit gegaan, de woestijn in. Eerst langs de “Big red”, de hoogste zandduin van Dubai, en daarna door naar de bergen van Oman, en naar de Dubai-enclave van Hatta, waar we off-road naar de Hatta Pools zijn gereden. Het landschap daar in de bergen is toch wel erg indrukwekkend, zeker met de door het water uitgeslepen gesteentes in de vallei.

Zondag zijn Nienke en Menno zelf naar de Mall of the Emirates geweest, en ze zijn geslaagd voor de eindtest: na slechts 2 dagen Dubai konden ze de taxichauffeur al vertellen waar hij heen moest. Om dat te vieren zijn we ’s middags naar de high-tea in de Burj Al Arab gegaan (was eigenlijk nog een Kerstcadeautje van Josine) – natuurlijk heeft de nu al traditionele foto shoot weer plaats gevonden, het was weer een groot feest, en het was een mooie afsluiting van hun 3 dagen in Dubai.

Liefs,
db

Regen in Dubai

Hallo allemaal,

Het duurt steeds langer voordat we een stukje voor de weblog schrijven, maar we zullen proberen toch in ieder geval 1x per maand wat van ons te laten horen.

Oud & Nieuw hebben we gevierd in Irish Village, een straatje met nagebouwde Ierse pubs, waar een groot podium was met een optreden van een bandje die jaren 80 muziek speelde. We waren er met Edwin en Florence en het was super gezellig! Duidenden mensen hosten op de muziek. Alleen het vuurwerk was wat mager, maar heerlijk om weer eens met grote glazen bier in het openbaar te kunnen staan.

Begin januari zijn we een lang weekend op en neer geweest naar Nederland om het 80-jarige feest van Loek mee te maken. Het werd een geweldig feest met een mooie winterse barbeque in restaurant Buitenzorg in Ede. Het gaf ons ook gelijk de gelegenheid alle familie weer te zien, erg gezellig.

Het weer is de laatste week erg slecht geweest, want jawel.....het heeft veel geregend. Voor Nederlandse begrippen kon je dit bijna nog geen regen noemen, maar hier was het genoeg om chaos en paniek te veroorzaken. Scholen kregen vrij, overal lekkage, stroomstoringen, bedrijven werd verzocht om hun werknemers eerder naar huis te sturen en in de krant stonden tips hoe om te gaan met rijden in de regen. Het grootste probleem was dat er nagenoeg geen afwatering is, zodat de wegen binnen de kortste keer blank stonden. Alle afritten van de snelweg en sommige lager gelegen wegen en tunnels stonden zo vol met water dat je er alleen met een 4-wheel-drive met droge voeten doorheen kwam. Bij elke volgelopen weg stonden verschillende auto’s stil, die geprobeerd hadden er doorheen te komen maar waarvan de motor het halverwege voor gezien hield. Die arme mensen konden vervolgens geen kant op: als ze zouden uitstappen zou hun auto vollopen. Dus dan maar uren wachten tot iemand ze eruit kwam takelen... Voor 10 uur ’s ochtends waren er al 500 ongelukken gemeld, en totaal is er die dag 12000 keer met het alarm-nummer gebeld! ...Gelukkig zijn de vooruitzichten vanaf nu weer beter, vooral omdat Nienke en Menno dit weekend op bezoek komen.

En gezien vanuit de Pajero (onze eigen auto):

Naast de regen hadden we afgelopen week nog een opmerkelijke situatie op de weg. De dag voor het bezoek van George Bush aan Dubai kregen we ’s middags het bericht dat de belangrijkste snelwegen in Dubai van 6 uur ’s ochtends tot 5 uur ’s avonds volledig afgesloten zouden worden. Na een hoop gezucht onder de collega’s op het werk over hoe ze dan in vredesnaam op het werk moesten komen, kwam er een 2e bericht om 4 uur ‘s middags: iedereen in Dubai heeft morgen vrij – de komst van Bush is een nationale feestdag! Wat een land.

De stad zou volgens de berichten vanaf ’s ochtends vroeg alleen nog maar via een paar kleine wegen bereikbaar zijn. Maar wat bleek: de avond ervoor werden er al spontaan wegen dichtgezet waardoor mensen op weg naar huis totaal verrast werden en uren vastzaten. Ook veel van de kleine wegen, die vrij zouden zijn, bleken de volgende dag toch afgesloten. En dat leidde dan de volgende dag weer tot een krant vol met geklaag en dramatische verhalen, zoals een vrouw die op straat moest bevallen omdat ze met geen mogelijkheid bij het ziekenhuis kon komen. En ’s nachts waren er gemakshalve in sommige buurten wat auto’s weg gesleept om de straten goed vrij te houden.....ze waren alleen vergeten om de eigenaren hiervan op de hoogte te stellen.

Oh, ja, en over de krant gesproken, er is weer een mega-project gelanceerd, namelijk de Dubai promenade (tussen palm Jumeirah en Dubai Marina in, voor de kenners). Hierop komen weer wolkekrabbers, uiteraard, maar ook een enorm hotel in de vorm van een wiel – volledig van glas. Wel weer spectaculair...

Liefs,

db