Reijer's Nederlandse 'roots'

Reijer is inmiddels bijna 11 weken oud, en we zien hem met de dag groeien en veranderen. Hier twee recente foto’s – zoals jullie zien is hij al erg goed in dingen pakken en naar zich toe trekken!

Reijer is inmiddels ook officieel ingeschreven als Nederlands staatsburger, zelfs met een eigen paspoort. Overigens lijkt hij nu al absoluut niet meer op zijn paspoort foto en zijn lengte is ook al aanzienlijk meer dan 50cm...
Hoewel in Dubai geboren zal hij zijn Nederlandse ‘roots’ zeker niet missen – daar helpen al die geweldige kadootjes die we opgestuurd krijgen ook wel mee! Alle bekende Nederlandse boekjes, zoals Nijntje, Rupsje Nooitgenoeg, Jip en Janneke en Dikkie Dik staan in de kast. En ook boekjes en CD’s met alle Nederlandse kinderliedjes. Het is allemaal te veel om op te noemen! Maar de volgende drie willen we toch even speciaal met jullie delen: een paar rode klompjes, een ‘100% Dutch’ slaapzakje , en een heuse Skippy-Koe!

Opening Burj Dubai

Op 4 januari stond de officiele opening van de Burj Dubai op het programma (na een maand uitstel, nieuwe datum viel samen met de viering van het 4-jarig leiderschap van Sheikh Mohammed van Dubai). Dat zou zeker een spectakel worden, dus dat mochten we niet missen! Aangezien alle wegen in de buurt al vanaf ’s middags geblokkeerd zouden worden, hadden wij het plan bedacht om een plekje wat verderaf te zoeken – de toren is immers groot genoeg om op afstand te bekijken! We gingen een plekje zoeken in de buurt van de kamelen-renbaan Nad Al Sheba (voor de kenners onder jullie). We waren duidelijk niet de enigen – overal waar je keek langs snelwegen en bijwegen waren de bermen en vluchtstroken afgeladen vol met auto’s vol families die het spectakel wilden meemaken. We hebben zelf ook een plekje ertussen gevonden, en we waren net op tijd.

Eerst begon een lichtshow (gepaard met sky-divers die van de toren af sprongen, maar die konden wij niet zien van zo ver af). En toen kwam het vuurwerk, het filmpje hieronder geeft een korte impressie, het was GEWELDIG! En tot slot weer een lichtshow met schijnwerpers alle kanten op.


Maar de geweldige show en de aankondiging van de 828 m hoogte was de volgende dag niet hetgene waar iedereen over sprak... Nee, want totaal onverwachts is de toren opeens van naam veranderd – hij heet niet meer de Burj Dubai, maar de Burj Khalifa – naar de regerende sheikh van Abu Dhabi! En hier wist echt helemaal niemand op voorhand iets van af?!
Nu weten we dus wat Dubai heeft moeten inleveren voor de miljardensteun die ze recent hebben ontvangen van de rijke buurman. En zo heeft Sheikh Khalifa nu dus “de grootste”... Wat een mannetjes.

Overigens is die naamsverandering ook geen kleinigheidje. Alle bewegwijzering, wegenkaarten, etc etc moeten worden aangepast. En zeker voor de souvenir-industrie is het een grote strop, wat moeten zij nu met al die Burj Dubai spullen?! We zijn benieuwd wat in de toekomst de gehanteerde naam zal blijken...

De feestdagen

Sinterklaas heeft gelukkig ook dit jaar Dubai weer kunnen vinden, maar helaas kon zijn Amerigo niet mee deze keer, dus had hij een lease-kameel geregeld. En Sinterklaas zijn kostuum was ook aangepast op de locale temperaturen...kijk maar naar zijn benen.

Kerst hebben we thuis gevierd met Onno en Clariet, met een uitgebreid diner. Erg lekker, en erg gezellig!

En ook Oud en Nieuw was dit jaar een thuis-wedstrijd, gezellig met Edwin en Florence. De zelfgemaakte oliebollen waren heerlijk (al zeggen we het zelf)!

Reijer!

Onze lieve kleine Reijer is inmiddels al 7 weken oud, dus het wordt de hoogste tijd om de weblog bij te werken.

Na een korte opstartperiode groeit Reijer inmiddels als kool. Hij drinkt goed, huilt weinig, slaapt veel (maar nog niet door de nacht), kan tijden lang alleen spelen met een knuffel in de box, en hij is natuurlijk super lief! En sinds een week kan hij ook heel goed lachen, al blijft het moeilijk om dat op de foto te krijgen.

