Nienke en Menno in Dubai

Lieve allemaal,

De regen is gelukkig weer voorbij, het zonnetje schijnt, en temperaturen zijn weer boven de 20 graden. Wel erg jammer dat Mariette tijdens haar 1-daagse werkbezoek van vorige week net de slechtste dag van het jaar (van de afgelopen 20 jaar?!) te pakken had. Maar daarom niet minder leuk dat zij er was, en dat we ondanks alle wegversperringen toch nog samen hebben kunnen eten.

Afgelopen weekend waren Nienke en Menno hier voor een lang weekend. We hebben samen in sneltreinvaart alle “must do’s” van Dubai afgewerkt. Vrijdag ochtend vroeg kwamen ze aan op het vliegveld, en ze hebben zich die dag bewonderenswaardig kranig gehouden tijdens de door ons voorgeschotelde bliksem-bezoek-aan-alle-bezienswaardigheden-rondrit!

We zijn begonnen in Dubai Marina, en de Marina Walkway. Daarna een snel ritje over de Palm Jumeira, en toen door voor een lunch in de More - een favoriete lunch-plek voor expats. Het leuke is dat je vanaf de parkeerplaats aan de achterzijde van het gebouw een golfkarretje kan pakken en zelf naar de ingang aan de voorkant kunt rijden, want lopen dat doet men hier in Dubai niet. Het was er deze keer extra druk vanwege de marathon, volgens de krant ‘the richest marathon of the world’, die eerder die ochtend had plaatsgevonden (het wereldrecord is net niet gesneuveld, op 27 seconden na). Na de lunch zijn we naar Deira gereden, naar het oude deel van de stad. Met een abra zijn we de Creek over gestoken, om de oude wijken aan de Bur-Dubai kant van de kreek te bekijken.

Omdat het vrijdag was, was het stampvol in de souks. Vooral met grote groepen mannen, die in de reisgidsen vaak aangeduid worden met “sex-depraved labourers on their only day off”… Nou, dat hebben Nienke en Dieuwertje geweten. Geen openlijke handtastelijkheden of zo, maar juist hele onopvallende wrijfbewegingen met het een onderarm langs een heup of borst – op zich geen groot drama, maar op den duur toch behoorlijk hinderlijk. Maar gelukkig hadden wij 2 grote mannen bij ons (vooral Menno trok met zijn lengte veel bekijks), en als die maar voor ons bleven lopen, was er niets aan de hand.

Verder hebben we deze keer toch maar eens de stoute schoenen aan getrokken, en zijn we het Dubai Fort Museum in gegaan. In alle boekjes staat het aangeschreven als het beste museum van Dubai, maar elke keer als we er waren dachten we: dit is zo klein, dit kan toch nooit veel soeps zijn?! Maar we moeten onze mening herzien – het museum is flink wat groter dan we dachten, aangezien het onder de grond is gebouwd. Het geeft een goede indruk van de relatief korte geschiedenis en ontwikkeling van de stad Dubai, en verder nog wat achtergrond informatie over traditionele leefomstandigheden tot zo’n 50 jaar geleden.

’s Avonds zijn we bij Irish village een pint gaan drinken, en daarna hebben we gegeten bij een Libanees restaurantje om de hoek. En hoe?! We hadden gezegd dat we graag wat gemengde dingetjes van de kaart wilden delen, maar vooral niet te veel vanwege de late lunch… Maar die boodschap is niet helemaal aangekomen.

Het begon met ruim 10 schaaltjes cold meza (Libanese tapas) – humus, tabouleh, gevulde bladerdeegjes, allerlei salades en sausjes, allemaal aangevuld met een onuitputtelijke voorraad warme pita-broodjes. Allemaal te lekker voor woorden, dus daar doken we vol enthousiasme bovenop. Toen we ongeveer op de helft waren, en de snelheid al danig begon af te nemen, werden er nog 6 of 7 schaaltjes met hot meza aan toe gevoegd – kleine pittige worstjes, gegrilde kippenpootjes, gefrituurde kaas, enzovoort… Pfff, dat werd toch wel een beetje erg veel?! Maar ja, het was allemaal zo lekker, dat wil je toch niet laten staan? Dus we hebben flink ons best gedaan, en waren trots dat we ook hiervan toch nog de helft hadden opgekregen - toch een aardige prestatie!? Maar nee, de ober was duidelijk nog niet onder de indruk. Want toen wij allemaal voldaan zaten uit te buiken, kwam hij opeens nog aan met een hele grote schaal vol met allemaal verschillende soorten gegrild vlees. Wat een kwelling – met zo’n volle buik nog zo veel lekkers voorgeschoteld krijgen! Maar deze heerlijke vleesjes waren het zeker waard om de riem een tandje losser te zetten, en nog even door te zetten. We hebben gesmuld!

