Op donderdag 24 oktober is onze eerste bezoekster in Beijing
aangekomen: Josine (moeder van Dieuwertje) landde keurig op tijd, maar helaas
zonder haar bagage, die was bij de tussenstop in Londen achter gebleven... De
koffers zijn netjes de volgende dag bezorgd, al was de afstemming daarover nog
best lastig, met een bezorg-chauffeur die geen Engels sprak.
Terwijl we zelf nog maar weinig van deze onwaarschijnlijk
grote stad hebben gezien, is het toch al heel leuk om iemand met nog iets minder
ervaring te kunnen rondleiden, en te zien welke dingen haar opvallen: zoveel
politie en bewakers overal (die bijzonder weinig lijken te doen); eigenlijk
nauwelijks nog fietsen op straat, maar wel al die vracht-brommers, sommige gammel
en krakkemikkig, maar ook prachtig blinkende exemplaren, vaak elektrisch
aangedreven. Maar bovenal de gewaarwording dat je als voetganger (ook met
kinderwagen) geen enkele vorm van voorrang mag verwachten – ook als het
voetgangerslicht op groen staat, komen er van alle kanten nog auto’s
aan gescheurd die gewoon doorrijden alsof je onzichtbaar bent! Even wennen...
Vorige week zaterdag zijn we met z’n allen weer naar de
hutongs bij de Bell Tower en de Clock Tower geweest. Het was een stralende dag,
dus we hebben heerlijk door de gerenoveerde steegjes geslenterd. De lunch was
deze keer helaas niet zo’n succes, een nogal flauwe hotpot (Chinese variant op
fondue-en), maar het was wel een leuk plekje, op een dakterras met uitzicht
over een pleintje en het meer. En gelukkig hebben we daarna de trek nog kunnen
stillen met verse broodjes en dumplings van een lokaal bakkertje...
En zondag
zijn we naar de Verboden Stad geweest. Fenomenaal! Maar daarover binnenkort een
andere blog.
Het is voor Dieuwertje extra gezellig dat er nu iemand is om
samen mee op verkenning te gaan. (En een extra paar handen met de kinderen is
natuurlijk ook nooit weg - zeker tijdens Reijer’s eerste schoolweek was het
fijn dat Bomma op Flinne kon passen, zodat Dieuwertje alle tijd voor Reijer
had.) We hebben samen de omgeving op loopafstand verkend, inclusief ruim aanbod
aan shopping malls, van super chique tot prima praktisch. De Parkview Green
Mall om de hoek was vooral de moeite waard – een heel bijzonder gebouw, met
super veel zeer exclusieve kunst (zouden die Dalí beelden echt zijn?!) die her
en der tentoongesteld staat. Je kijkt je ogen uit! En we hebben ook al flink
geoefend met afdingen in Ya Show Market en Silk Street, haha!
Verder was er nog een leuk nieuwtje deze week – van de ene op
de andere dag bedacht Flinne blijkbaar dat ze dat gekruip wel zat was. Na een
klein steuntje in de rug van Bas stapte ze op en begon te lopen! Geweldig,
zeker ook als je ziet hoe trots Reijer op haar is. Hopelijk kunnen jullie dit filmpje downloaden...
En vrijdag heeft Dieuwertje haar eerste echte “expat Mom”
ervaring opgedaan: samen met een aantal andere Nederlandse moeders heeft ze
meegedaan aan de International Lunch op school bij Reijer: alle ouders werd
gevraagd wat eten/drinken te maken uit het eigen land van herkomst. In de mega
sporthal van school stond op die manier een gigantisch wereld-buffet! De
Nederlandse tafel stond gevuld met pannenkoeken, dropjes, kaas, warme chocomel,
appelmoes, beschuit met muisjes en pepernoten.
Zaterdag avond lekker in een geweldig Chinees restaurantje
gegeten, met privé-kamers gelegen rondom een binnentuin. Heerlijke Peking eend
en nog veel meer lekkers...
Tot slot nog een geinige ervaring van het wonen in een hoge
toren: af en toe moeten de ramen natuurlijk gelapt worden! Ik denk dat dit in
NL niet voldoet aan de regels van de arbeidsinspectie...