Reijer heeft inmiddels al zijn Opa’s en Oma’s ontmoet (en om zijn kleine vingertjes gewonden). Hier onder een aantal foto’s van zijn eerste 7 weken...
1 uur oud

2 dagen oud, met trotse ouders in het ziekenhuis

5 dagen oud, met Bomma’s pink die heel lekker is

2 weken oud, met vriendinnetje Juliane in de box

4 weken oud, met Oma Betty en Opa Loek

5 weken oud, met Opa Tienus en Clariet

7 weken oud...

Bezoek uit NL en de VS

Op 15 october was Dieuwertje’s laatste werkdag en begon haar zwangerschapsverlof, en dat ging gepaard met twee weken van bezoek uit NL en de VS.

Op 16 october kwamen Nienke, Lotte en Wieger aan op het vliegveld. Helaas kon Menno niet mee, maar in plaats daarvan was Josine er bij. Voor Nienke en Josine was het niet de eerste keer dat ze hier waren, dus het was niet zo nodig om alle trekpleisters nog een keer af te gaan. En voor Lotte en Wieger was het natuurlijk al een groot feest dat er een zwembad en een speeltuintje aan de overkant van de straat liggen!

Toch waren er nog de nodige nieuwtjes te bekijken, hier een kleine opsomming:
- The Walk at Dubai Marina, waar je lekker in de fonteintjes kunt spelen, en waar je hele leuke dieren-handdoeken kunt kopen.

- Dubai Mall, met ijsbaan en aquarium. Vooral Wieger kon geen genoeg krijgen van al die vissen. Maar aan het eind kreeg hij de schrik van zijn leven toen hij in de gaten kreeg dat de steen die hij aan het beklimmen was eigenlijk een levensgroot standbeeld van een zeehond was! Toen was het voor Wieger wel even genoeg met al die dieren...
- Atlantis Hotel, met bijbehorend aquarium (waar walvishaai helaas nog steeds rondzwemt). Weer zat Wieger met zijn neus aan het glas geplakt, hij vond al die vissen geweldig! De schrik zat er even goed in toen Josine opeens haar portemonee kwijt was, maar dat er nauwelijks criminaliteit in Dubai is werd maar weer eens bewezen doordat de portemonee gewoon bij de gevonden voorwerpen terecht was gekomen, met al het geld en credit cards er nog in!
- Nienke en Dieuwertje zijn samen nog een dagje naar Abu Dhabi geweest, naar de Zayed Mosque, naar het Emirates Palace Hotel, en ook nog een tourtje over Dieuwertje’s werk-site. Hardstikke leuk!
- Op 20 october was Lotte jarig, ze werd 5 jaar! Dat moest natuurlijk gevierd worden, met veel cadeautjes en een mooie lekkere taart die Lotte zelf had gebakken met Bomma (=Josine).

En we voor haar verjaardag naar Wild Wadi geweest, het water-park naast de Burj Al Arab. Lotte vond de glijbanen helemaal geweldig, en vond het maar flauw dat zij niet in de grootste glijbanen mocht, want ze was toch al 5 jaar?!

- Souk Bahar, met de fantastische fonteinen-show aan de voet van de Burj Dubai.

Nienke en de kinderen zijn na een week weer vertrokken, maar inmiddels was Susan (een vriendin van Josine uit de VS) over gekomen.

Het was ongelofelijk leuk om iemand rond te leiden die zoveel interesse toonde in de cultuur, wetende dat ze vooraf gevoed was met de nodige media-vooroordelen over het Midden Oosten. En voor ons ook weer eens goed om in de geschiedenis en gewoontes van de UAE te duiken! Hier een paar van de highlights die we met Susan bezocht hebben:

Liefs, db

PS: de bolle buik van Dieuwertje lijkt wel wat op die van de Burj al Arab, vinden jullie ook niet?

Vakantie Libanon en Syrië

Wij zijn weer terug van een fantastische vakantie in Libanon en Syrie. Het was een vrij last-minute beslissing om hier naar toe te gaan, na lang afwegen tegen andere opties zoals Bali of Australie. Daarom waren we ook niet echt optimaal voorbereid op wat er daar allemaal te doen zou zijn. De diverse waarschuwingen vanuit NL (“is het wel veilig daar?”, “is daar dan wel wat te doen?”) gaven wel aan dat het in NL nog niet gezien wordt als de meest gebruikelijke vakantie-bestemmingen – en het feit dat Libanon daadwerkelijk nog een negatief reisadvies heeft vanuit het NL minbuza wisten we helemaal niet (klasse 5 van 6 – niet essentiele reizen worden ontraden).

