Zoals we vorige week al aangekondigd hebben, zijn we vorige week zaterdag een dagje op en neer naar Oman gevlogen. En 1 dagje is zeker veel te kort! Al vanuit het vliegtuig kun je zien dat het landschap van Oman schitterend is. Het kleurverschil van de rode zandduinen naar de zwarte bergen was zo mooi om te zien. Ook leuk was dat in het toestel van Oman Air netjes de richting naar Mekka werd aangegeven op het flight-tracking systeem. (Leken als we zijn dachten we eerst nog even dat het pijltje en het bijbehorende symbooltje betekende dat je in die richting een mooie foto kon nemen?!)

Op de luchthaven van Muscat zijn we opgehaald door Venu, de country manager van Oman. En hij had gids Sultan (toepasselijke naam) geregeld om ons die dag rond te leiden. We zijn eerst langs een paar plekjes gereden waar Bas volgende week met het NL gezelschap naar toe gaat, voor het vieren van de 1e KLM-vlucht naar Oman. Even doorspreken hoe alles zal verlopen, en welke openstaande punten nog geregeld moeten worden. Tegen het einde van de middag waren we daar mee klaar, en kon Sultan wat van de stad laten zien. Muscat is een kustplaat, en ligt verspreid over verschillende vallei-tjes tussen heuvels en bergen. Er is geen hoogbouw te zien, en bijna de hele stad bestaat uit mooie witte huizen à dit is allemaal door de Sultan van Oman voorgeschreven, hij heeft blijkbaar wel smaak. We zijn ook nog langs een van de paleizen van deze Sultan geweest, en die heeft mooi uitzicht over een baai met oude Portugese forten. Aan het eind van de dag heeft Venu ons mee genomen naar zijn huis, waar we heerlijke Indiaase hapjes kregen van zijn vrouw. Het was een gezellige avond, waarbij open en eerlijk gekletst werd over de cultuurverschillen tussen Oman, India en NL, echt een hele leuke avond was dat!

Gisteravond mochten we namens KLM naar een charity gala-diner. Dit weekend vindt hier in Dubai een groot sport-evenement plaats: de Rugby Sevens (maak je geen zorgen, wij hadden er ook nog nooit van gehoord). Het schijnt een toernooi te zijn van tientallen beroemde landen-teams van over de hele wereld. Deze teams reizen de wereld rond voor verschillende Sevens-toernooien. Bij Sevens spelen ze in plaats van volgens de gebruikelijke regels, maar met 7 tegen 7 in korte wedstrijdjes van maar 20 minuten. De uitgebreide worstelpartijen zijn niet toegestaan, en daardoor is het een sneller, intensiever spel.... Goed, nu terug naar het diner. Op de vooravond van het toernooi is elk jaar het gala diner voor een goed doel (zwerfkindertjes in Mongolie en Vietnam). De rugby-spelers (herkenbaar aan hun grote gespierde lijven en opvallend grote oren à want daar wordt tijdens de wedstrijd nogal eens aan getrokken) komen als attractie ook naar dit diner, en elke tafel krijgt dan zijn eigen speler. KLM/AF is hoofdsponsor van dit diner, dus mag KLM 2 tafels vullen met gasten, en daar moet Bas zijn gezicht dan natuurlijk ook laten zien. Het was een enorme happening, er waren zeker 1500 mensen uitgenodigd. Iedereen was keurig in gala gekleed, maar dat was dan ook het enige sjieke aan de avond. Het hele rugby-sevens weekend blijkt voor Engelsen een soort carnaval – een paar dagen om jezelf helemaal klem te zuipen. En het gala-diner gaf daarvoor het startschot. Er waren heren die lampenkappen als hoofddeksel droegen, en er stonden zelfs champagnekoelers gevuld met blikjes bier op de tafels! Maar eerlijk is eerlijk, het was een mooi feest, en er is veel geld verzameld voor de kindjes - wij sponsoren nu ook een kindje in Mongolie...

