Zondag 3 november – Mutianyu

We hebben de perfecte dag uitgekozen om naar de Chinese Muur te gaan – er stond die dag een klein windje, dus alle smog was weg, met als resultaat een strak blauwe lucht. Op advies van velen zijn we naar Mutianyu gegaan, want dat is net als Badaling ruim een uur rijden vanuit de stad, maar veel minder toeristisch... Ahum, van dat laatste hebben we niet echt veel gemerkt...

Maar het was prachtig! Die mooie blauwe lucht, herfst kleuren in de bergen, en dan die ongelofelijke grijze muur die als een slang door het landschap kronkelt. Fantastisch!!

Mr. Sun heeft ons zoals gebruikelijk ‘tot voor de deur’ met de auto gebracht, en is vervolgens met ons mee gegaan om te zorgen dat we wel de goede kaartjes voor de goede gondel lift hadden, want die andere was volgens hem ”pas bien pour madame avec bébé et pour madame Bomma!” (We zullen overigens echt nog wel eens met die andere gaan, want daar kun je dan weer met een mega glij/rodel baan naar beneden – super lachen, toch?! En volgens ervaringsdeskundigen is er ook weinig gevaarlijks aan – je moet voornamelijk flink afremmen, want die Chinezen durven helemaal niet hard.)

De muur zelf is moeilijk te beschrijven. Zeker op een dag als deze doen de foto’s in reisgidsen er geen recht aan. Dus onze foto’s geven ook maar een kleine indruk. Kom zelf maar een keertje kijken...!! 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

Zondag 27 oktober - de Verboden Stad

Op zondag zijn we met Josine naar de Verboden Stad geweest. Fenomenaal... Eigenlijk niet te beschrijven, het is zo groot en prachtig! Elk plein leidt weer naar een nieuw schitterend gebouw, wat weer toegang geeft naar een volgend immens plein. Echt ongelofelijk. Met de kinderen erbij was het natuurlijk niet te doen om overal lang bij stil te staan, maar het is een  fijn idee dat we hier nog heel vaak kunnen terug komen.

De foto’s doen natuurlijk absoluut geen recht aan dit wereldwonder, maar bij deze toch een selectie...

Oh, ja, en ook hier was het weer idioot om mee te maken dat sommige mensen meer moeite deden om ons op de foto te krijgen dan de Verboden Stad. Maar we hebben de tegenaanval ingezet, we nemen nu ook foto’s van de fotograferende Chinezen, haha.

 

 

 

 

Eerste bezoek in Beijing

Op donderdag 24 oktober is onze eerste bezoekster in Beijing aangekomen: Josine (moeder van Dieuwertje) landde keurig op tijd, maar helaas zonder haar bagage, die was bij de tussenstop in Londen achter gebleven... De koffers zijn netjes de volgende dag bezorgd, al was de afstemming daarover nog best lastig, met een bezorg-chauffeur die geen Engels sprak.
Terwijl we zelf nog maar weinig van deze onwaarschijnlijk grote stad hebben gezien, is het toch al heel leuk om iemand met nog iets minder ervaring te kunnen rondleiden, en te zien welke dingen haar opvallen: zoveel politie en bewakers overal (die bijzonder weinig lijken te doen); eigenlijk nauwelijks nog fietsen op straat, maar wel al die vracht-brommers, sommige gammel en krakkemikkig, maar ook prachtig blinkende exemplaren, vaak elektrisch aangedreven. Maar bovenal de gewaarwording dat je als voetganger (ook met kinderwagen) geen enkele vorm van voorrang mag verwachten – ook als het voetgangerslicht op groen staat, komen er van alle kanten nog auto’s aan gescheurd die gewoon doorrijden alsof je onzichtbaar bent! Even wennen...

Vorige week zaterdag zijn we met z’n allen weer naar de hutongs bij de Bell Tower en de Clock Tower geweest. Het was een stralende dag, dus we hebben heerlijk door de gerenoveerde steegjes geslenterd. De lunch was deze keer helaas niet zo’n succes, een nogal flauwe hotpot (Chinese variant op fondue-en), maar het was wel een leuk plekje, op een dakterras met uitzicht over een pleintje en het meer. En gelukkig hebben we daarna de trek nog kunnen stillen met verse broodjes en dumplings van een lokaal bakkertje...

En zondag zijn we naar de Verboden Stad geweest. Fenomenaal! Maar daarover binnenkort een andere blog.

Het is voor Dieuwertje extra gezellig dat er nu iemand is om samen mee op verkenning te gaan. (En een extra paar handen met de kinderen is natuurlijk ook nooit weg - zeker tijdens Reijer’s eerste schoolweek was het fijn dat Bomma op Flinne kon passen, zodat Dieuwertje alle tijd voor Reijer had.) We hebben samen de omgeving op loopafstand verkend, inclusief ruim aanbod aan shopping malls, van super chique tot prima praktisch. De Parkview Green Mall om de hoek was vooral de moeite waard – een heel bijzonder gebouw, met super veel zeer exclusieve kunst (zouden die Dalí beelden echt zijn?!) die her en der tentoongesteld staat. Je kijkt je ogen uit! En we hebben ook al flink geoefend met afdingen in Ya Show Market en Silk Street, haha!

Verder was er nog een leuk nieuwtje deze week – van de ene op de andere dag bedacht Flinne blijkbaar dat ze dat gekruip wel zat was. Na een klein steuntje in de rug van Bas stapte ze op en begon te lopen! Geweldig, zeker ook als je ziet hoe trots Reijer op haar is. Hopelijk kunnen jullie dit filmpje downloaden...