Tot onze grote verbazing bleek achteraf op de rekening dat ze wel degelijk rekening hadden gehouden met onze vraag om “niet te veel”, want volgens de rekening was wat wij hadden gekregen eigenlijk maar voor 3 personen bestemd?! Wonderbaarlijk…

Bij de rekening werd, zoals hier wel vaker het geval is, een klanttevredenheidsenquete bijgevoegd, en hieruit bleek weer eens hoe ernstig het hier gesteld is met de gedachte dat de klant koning is. Eén van de vragen op het formulier was bijvoorbeeld: “Did we ever answer “No” as a first response to one of your questions?” Stel je toch voor – ze zouden toch eens het lef hebben om nee tegen je te zeggen?! Schandalig! ...maar ook een uitdaging: hoe kun je uitlokken dat ze toch nee moeten antwoorden? Bijvoorbeeld “Krijgen we vandaag een glas champagne voor de prijs van een glaasje cola?”

Zaterdag realiseerden we ons, dat we op vrijdag eigenlijk alles wel zo’n beetje hadden gezien in de stad (?!) en voor de “full Dubai experience” is een tripje naar de woestijn toch ook wel een vereiste. Dus zijn we zaterdag de stad uit gegaan, de woestijn in. Eerst langs de “Big red”, de hoogste zandduin van Dubai, en daarna door naar de bergen van Oman, en naar de Dubai-enclave van Hatta, waar we off-road naar de Hatta Pools zijn gereden. Het landschap daar in de bergen is toch wel erg indrukwekkend, zeker met de door het water uitgeslepen gesteentes in de vallei.

Zondag zijn Nienke en Menno zelf naar de Mall of the Emirates geweest, en ze zijn geslaagd voor de eindtest: na slechts 2 dagen Dubai konden ze de taxichauffeur al vertellen waar hij heen moest. Om dat te vieren zijn we ’s middags naar de high-tea in de Burj Al Arab gegaan (was eigenlijk nog een Kerstcadeautje van Josine) – natuurlijk heeft de nu al traditionele foto shoot weer plaats gevonden, het was weer een groot feest, en het was een mooie afsluiting van hun 3 dagen in Dubai.

Liefs,
db

Regen in Dubai

Hallo allemaal,

Het duurt steeds langer voordat we een stukje voor de weblog schrijven, maar we zullen proberen toch in ieder geval 1x per maand wat van ons te laten horen.

Oud & Nieuw hebben we gevierd in Irish Village, een straatje met nagebouwde Ierse pubs, waar een groot podium was met een optreden van een bandje die jaren 80 muziek speelde. We waren er met Edwin en Florence en het was super gezellig! Duidenden mensen hosten op de muziek. Alleen het vuurwerk was wat mager, maar heerlijk om weer eens met grote glazen bier in het openbaar te kunnen staan.

Begin januari zijn we een lang weekend op en neer geweest naar Nederland om het 80-jarige feest van Loek mee te maken. Het werd een geweldig feest met een mooie winterse barbeque in restaurant Buitenzorg in Ede. Het gaf ons ook gelijk de gelegenheid alle familie weer te zien, erg gezellig.

Het weer is de laatste week erg slecht geweest, want jawel.....het heeft veel geregend. Voor Nederlandse begrippen kon je dit bijna nog geen regen noemen, maar hier was het genoeg om chaos en paniek te veroorzaken. Scholen kregen vrij, overal lekkage, stroomstoringen, bedrijven werd verzocht om hun werknemers eerder naar huis te sturen en in de krant stonden tips hoe om te gaan met rijden in de regen. Het grootste probleem was dat er nagenoeg geen afwatering is, zodat de wegen binnen de kortste keer blank stonden. Alle afritten van de snelweg en sommige lager gelegen wegen en tunnels stonden zo vol met water dat je er alleen met een 4-wheel-drive met droge voeten doorheen kwam. Bij elke volgelopen weg stonden verschillende auto’s stil, die geprobeerd hadden er doorheen te komen maar waarvan de motor het halverwege voor gezien hield. Die arme mensen konden vervolgens geen kant op: als ze zouden uitstappen zou hun auto vollopen. Dus dan maar uren wachten tot iemand ze eruit kwam takelen... Voor 10 uur ’s ochtends waren er al 500 ongelukken gemeld, en totaal is er die dag 12000 keer met het alarm-nummer gebeld! ...Gelukkig zijn de vooruitzichten vanaf nu weer beter, vooral omdat Nienke en Menno dit weekend op bezoek komen.