Vandaag zijn we op goed geluk naar het Meridien hotel gegaan, omdat we gehoord hadden dat daar power-boat races gehouden zouden worden. Dat hotel is zeker 5km bij ons vandaan, maar ’s ochtends konden we in de tuin al horen dat er inderdaad iets op het het water gebeurde... We vielen met onze neus in de boter. Voor power-boats schijnt er een zelfde cirquit te zijn als voor de F1 auto-races: the Class1 races. De grootste, snelste boten van de wereld reizen van land naar land, om tegen elkaar te racen. Vandaag stond de qualificatie’rit’ op het programma, om te bepalen wie er morgen van de pole-position mag vertrekken. Het waaide hard, maar gelukkig lag een deel van de route beschut achter een van de Palm eilanden, waardoor ze daar even flink het gas konden opentrekken – wat een sensatie en wat een herrie!

Al met al is het toch wel erg leuk dat er hier in Dubai zo veel georganiseerd wordt. Zeker nu, in de koelere wintermaanden (25-30 graden). Er is elk weekend wel wat te doen. Dus we vermaken ons goed.

Morgen vertrekt Bas weer naar Oman – maandag vertrekt de eerste vlucht daarvandaan. En vrijdag komt Josine (mama van Dieuwertje) als eerste gast logeren... Het wordt dus weer een mooie week.

Liefs,

db

PS: Misschien moet deze shopping mall toch eens bij de Bijenkorf gaan kijken – straalt dit nou echt een kerstsfeer uit?

Dubai in de mist

Het is van onze kant 2 weken stil geweest, maar we hebben zeker niet stil gezeten. Vooral Bas was erg reislustig. Hij is vorige week weer 2 dagen naar Parijs geweest, en deze week 2 dagen naar Iran. En zeker Iran was weer een ervaring.

Hij vloog samen met 6 collega’s heen met Iran Air in een boeing 747 van minimaal 30 jaar oud waar de tv nog bijna in zwart-wit werd uitgezonden. Bij aankomst moest er nog een visum gehaald worden, wat een groot obtakel werd voor de Franse collega van Bas met de naam Sheherazad. Een Francaise met een Iraanse naam, dat kon er bij de luchthaven autoriteiten niet in... Gelukkig kwam KLM personeel te hulp en kreeg ze haar visum.

Op de luchthaven werden alle dames overigens geacht om zich van hoofddoeken te voorzien, en jassen moesten minimaal tot onder de billen hangen. Ook voor mannen geldt een kledingvoorschift: stropdassen worden absoluut niet gewaardeerd, aangezien ze een teken zijn van westerse cultuur. Een KLM-collega schijnt er zelfs ooit voor gearresteerd te zijn?! Overigens bleek later dat er desondanks in zakelijke situaties wel stropdassen gedragen kunnen worden, zolang de overheid er maar niet bij is.

De luchthaven is trouwens gloednieuw en de weg van de luchthaven naar de stad is een keurige 3-baans snelweg met Engelstalige borden (“fasten your seatbelt”) en NL-flitspalen langs de weg. Je passeert een enorme moskee maar verder valt er weinig te zien.

Door vertragingen was het gezelschap pas rond 2:30 ’s nachts bij het hotel. Eerst werd met gebaren duidelijk gemaakt dat alle bagage uit de taxi naar een busje toe moest. Aangezien iedereen liever het hotel in wilde, en niet nog verder wilde reizen, werd hier even tegengestribbeld. Maar het busje bleek een mobiele bagage scanner te bevatten. Nou, vooruit, dat kon nog wel even. En daarna werd het hele gezelschap direct doorgesluisd naar de 4e verdieping van het hotel, waar de Air France en KLM bemanning altijd zit. Deze verdieping is speciaal gereserveerd, zodat de dames zich hier ook zonder hoofddoeken over de gangen kunnen begeven.