Al met al kunnen we niet anders zeggen dan dat we blij zijn dat we al deze welbedoelde adviezen in de wind hebben geslagen, want wat een fantastische vakantie hebben we gehad! Wat een mooie landen, wat was er veel te zien, wat een geschiedenis heeft zich daar afgespeeld, wat een smeltkroes van religies, en wat een ongelofelijk vriendelijke mensen, enz.

Van de ruim 450 foto’s die we in 2,5 week hebben geschoten, hebben we met moeite een selectie weten te maken. En hier beneden hebben we voor de twee landen een beschrijving van onze ervaringen gemaakt.

Libanon

Het eerste dat opvalt bij aankomst in Beirut zijn de vele militaire checkpoints en de beschadigde gebouwen van de burgeroorlog, die 15 jaar lang de stad in de greep heeft gehouden. De burgeroorlog is in begin jaren negentig afgelopen maar sindsdien is het nog steeds onrustig, met name op politiek niveau maar ook met soms kleine uitbraken van geweld. De militante Hezbollah groep is ook actief, met name in het zuiden van Libanon.

Opvallend is dat er toch nog wel de nodige (politieke) spanning voelbaar is tussen de verschillende religieuze groepen. Het gaat hier niet alleen om Moslims en Christenen, maar ook om vele afsplitsingen zoals de Druzen, de Maronieten etc. Al deze geloofsgroepen hebben hun oorsprong van oudsher vanuit de regio en ze willen graag uitstralen dat hun geloofsrichting nog volop leeft. De Christenen doen dit door bijvoorbeeld juist veel te feesten en te drinken (ondanks de Ramadan), de muziek harder te zetten als de moskee oproept tot gebed, de kerkklokken in ieder geval 6x te luiden op zondag (1x meer dan moskee) en grote kruizen om hun nek te dragen zodat iedereen kan zien dat ze Christen zijn. Alle groepen geven de indruk trots te zijn op hun land, misschien nog wel trotser op het geloof en soms tot op het kinderachtige af. Maar je hebt niet echt het gevoel dat ze elkaar in de haren willen vliegen, ze willen gewoon samen leven, zonder oorlog, en het gevecht speelt zich nu vooral nog af in de politiek. We hebben ons dan ook geen enkel moment onveilig gevoeld en vonden het wel apart dat je op zoveel plekken de kerken direct naast moskeen zag staan.

Een Libanese collega van Bas, die nu ook op vakantie in Libanon was, bood aan om ons een hele dag rond te leiden door zijn prachtige land. Samir haalde ons vroeg op en heeft eerst ons Jeita Grotto laten zien, een gigantische grottenstelsel met 9 km lange gangen, hallen van soms wel 100 m hoog, vol met stalagtieten en stalagmieten. Het staat genomineerd als 1 van de 7 nieuwe wereldwonderen.

Vervolgens zijn we de bergen in gegaan, waar in de winter uitgebreid geskied wordt. Veel Arabieren uit de Golf-regio kopen hier hun 2e huis en ook de Libanezen gaan graag naar de koelte in de bergen.

Na de bergen zijn we naar de oude stad Byblos gereden, de plaats waar het alphabet ontstaan is en waar 500 voor Christus al mensen woonden. In Byblos zijn we eerst voorgesteld aan de familie van Samir en daarna zijn we samen met hen naar een oud fort gegaan uit de tijd van de kruisvaarders. Het oude centrum van het plaatsje heeft veel gezellige terrassen waar je toeristen zou verwachten, maar waar je in de praktijk eigenlijk alleen maar Libanezen ziet zitten. Na het bezoek dachten we dat we direct naar Beirut zouden rijden om met Samir en zijn vrouw te gaan eten, ze hadden namelijk om 9 uur gereserveerd en het was al vrij laat. Tot onze verbazing gingen we eerst terug naar hun huis, waar oma en 2 vrienden opeens en onaangekondigd op de bank zaten te wachten. Dat vroeg om een uitgebreide borrel en betekende dat we pas na 10 uur richting Beirut vertrokken en 2 uur na onze reservering in het restaurant aankwamen. Echt op z’n Libanees. We aten in een typische Libanees restaurant, waar spontaan gedanst werd op de klanken van oude volksliedjes.