En gezien vanuit de Pajero (onze eigen auto):

Naast de regen hadden we afgelopen week nog een opmerkelijke situatie op de weg. De dag voor het bezoek van George Bush aan Dubai kregen we ’s middags het bericht dat de belangrijkste snelwegen in Dubai van 6 uur ’s ochtends tot 5 uur ’s avonds volledig afgesloten zouden worden. Na een hoop gezucht onder de collega’s op het werk over hoe ze dan in vredesnaam op het werk moesten komen, kwam er een 2e bericht om 4 uur ‘s middags: iedereen in Dubai heeft morgen vrij – de komst van Bush is een nationale feestdag! Wat een land.

De stad zou volgens de berichten vanaf ’s ochtends vroeg alleen nog maar via een paar kleine wegen bereikbaar zijn. Maar wat bleek: de avond ervoor werden er al spontaan wegen dichtgezet waardoor mensen op weg naar huis totaal verrast werden en uren vastzaten. Ook veel van de kleine wegen, die vrij zouden zijn, bleken de volgende dag toch afgesloten. En dat leidde dan de volgende dag weer tot een krant vol met geklaag en dramatische verhalen, zoals een vrouw die op straat moest bevallen omdat ze met geen mogelijkheid bij het ziekenhuis kon komen. En ’s nachts waren er gemakshalve in sommige buurten wat auto’s weg gesleept om de straten goed vrij te houden.....ze waren alleen vergeten om de eigenaren hiervan op de hoogte te stellen.

Oh, ja, en over de krant gesproken, er is weer een mega-project gelanceerd, namelijk de Dubai promenade (tussen palm Jumeirah en Dubai Marina in, voor de kenners). Hierop komen weer wolkekrabbers, uiteraard, maar ook een enorm hotel in de vorm van een wiel – volledig van glas. Wel weer spectaculair...

Liefs,

db

Kerstmis in Dubai

Lieve allemaal,

Het is al weer even geleden dat we de weblog hebben bijgewerkt. Maar we hebben het ook zo druk gehad met leuke dingen doen!

De laatste keer dat we wat geschreven hebben, was Josine (moeder van Dieuwertje) hier nog op bezoek. We hebben samen nog veel leuke dingen beleefd. Zo hebben we die vrijdag bijvoorbeeld een dagtochtje gemaakt naar Al Ain, de 2e stad van emiraat Abu Dhabi. Al Ain ligt helemaal in het binnenland, midden in de woestijn, tegen de grens met Oman. Sterker nog: de grens met Oman loopt dwars door het stadje heen. De rit ernaartoe was al een ervaring op zich, voor Dieuwertje de eerste keer dat ze uit de stad echt de woestijn in ging.

Pal naast Al Ain ligt de Jebel Hafeet, de hoogste berg van de U.A.E. Het is een uitloper van de bergen van Oman, en ligt nagenoeg in zijn eentje, omgeven door laag-gelegen woestijn gebieden. Via een keurig aangelegde weg kun je helemaal omhoog rijden, en onder weg heb je prachtige uitzichten over de omgeving. Je ziet Al Ain liggen (nogal uitgestrekt), en even verderop zie je ook de mooie rode zand-duinen. Op de top van de berg is een hotel gebouwd, waar je in de tuinen kunt genieten van een drankje, en natuurlijk van het schitterende uitzicht!

Al Ain zelf stelde niet zo heel veel voor. Tenminste, niet op vrijdag, als alles dicht is, en de hoog aangeschreven kamelenmarkt onvindbaar blijkt?! We zijn nog wel even door de eeuwenoude oase in het centrum van het stadje gereden, een sterk staaltje irrigatie-techniek. Een enorm woud aan palmbomen, doorkruist door kleine kanaaltjes en dammetjes om het water uit natuurlijke bronnen door de velden te geleiden.

Op zondag is Josine weer terug naar Nederland gevlogen, en woensdagochtend werd zij afgelost door de volgende twee bezoekers: Betty (moeder van Bas) en Loek. Omdat het eind van het jaar al weer voor de deur staat, en Bas nog een paar vrije dagen moet opmaken voor het einde van het jaar, heeft Bas lekker vrij genomen om samen met hen de stad te verkennen.