De volgende dag stond er een lange vergadering op het programma en voor ’s avonds was het team uitgenodigd voor een feestje bij de country manager thuis. Al het lokale personeel was uitgenodigd (65 personen). Om 20:00 uur begon het feest en de deur werd open gedaan door een jongen met een groot blik Heineken in zijn hand. Al na 5 minuten ging de muziek aan en ging iedereen de dansvloer op (de dames hadden geen hoofddoekje meer op en waren zelfs ultra-hip gekleed) en werd er stevig gedanst en gejoeld. Ze mogen in het openbaar natuurlijk niet zoveel, dus dit zijn de gelegenheden dat ze helemaal uit hun dak kunnen gaan... En dat doen ze dan ook! Het was een mooie avond, en de verhalen over de schoonheid van de Iraanse dames zijn zeker niet gelogen...

Bas hoorde trouwens nog een leuk verhaal van een Iraanse medewerkster die contact had gehad met een Nederlander via de mail. Op een gegeven moment dacht ze dat de Nederlandse tekst onderaan de mail de naam van die persoon was en toen ze hem moest bellen vroeg ze dus naar meneer ‘Met vriendelijke groet’! Zelf moest ze er ook ontzettend om lachen.

Al met al was het een mooie ervaring en de mensen zijn heel vriendelijk en modern. Teheran ligt tegen prachtige bergen aan en er lag nu ook al wat sneeuw. Je kunt er zelfs skieen en een collega van Bas overweegt zijn skivakantie in Iran te houden! Wie zou dat nou verzinnen. Overigens is autorijden in Iran niet echt aan te raden, elk gaatje dat ze tussen andere auto’s zien wordt gebruikt om in te halen. Het kan dus zijn dat je op een 2-baans weg met z’n vieren naast elkaar rijdt.

Nou, wat is er verder nog gebeurd vorige week? Vorige weekend hebben we lekker aan het zwembad gehangen, en zijn we lekker uit eten geweest in de Madinat Souk. Verder hadden we zaterdagavond een KLM/AF Beaujolais Nouveau feestje in de tuinen van het Hilton in Abu Dhabi. Het was een werk-uitje, dus we zijn keurig door de chauffeur heen en terug gebracht, dus we hebben zelf ook wat van de wijn kunnen nuttigen. Ook even kennis gemaakt met de NL ambassadeur in Abu Dhabi (die vertelde dat zijn vorige post in Syrie was, waar hij toen betrokken was bij de 2 kindertjes die onderdak gezocht hadden in de ambassade).

Ico (vroegere baas van Bas bij de winkels op Schiphol) en zijn vrouw Chantal waren afgelopen week op bezoek in Dubai en zij logeerden bij Aryette (ook al een vroegere collega van Bas) en haar man Ed. Samen met hen zijn we dinsdag wat gaan eten, dus het was een echte reunie. Erg gezellig.

Het weer begint langzamerhand echt af te koelen. Het is ’s ochtends nu zo’n 20 graden, en in de loop van de ochtend loopt de temperatuur op naar 30. Heerlijk zomers weer voor NL begrippen, dus! Het is de laatste tijd ’s ochtends wel erg mistig in Dubai en Abu Dhabi, dus daar heeft Dieuwertje wel last van als ze naar Abu Dhabi rijdt. Maar het geeft wel prachtige plaatjes, zoals je ook kunt zien op de foto’s van Dubai Marina in de mist.

Morgen gaan we een dagje op en neer naar Oman. Dieuwertje heeft haar verblijfsvergunning nog niet en en moet daarom even het land uit, en Bas moet nog wat voorbereiden voor de opening van Muscat als KLM bestemming per 3 december. We worden opgehaald door de country manager van Oman en die leidt ons de hele dag rond, dus het zal wel een kort maar gezellig tripje worden.

Veel liefs,

db

PS: Ook in Dubai maakt iedereen zich klaar voor Kerstmis!

Zo langzamerhand beginnen we hier onze draai hier wel te vinden – we komen weer een beetje in ons oude ritme. In het weekend beginnen we de dag weer vertrouwd met een zacht gekookt eitje, een kop koffie (D.E. Senseo koffiepads kun je hier ook gewoon krijgen) met opgeklopte melk uit de mooie mokken die we van Robert, Neelie, Veerle en Lieke hebben gekregen, en een grote beker fruit-shake uit de blender.