En vrijdag heeft Dieuwertje haar eerste echte “expat Mom” ervaring opgedaan: samen met een aantal andere Nederlandse moeders heeft ze meegedaan aan de International Lunch op school bij Reijer: alle ouders werd gevraagd wat eten/drinken te maken uit het eigen land van herkomst. In de mega sporthal van school stond op die manier een gigantisch wereld-buffet! De Nederlandse tafel stond gevuld met pannenkoeken, dropjes, kaas, warme chocomel, appelmoes, beschuit met muisjes en pepernoten.

Zaterdag avond lekker in een geweldig Chinees restaurantje gegeten, met privé-kamers gelegen rondom een binnentuin. Heerlijke Peking eend en nog veel meer lekkers...

Tot slot nog een geinige ervaring van het wonen in een hoge toren: af en toe moeten de ramen natuurlijk gelapt worden! Ik denk dat dit in NL niet voldoet aan de regels van de arbeidsinspectie... 

 

Reijer's eerste schoolweek

Het was een heftig weekje voor Reijer (en voor ons allemaal), want Reijer is deze week voor het eerst naar school geweest! Hij gaat naar de Beijing City International School, 2km verderop. Het is een grote school, zowel kleuter/lagere school als middelbare school. We hebben deze school gekozen vanwege de geweldige voorzieningen (meerdere buitenspeelplaatsen, een groot sportveld met tribune, meerdere sportzalen, een groot zwembad, meerdere kantines, twee grote bibliotheken en een theater) en omdat er een aantal andere (ook NL) kindjes uit de buurt ook naar die school gaan. Al met al een echte internationale (Engelstalige) school, met veel nationaliteiten door elkaar heen. En natuurlijk een kleuterklasje met lieve juffies waar we zelf ook blij van werden!
Maandag ochtend heeft Dieuwertje Reijer met de auto naar school gebracht. Dikke tranen, natuurlijk. (Ook bij Dieuwertje... Gelukkig had Mr. Sun in de auto terug een grote doos met tissues bij zich!) Reijer heeft uiteindelijk 25minuten bij zijn juffie op schoot gehuild, en toen was het klaar, en scharrelde hij de rest van de dag lekker achter de juffie aan. Maandag middag is Dieuwertje weer naar school gereden, om samen met Reijer de schoolbus naar huis te nemen. Reijer was lekker vrolijk en had zich prima vermaakt. Dinsdag ochtend samen met de bus naar school, daar weer wat tranen, en ’s middags gezellig samen terug met de bus. Woensdag was een topdag: helemaal geen tranen meer (de beloofde koekjes ’s middags hadden hier wellicht wat mee te maken), en ’s middags is Reijer zelfs helemaal alleen met de schoolbus naar huis gekomen. Wat een grote vent! Donderdag kwam toen weer een pittige ochtend: ook ’s ochtends alleen in de bus naar school... Dat werden natuurlijk weer tranen. Maar vrijdag was ook die stap genomen, en zat hij zonder tranen in de bus.
In de bus zitten twee Chinese ‘ayi’s’ (letterlijk: tantes) die op de kindjes passen. Op school wordt Reijer netjes door een juffie opgewacht, en die brengt hem dan naar de klas.
In Reijer’s klas (Nursery) zitten ongeveer 25 kindjes, maar eigenlijk zijn het twee parallelle klassen. Elke klas heeft een eigen hoofd juffie, die van Reijer heet Miss Liz en dan is er nog Miss Erin. En dan zijn er nog 4 hulp juffies bij. Maar dat is nog niet genoeg: er zijn ook nog speciale docenten voor PE (gym), IT, Art, Music en Reading (in de bibliotheek). Hij heeft ook echt een rooster voor al deze verschillende vakken. En volgend jaar (in Pre-K) komt daar dan nog zwemles en Chinese les bij. En kan hij gaan deelnemen aan ‘Extracurricular Activities’... Pfff...
Reijer luncht op school. Wekelijks kunnen we op een menu-kaart aankruisen wat we willen bestellen. Een uiterst gevarieerd menu, met dagelijks: soep of salade, een keuze uit 3 warme hoofdgerechten, twee soorten groente, rijst en koolhydraten, drinken, en een toetje of fruit. ...Geen idee wat Reijer nou werkelijk eet...
Reijer kwam maandag ook thuis met een hele koffer vol school kleding: twee T-shirts, twee korte broeken, een shirt met lange mouwen, een trainingsbroek, een fleecevest, een windjack en een rugzak. En die kleren mag hij minstens aan op de 2 dagen per week dat ze gymles hebben (al komen sommige Chinese kindjes op die dagen in kleding die er meer uitziet als pyjama’s...??)    
Het lijkt erop dat het Reijer helemaal niet deert dat er geen Nederlands wordt gesproken op school. Je hoort hem er helemaal niet over. De juffie denkt dat zijn Engels al heel goed gaat: zo zou hij al gevraagd hebben “can you help me?” en “can you open?” maar beide klinken natuurlijk nogal hetzelfde als in het NL “kun je helpen?” “kun je open maken?”. Maar goed, hij maakt zich verstaanbaar. En de Engelse woordjes sluipen er thuis zeker wel al in... Reijer roept tegen Flinne regelmatig “Stand up!” en “Sit down!", en als ze dan luistert zegt hij “Good boy!”, hahaha.
Al met al zijn we hartstikke blij met hoe zijn eerste week is verlopen, en hij voelt zich vast heel snel helemaal 100% op zijn gemak.