Natuurlijk zijn alle al wat bekendere attracties weer aan bod gekomen: Dubai Marina, de Mall of the Emirates, het Burj Al Arab, de oude souks bij de Creek, enz, enz. Ook de Souk Madinat was weer een bezoekje waard, en die was inmiddels volledig in Kerst-sferen aangekleed: overal kerstbomen, kerstmannen, arresleetjes, er was een kerstmarkt waar je kerstversiering en gluhwein kon kopen, en er was zelfs een kunstijsbaan. Maar dat het allemaal toch niet helemaal bij de plaatselijke cultuur hoort bleek wel, toen het overwegend Thaise kerstkoor haar eerste noten begon te zingen: zo vals hebben de Jingle Bells nog niet eerder geklonken?!

Maar we hebben ook weer wat nieuwe attracties bezocht. Bij de Burj Dubai wordt momenteel bijvoorbeeld een nieuw uitgaansgebied afgerond, en daar wordt volop voor geadverteerd. Dat was dus wel een bezoekje waard. De Burj Dubai is van zo dichtbij nog steeds overweldigend groot, hij is nu tegen de 600m hoog en moet nog zeker 200m hoger worden. Aan de voet van de toren komt (natuurlijk) een enorme Mall, dit moet dan weer de grootste ter wereld worden. En ook worden er weer waterpartijen aangelegd en een boulevard met terrasjes eromheen. Als het straks af is, zal het wel weer een leuk alternatief vormen voor Dubai Marina en de Souk Madinat.

Verder hebben we een kijkje genomen op de Camel Race Track. Helaas op een dag dat er geen wedstrijden gehouden werden, maar er was wel een markt waar de onmisbaarheden voor de kamelen-sport gekocht kunnen worden – nou, dat komt natuurlijk wel van pas?!

En eergister was het natuurlijk Kerstmis! Het is toch lastig gebleken om hier in deze zonnige omgeving echt in de Kerststemming te komen. Maar mede dankzij de aanwezigheid van Betty en Loek (en hun kadootjes onder de kerstboom!) is het toch wel een hele mooie Kerst geworden. Overdag hebben we zoals gebruikelijk wel nog even aan het zwembad gelegen – dat wordt tegenwoordig verwarmd, want het is buiten ‘nog maar’ 25 graden, dus dat water is natuurlijk akelig koud! En voor ons Kerstdiner hebben we een leuke cruise gemaakt over de Creek in een dhow, een traditioneel arabisch vrachtschip – al met al een bijzondere en leuke 1e Kerst in Dubai.

Wij hopen dat jullie ook allemaal van je Kerst hebben genoten, en we wensen jullie bij deze alvast alle beste wensen voor 2008!

Liefs,
db

Eerste bezoek uit NL

De inauguratie vlucht van KLM vanuit Muscat is zonder vertraging vertrokken. Het 3-daagse programma voorafgaand aan de vlucht was een combinatie van formele bijeenkomsten, zoals een persconferentie en een cocktail-party, en van informele uitjes, zoals een bedouinen-BBQ op een verlaten strand en een bezoek aan een eeuwenoud fort in de bergen. De vlucht uit Nederland heeft uiteindelijk een uurtje op het asfalt gestaan, er was even een momentje voor een leuke foto, en toen ging het hele gezelschap aan boord voor het officiele vertrek van de eerste vlucht Muscat – Amsterdam. Zo, dat zit er weer op.

Op donderdag is Bas vervolgens nog even een dagje naar Qatar op en neer geweest, en op vrijdag landde onze eerste logé: Josine (moeder van Dieuwertje). Ze heeft gelijk kennis mogen maken met de afschuwelijke drukte op het vliegveld – het is duidelijk dat er een uitbreiding nodig is!

We hebben al heel veel samen gedaan. Vrijdag ochtend zijn we natuurlijk eerst een paar uurtjes aan het zwembad gaan zitten, zodat Josine een beetje kon acclimatiseren. ’s Middags zijn we naar Dubai Marina gereden, om de Marina Walkway (klein stukje boulevard wat klaar is) te bekijken. Daarna zijn we door gegaan naar de Madinat Souk, waar we als ware toeristen een boottochtje gemaakt hebben door de Venetië-achtige kanalen van het naburige Al Qasr hotel.

Zaterdagmiddag hebben we het oudste stukje van Dubai bezocht – de wijk Deira, aan de noordoost-kant van de Creek. Dit was voor ons ook de eerste keer, en het was leuk om te zien dat er toch nog wel wat cultuur in Dubai te vinden is. We hebben lekker rondgeslenterd in de oude souks (gold souk, textile souk, spice souk), we hebben een klein museum bezocht van een traditionele woning en een schooltje, en we hebben zijn de Creek overgestoken met een ‘abra’ – dat zijn houten bootjes die af en aan varen over de Creek, en ook echt gebruikt worden als openbaar vervoer. Voor 1 Dirham (20 Eurocent) sta je aan de overkant. Op het water is het een drukte van belang, er hangt een gezellig rommelig sfeertje, totaal anders dan de metropool-sfeer van andere wijken van Dubai.