Vandaag hadden we ook voor het eerst de tijd om lekker van het zwembad te genieten. We hebben uren liggen luieren, heerlijk! En nu dat we een tuinsetje hebben, kunnen we ’s avonds ook lekker buiten gaan BBQ-en, dus dat wordt genieten. Inmiddels hebben we ook een groot logeerbed aangeschaft, alleen het matras moet nog nagebracht worden. Maar wat ons betreft zijn we nu klaar om het eerste bezoek te ontvangen!

Al lijkt het dat we een beetje gewend beginnen te raken, toch zijn er nog een hoop dingen waar we ons nog dagelijks over verbazen. Zo is het in Nederland bijvoorbeeld heel gebruikelijk om ’s ochtends in de file in de auto naast je een dame te zien die haar make-up nog even aan het bijwerken is – hier zie je in de auto naast je een man die zijn witte hoofddoek nog even fatsoeneert voordat hij op zijn werk aankomt. Een heel ritueel, erg grappig om te bekijken.

Ook wordt je vaak verrast door je eigen vooroordelen – als je een lokale man en vrouw aan ziet komen, hij in een witte jurk en witte hoofddoek, zij van top tot teen ingepakt in het zwart, dan bekruipt je al snel het gevoel dat het vast een overheersende bullebak is, samen met zijn onderdrukte, onderdaninge vrouw. Hoe leuk is het dan om te zien, dat dat (natuurlijk!) absoluut niet het geval is:

Vanwege die vooroordelen kan het soms extra leuk zijn om te zien hoe zo’n stel hand in hand door de shopping-mall loopt, of hoe zo’n man met zijn kleine dochtertje loopt te ravotten, of hoe een groepje meiden, helemaal in het zwart gehuld, het ene hippe jurkje na het andere uit de kledingrekken trekt. Hoe herkenbaar is het ook, als je zo’n stel door de mall ziet wandelen, waarbij de vrouw opeens doelbewust van de doorgaande route afslaat om een kledingwinkel in te lopen, terwijl de man een beetje verdwaasd achter blijft, om er vervolgens met hangende schouders maar achteraan te sjokken... Zo herkenbaar allemaal, daar verandert zo’n jurk of hoofddoek natuurlijk niets aan!

Tot slot nog een minder prettige bericht – een van de nare gevolgen van de booming bouw-industrie die hier in Dubai aan de gang is. Donderdag is er een groot ongeluk gebeurd op een van de bouwplaatsen. Dubai heeft al veel negatieve pers, vanwege de soms erbarmelijke omstandigheden waarin de arbeiders (vaak uit India / Pakistan) moeten leven en werken. Dubai werkt dus hard aan haar imago, zo blijkt uit de vele “Dubai Cares” campagnes waarbij geld wordt ingezameld om de leefomstandigheden te verbeteren. Het klinkt allemaal prachtig, maar wat er precies van terecht komt, is ons nog niet helemaal duidelijk.
Als er dan zo’n groot ongeluk met 7 doden gebeurt, wordt dat flink stil gehouden, en wordt direct geconcludeerd dat het een menselijke fout bij de aannemer was, waar de overheid van Dubai niets aan had kunnen doen, zo blijkt ook uit dit nieuwsbericht:

Six Indian workers and one Pakistani were killed when a bridge under construction in the Dubai Marina area collapsed. The incident occurred Thursday evening when a crane hit the bridge under construction. Authorities blamed a crane operator for the mishap in which 24 workers were also injured.

All the workers were employees of the Dubai-based XXX Company. 'It's a respectable local company and it has promised compensation to the families of all those deceased,' the Indian mission official said Friday. Asked about the compensation amount, he said: 'It depends upon the company's rules and the laws here. The amount can range from 35,000 to 50,000 dirhams (7.000-10.000 Euro).'