In Beirut zelf is ook van alles te zien, zoals ‘downtown’, het centrum van Beirut dat volledig in puin lag maar exact gerestaureerd is zoals het er vroeger uitzag. Het heeft vele gezellige terrasjes, maar ook daar zitten vooral Libanezen en nog maar weinig toeristen.

Verder zijn er hele leuke wijken zoals de studenten wijk Hamra (overwegend een moslim wijk), waar ons hotel lag, en Gemmayzeh (overwegend christelijke wijk), waar alle gezellige barren en kroegen zijn. Waarschijnlijk door alle recente oorlogen, leven de Libanezen volgens een ‘pluk-de-dag’ mentaliteit, ze houden van genieten en dus ook van uitgaan en van laat eten, pas om elf uur ’s avonds liepen de restaurants echt vol.

Rondom Beirut heb je hele moderne beach clubs waar de jet set kan vertoeven en wij ons ook 2 dagen vermaakt hebben. Een van die dagen zijn we samen met Olaf, ook een collega van Bas die werkt in Beirut, en zijn vrouw en 2 kinderen naar een beach club 30 km ten zuiden van Beirut geweest. ’s Avonds werden we uitgenodigd bij hen thuis, het was een super gezellige dag en zo hoor je ook veel over het dagelijkse leven in Beirut.

Een van de dingen die zij vertelden is dat Beirut pas sinds 3 jaar stoplichten heeft en dat is wel te merken! Regelmatig werden de autobestuurders er door de politie op gewezen dat ze door moesten rijden en het verkeer niet moesten ophouden, terwijl ze voor rood licht te wachten stonden?! Het was dus behoorlijk riskant om een weg over te steken.

Ook vertelden ze dat 50% van de Libaneze vrouwen voor hun 30ste aan plastich chirurgie doen, dat verklaarde dus direct de perfecte figuurtjes in de beach clubs en de mooie – overigens wel opvallend op elkaar lijkende - vrouwen in de kroegen.

De gastvrijheid die wij kregen van Samir en Olaf, werd nog eens bevestigd door de Libanese landen-manager Michel. Bas had hem pas 1 keer eerder ontmoet maar hij stond erop dat wij bij hem op bezoek kwamen in de bergen om vervolgens naar een van de beste Libanese restaurants te gaan, volgens zijn zeggen. Ook daar zeiden we geen nee tegen en zo hadden we weer een supergezellige avond, waar overigens ook Olaf en zijn vrouw bij waren.

Het was niet alleen uitgaan in Beirut, we hebben ook de vele historische overblijfselen verkend. Om warm te draaien zijn we naar het nationaal museum gegaan, het was vooral erg indrukwekkend dat het museum volledig in puin heeft gelegen tijdens de oorlog maar dat ze de meest belangrijke historische beelden hebben kunnen redden door ze aan het begin van de oorlog te omhullen met gewapend beton.

Via een reisbureau hebben we een dagexcursie gemaakt naar Baalbek, in de prachtige Bekaa vallei. De Bekaa vallei is het landschap dat in de Bijbel het land van melk en honing wordt genoemd. Nu staat de vallei vooral bekend als het bolwerk van Hezbollah maar ook vanwege de nog vrij complete tempels van de Phoeniciers en de Romeinse tijd, hier een daar later aangepast door Grieken, Ottomanen en Arabieren. De oorsprong van sommige van deze overblijfselen is van 1000 jaar voor Christus.
De tempel van Jupiter in Baalbek is een van de best bewaarde tempels in de wereld van ongeveer 2000 jaar oud. Erg spectaculair.

(nb: voor een idee van de schaal van deze ruines - op de laatste foto staat Dieuw naast een van de zuilen...) Na afloop van het bezoek aan de ruines werden we langs enkele toeristische winkeltjes geleid waar ze enthousiast T-shirts van Hezbollah probeerden te verkopen. Nee, wij hadden geen interesse.

Behalve Baalbek hebben we ook de wijngaarden van Ksara bezocht inclusief een proeverij en ’s middags zijn we doorgereden naar Anjaar, een oude stad uit het Umayyad tijdperk (7e eeuw) waar handel werd gedreven met vele winkeltjes en marktplaatsen. Hiervan was een stuk minder bewaard, maar je kreeg er wel het gevoel hoe het geweest moet zijn om over de grote weg met zuilen langs alle koopwaar te wandelen.

Al met al was Libanon een land met veel diversiteit: veel historie, moderne uitgaansgelegenheden, vele religies die enigszins proberen samen te wonen en vooral een land waar de mensen uitbundig genieten van elke dag omdat het morgen weer onrustig kan zijn.