Zondag en maandag hebben we gewoon gewerkt, en heeft Josine zichzelf vermaakt aan het zwembad en in de shopping malls. Vandaag (dinsdag) is Josine mee geweest naar Abu Dhabi. Dieuwertje heeft een ochtend gewerkt, en Josine heeft in een ochtend al meer van Abu Dhabi gezien dan Dieuwertje in de afgelopen 2 maanden! En vanmiddag zijn we met zijn drietjes een kopje thee gaan drinken in het beroemde Burj Al Arab hotel. Het hotel geeft zichzelf 7 sterren, en dat rechtvaardigt dat je minstens een maand van tevoren moet reserveren voor dat kopje thee?! Maar eerlijk is eerlijk, het is ook absoluut een ervaring! Maar verder gaan we er niet te veel over vertellen, want we willen de verrassing voor toekomstige logé’s niet bederven. Hier zijn een paar foto’s, maar als je meer wilt weten, moet je zelf maar een keertje komen kijken!

Liefs,

db

Zoals we vorige week al aangekondigd hebben, zijn we vorige week zaterdag een dagje op en neer naar Oman gevlogen. En 1 dagje is zeker veel te kort! Al vanuit het vliegtuig kun je zien dat het landschap van Oman schitterend is. Het kleurverschil van de rode zandduinen naar de zwarte bergen was zo mooi om te zien. Ook leuk was dat in het toestel van Oman Air netjes de richting naar Mekka werd aangegeven op het flight-tracking systeem. (Leken als we zijn dachten we eerst nog even dat het pijltje en het bijbehorende symbooltje betekende dat je in die richting een mooie foto kon nemen?!)

Op de luchthaven van Muscat zijn we opgehaald door Venu, de country manager van Oman. En hij had gids Sultan (toepasselijke naam) geregeld om ons die dag rond te leiden. We zijn eerst langs een paar plekjes gereden waar Bas volgende week met het NL gezelschap naar toe gaat, voor het vieren van de 1e KLM-vlucht naar Oman. Even doorspreken hoe alles zal verlopen, en welke openstaande punten nog geregeld moeten worden. Tegen het einde van de middag waren we daar mee klaar, en kon Sultan wat van de stad laten zien. Muscat is een kustplaat, en ligt verspreid over verschillende vallei-tjes tussen heuvels en bergen. Er is geen hoogbouw te zien, en bijna de hele stad bestaat uit mooie witte huizen à dit is allemaal door de Sultan van Oman voorgeschreven, hij heeft blijkbaar wel smaak. We zijn ook nog langs een van de paleizen van deze Sultan geweest, en die heeft mooi uitzicht over een baai met oude Portugese forten. Aan het eind van de dag heeft Venu ons mee genomen naar zijn huis, waar we heerlijke Indiaase hapjes kregen van zijn vrouw. Het was een gezellige avond, waarbij open en eerlijk gekletst werd over de cultuurverschillen tussen Oman, India en NL, echt een hele leuke avond was dat!

Gisteravond mochten we namens KLM naar een charity gala-diner. Dit weekend vindt hier in Dubai een groot sport-evenement plaats: de Rugby Sevens (maak je geen zorgen, wij hadden er ook nog nooit van gehoord). Het schijnt een toernooi te zijn van tientallen beroemde landen-teams van over de hele wereld. Deze teams reizen de wereld rond voor verschillende Sevens-toernooien. Bij Sevens spelen ze in plaats van volgens de gebruikelijke regels, maar met 7 tegen 7 in korte wedstrijdjes van maar 20 minuten. De uitgebreide worstelpartijen zijn niet toegestaan, en daardoor is het een sneller, intensiever spel.... Goed, nu terug naar het diner. Op de vooravond van het toernooi is elk jaar het gala diner voor een goed doel (zwerfkindertjes in Mongolie en Vietnam). De rugby-spelers (herkenbaar aan hun grote gespierde lijven en opvallend grote oren à want daar wordt tijdens de wedstrijd nogal eens aan getrokken) komen als attractie ook naar dit diner, en elke tafel krijgt dan zijn eigen speler. KLM/AF is hoofdsponsor van dit diner, dus mag KLM 2 tafels vullen met gasten, en daar moet Bas zijn gezicht dan natuurlijk ook laten zien. Het was een enorme happening, er waren zeker 1500 mensen uitgenodigd. Iedereen was keurig in gala gekleed, maar dat was dan ook het enige sjieke aan de avond. Het hele rugby-sevens weekend blijkt voor Engelsen een soort carnaval – een paar dagen om jezelf helemaal klem te zuipen. En het gala-diner gaf daarvoor het startschot. Er waren heren die lampenkappen als hoofddeksel droegen, en er stonden zelfs champagnekoelers gevuld met blikjes bier op de tafels! Maar eerlijk is eerlijk, het was een mooi feest, en er is veel geld verzameld voor de kindjes - wij sponsoren nu ook een kindje in Mongolie...

Vandaag zijn we op goed geluk naar het Meridien hotel gegaan, omdat we gehoord hadden dat daar power-boat races gehouden zouden worden. Dat hotel is zeker 5km bij ons vandaan, maar ’s ochtends konden we in de tuin al horen dat er inderdaad iets op het het water gebeurde... We vielen met onze neus in de boter. Voor power-boats schijnt er een zelfde cirquit te zijn als voor de F1 auto-races: the Class1 races. De grootste, snelste boten van de wereld reizen van land naar land, om tegen elkaar te racen. Vandaag stond de qualificatie’rit’ op het programma, om te bepalen wie er morgen van de pole-position mag vertrekken. Het waaide hard, maar gelukkig lag een deel van de route beschut achter een van de Palm eilanden, waardoor ze daar even flink het gas konden opentrekken – wat een sensatie en wat een herrie!

Al met al is het toch wel erg leuk dat er hier in Dubai zo veel georganiseerd wordt. Zeker nu, in de koelere wintermaanden (25-30 graden). Er is elk weekend wel wat te doen. Dus we vermaken ons goed.

Morgen vertrekt Bas weer naar Oman – maandag vertrekt de eerste vlucht daarvandaan. En vrijdag komt Josine (mama van Dieuwertje) als eerste gast logeren... Het wordt dus weer een mooie week.

Liefs,

db

PS: Misschien moet deze shopping mall toch eens bij de Bijenkorf gaan kijken – straalt dit nou echt een kerstsfeer uit?

Dubai in de mist

Het is van onze kant 2 weken stil geweest, maar we hebben zeker niet stil gezeten. Vooral Bas was erg reislustig. Hij is vorige week weer 2 dagen naar Parijs geweest, en deze week 2 dagen naar Iran. En zeker Iran was weer een ervaring.

Hij vloog samen met 6 collega’s heen met Iran Air in een boeing 747 van minimaal 30 jaar oud waar de tv nog bijna in zwart-wit werd uitgezonden. Bij aankomst moest er nog een visum gehaald worden, wat een groot obtakel werd voor de Franse collega van Bas met de naam Sheherazad. Een Francaise met een Iraanse naam, dat kon er bij de luchthaven autoriteiten niet in... Gelukkig kwam KLM personeel te hulp en kreeg ze haar visum.

Op de luchthaven werden alle dames overigens geacht om zich van hoofddoeken te voorzien, en jassen moesten minimaal tot onder de billen hangen. Ook voor mannen geldt een kledingvoorschift: stropdassen worden absoluut niet gewaardeerd, aangezien ze een teken zijn van westerse cultuur. Een KLM-collega schijnt er zelfs ooit voor gearresteerd te zijn?! Overigens bleek later dat er desondanks in zakelijke situaties wel stropdassen gedragen kunnen worden, zolang de overheid er maar niet bij is.

De luchthaven is trouwens gloednieuw en de weg van de luchthaven naar de stad is een keurige 3-baans snelweg met Engelstalige borden (“fasten your seatbelt”) en NL-flitspalen langs de weg. Je passeert een enorme moskee maar verder valt er weinig te zien.

Door vertragingen was het gezelschap pas rond 2:30 ’s nachts bij het hotel. Eerst werd met gebaren duidelijk gemaakt dat alle bagage uit de taxi naar een busje toe moest. Aangezien iedereen liever het hotel in wilde, en niet nog verder wilde reizen, werd hier even tegengestribbeld. Maar het busje bleek een mobiele bagage scanner te bevatten. Nou, vooruit, dat kon nog wel even. En daarna werd het hele gezelschap direct doorgesluisd naar de 4e verdieping van het hotel, waar de Air France en KLM bemanning altijd zit. Deze verdieping is speciaal gereserveerd, zodat de dames zich hier ook zonder hoofddoeken over de gangen kunnen begeven.

De volgende dag stond er een lange vergadering op het programma en voor ’s avonds was het team uitgenodigd voor een feestje bij de country manager thuis. Al het lokale personeel was uitgenodigd (65 personen). Om 20:00 uur begon het feest en de deur werd open gedaan door een jongen met een groot blik Heineken in zijn hand. Al na 5 minuten ging de muziek aan en ging iedereen de dansvloer op (de dames hadden geen hoofddoekje meer op en waren zelfs ultra-hip gekleed) en werd er stevig gedanst en gejoeld. Ze mogen in het openbaar natuurlijk niet zoveel, dus dit zijn de gelegenheden dat ze helemaal uit hun dak kunnen gaan... En dat doen ze dan ook! Het was een mooie avond, en de verhalen over de schoonheid van de Iraanse dames zijn zeker niet gelogen...

Bas hoorde trouwens nog een leuk verhaal van een Iraanse medewerkster die contact had gehad met een Nederlander via de mail. Op een gegeven moment dacht ze dat de Nederlandse tekst onderaan de mail de naam van die persoon was en toen ze hem moest bellen vroeg ze dus naar meneer ‘Met vriendelijke groet’! Zelf moest ze er ook ontzettend om lachen.

Al met al was het een mooie ervaring en de mensen zijn heel vriendelijk en modern. Teheran ligt tegen prachtige bergen aan en er lag nu ook al wat sneeuw. Je kunt er zelfs skieen en een collega van Bas overweegt zijn skivakantie in Iran te houden! Wie zou dat nou verzinnen. Overigens is autorijden in Iran niet echt aan te raden, elk gaatje dat ze tussen andere auto’s zien wordt gebruikt om in te halen. Het kan dus zijn dat je op een 2-baans weg met z’n vieren naast elkaar rijdt.

Nou, wat is er verder nog gebeurd vorige week? Vorige weekend hebben we lekker aan het zwembad gehangen, en zijn we lekker uit eten geweest in de Madinat Souk. Verder hadden we zaterdagavond een KLM/AF Beaujolais Nouveau feestje in de tuinen van het Hilton in Abu Dhabi. Het was een werk-uitje, dus we zijn keurig door de chauffeur heen en terug gebracht, dus we hebben zelf ook wat van de wijn kunnen nuttigen. Ook even kennis gemaakt met de NL ambassadeur in Abu Dhabi (die vertelde dat zijn vorige post in Syrie was, waar hij toen betrokken was bij de 2 kindertjes die onderdak gezocht hadden in de ambassade).

Ico (vroegere baas van Bas bij de winkels op Schiphol) en zijn vrouw Chantal waren afgelopen week op bezoek in Dubai en zij logeerden bij Aryette (ook al een vroegere collega van Bas) en haar man Ed. Samen met hen zijn we dinsdag wat gaan eten, dus het was een echte reunie. Erg gezellig.

Het weer begint langzamerhand echt af te koelen. Het is ’s ochtends nu zo’n 20 graden, en in de loop van de ochtend loopt de temperatuur op naar 30. Heerlijk zomers weer voor NL begrippen, dus! Het is de laatste tijd ’s ochtends wel erg mistig in Dubai en Abu Dhabi, dus daar heeft Dieuwertje wel last van als ze naar Abu Dhabi rijdt. Maar het geeft wel prachtige plaatjes, zoals je ook kunt zien op de foto’s van Dubai Marina in de mist.

Morgen gaan we een dagje op en neer naar Oman. Dieuwertje heeft haar verblijfsvergunning nog niet en en moet daarom even het land uit, en Bas moet nog wat voorbereiden voor de opening van Muscat als KLM bestemming per 3 december. We worden opgehaald door de country manager van Oman en die leidt ons de hele dag rond, dus het zal wel een kort maar gezellig tripje worden.

Veel liefs,

db

PS: Ook in Dubai maakt iedereen zich klaar voor Kerstmis!

Zo langzamerhand beginnen we hier onze draai hier wel te vinden – we komen weer een beetje in ons oude ritme. In het weekend beginnen we de dag weer vertrouwd met een zacht gekookt eitje, een kop koffie (D.E. Senseo koffiepads kun je hier ook gewoon krijgen) met opgeklopte melk uit de mooie mokken die we van Robert, Neelie, Veerle en Lieke hebben gekregen, en een grote beker fruit-shake uit de blender.

Vandaag hadden we ook voor het eerst de tijd om lekker van het zwembad te genieten. We hebben uren liggen luieren, heerlijk! En nu dat we een tuinsetje hebben, kunnen we ’s avonds ook lekker buiten gaan BBQ-en, dus dat wordt genieten. Inmiddels hebben we ook een groot logeerbed aangeschaft, alleen het matras moet nog nagebracht worden. Maar wat ons betreft zijn we nu klaar om het eerste bezoek te ontvangen!

Al lijkt het dat we een beetje gewend beginnen te raken, toch zijn er nog een hoop dingen waar we ons nog dagelijks over verbazen. Zo is het in Nederland bijvoorbeeld heel gebruikelijk om ’s ochtends in de file in de auto naast je een dame te zien die haar make-up nog even aan het bijwerken is – hier zie je in de auto naast je een man die zijn witte hoofddoek nog even fatsoeneert voordat hij op zijn werk aankomt. Een heel ritueel, erg grappig om te bekijken.

Ook wordt je vaak verrast door je eigen vooroordelen – als je een lokale man en vrouw aan ziet komen, hij in een witte jurk en witte hoofddoek, zij van top tot teen ingepakt in het zwart, dan bekruipt je al snel het gevoel dat het vast een overheersende bullebak is, samen met zijn onderdrukte, onderdaninge vrouw. Hoe leuk is het dan om te zien, dat dat (natuurlijk!) absoluut niet het geval is:

Vanwege die vooroordelen kan het soms extra leuk zijn om te zien hoe zo’n stel hand in hand door de shopping-mall loopt, of hoe zo’n man met zijn kleine dochtertje loopt te ravotten, of hoe een groepje meiden, helemaal in het zwart gehuld, het ene hippe jurkje na het andere uit de kledingrekken trekt. Hoe herkenbaar is het ook, als je zo’n stel door de mall ziet wandelen, waarbij de vrouw opeens doelbewust van de doorgaande route afslaat om een kledingwinkel in te lopen, terwijl de man een beetje verdwaasd achter blijft, om er vervolgens met hangende schouders maar achteraan te sjokken... Zo herkenbaar allemaal, daar verandert zo’n jurk of hoofddoek natuurlijk niets aan!

Tot slot nog een minder prettige bericht – een van de nare gevolgen van de booming bouw-industrie die hier in Dubai aan de gang is. Donderdag is er een groot ongeluk gebeurd op een van de bouwplaatsen. Dubai heeft al veel negatieve pers, vanwege de soms erbarmelijke omstandigheden waarin de arbeiders (vaak uit India / Pakistan) moeten leven en werken. Dubai werkt dus hard aan haar imago, zo blijkt uit de vele “Dubai Cares” campagnes waarbij geld wordt ingezameld om de leefomstandigheden te verbeteren. Het klinkt allemaal prachtig, maar wat er precies van terecht komt, is ons nog niet helemaal duidelijk.
Als er dan zo’n groot ongeluk met 7 doden gebeurt, wordt dat flink stil gehouden, en wordt direct geconcludeerd dat het een menselijke fout bij de aannemer was, waar de overheid van Dubai niets aan had kunnen doen, zo blijkt ook uit dit nieuwsbericht:

Six Indian workers and one Pakistani were killed when a bridge under construction in the Dubai Marina area collapsed. The incident occurred Thursday evening when a crane hit the bridge under construction. Authorities blamed a crane operator for the mishap in which 24 workers were also injured.

All the workers were employees of the Dubai-based XXX Company. 'It's a respectable local company and it has promised compensation to the families of all those deceased,' the Indian mission official said Friday. Asked about the compensation amount, he said: 'It depends upon the company's rules and the laws here. The amount can range from 35,000 to 50,000 dirhams (7.000-10.000 Euro).'

In a statement, Dubai chief of police describes the cause of the incident: 'The fault is two-fold: the (crane) driver's miscalculation of the height of the steel columns, and a lack of site supervision. My tentative assumption is that the bridge collapsed because a crane driver had tried to lift a 1.5-tonne load of steel onto the bridge. The load, however, hit against the bridge columns causing it (the bridge) to collapse.' According to local television reports, around 40 Indian workers were on the bridge when the incident occurred.

Meanwhile, Dubai's Roads and Transport Authority (RTA) has expressed its sorrow at the incident. While expressing his condolences to the families of the victims, the chairman of the board and executive director of RTA, said: 'This is a human fault for which the contractor bears full responsibility'. He added that RTA had set up a committee comprising representatives from RTA, Dubai Police and the Public Prosecutor's Office to investigate the incident and identify its causes. 'Such an incident could happen in invariably any country. However, accidents in RTA projects are generally rare,' he said, stressing that RTA applied stringent safety measures and its consultants and contractors were obliged to adhere to safety rules and procedures to avoid accidents.

Akelig nieuws, maar ook een deel van de realiteit hier...

Volgende keer weer leuker nieuws, en hopelijk ook weer wat foto's! Veel liefs,

db