In a statement, Dubai chief of police describes the cause of the incident: 'The fault is two-fold: the (crane) driver's miscalculation of the height of the steel columns, and a lack of site supervision. My tentative assumption is that the bridge collapsed because a crane driver had tried to lift a 1.5-tonne load of steel onto the bridge. The load, however, hit against the bridge columns causing it (the bridge) to collapse.' According to local television reports, around 40 Indian workers were on the bridge when the incident occurred.

Meanwhile, Dubai's Roads and Transport Authority (RTA) has expressed its sorrow at the incident. While expressing his condolences to the families of the victims, the chairman of the board and executive director of RTA, said: 'This is a human fault for which the contractor bears full responsibility'. He added that RTA had set up a committee comprising representatives from RTA, Dubai Police and the Public Prosecutor's Office to investigate the incident and identify its causes. 'Such an incident could happen in invariably any country. However, accidents in RTA projects are generally rare,' he said, stressing that RTA applied stringent safety measures and its consultants and contractors were obliged to adhere to safety rules and procedures to avoid accidents.

Akelig nieuws, maar ook een deel van de realiteit hier...

Volgende keer weer leuker nieuws, en hopelijk ook weer wat foto's! Veel liefs,

db

Bijna alle dozen leeg

We hebben een drukke week achter de rug - we hebben tot het weekend niet veel kunnen doen aan het huis. Bas was een paar dagen naar Parijs voor introductie dagen bij AF, was leuk maar vermoeiend. En Dieuwertje had wat drukke dagen in Abu Dhabi - ze moest 2 rapporten af hebben om bij de klant in te dienen. Maar het is gelukt, ze zijn ingeleverd.

Dus we waren wel toe aan het weekend. We hebben hard in huis gewerkt. We hebben inmiddels internet, televisie en vaste telefoon (nr. +971 4 3606130), dus het begint wel ergens op te lijken. We zijn bijna klaar met de dozen uitpakken – we zijn begonnen met 144 stuks meubilair en dozen, en we hebben nu nog maar 2 dozen te gaan! We hebben daardoor wel al een hele kamer vol met karton en dozen met papier verzameld, die moet de verhuizer komende week weer komen halen.

Verder hebben we wat handdoeken, stellingkasten en andere huiselijke benodigdheden ingeslagen – ook hier is IKEA weer echt een uitkomst, en je weet gelijk de weg, want de inrichting en het assortiment is precies hetzelfde als in NL. Verder hangen nu overal in huis de gordijnen, toch wel lekker, een beetje privacy. Het is trouwens er lachen om hier de hele gewone spullen uit NL uit te pakken... Een paar kaplaarzen, 4 paraplu's, winterjassen - wat moeten we er hier mee?!

...Alhoewel, afgelopen weekend hebben we voor het eerste wolken gezien – en er zijn zelfs een paar druppels regen uit gevallen?! Dat was niet de bedoeling!? Maar de temperatuur is nog steeds heerlijk, 30+.

Omdat het weekend was hebben we natuurlijk ook even de tijd genomen om uitgebreid te lunchen – dit keer in de “More”, een erg populair restaurant, waar je de hele dag door alles van de kaart kunt bestellen. Dus als je om 9 uur ’s avonds een “English breakfast” vraagt, wordt je net zo makkelijk geholpen als wanneer je ’s ochtends vroeg “Dutch stamppot” bestelt (ze schijnen een NL eigenaar te hebben).

Omdat we verder alleen maar met het huis bezig waren, zijn we maar eens gaan eten in het restaurant van de “Lakes club”. Dat is het centrumpje van onze wijk, met een kleine supermarkt, sportfaciliteiten en zwembaden voor leden (dat zijn wij (nog?) niet), en een restaurantje met bar. Het deed een beetje aan als een camping-restaurant: lekker weer, alleen maar toeristen (mede bewoners, dus), plastic stoeltjes, rondrennende kinderen, wat drankjes op tafel, zeker ook lekker eten, echt een vakantie gevoel.

We hebben het weekend helaas niet zo handig afgesloten – Dieuwertje heeft de telefoon van Bas per ongeluk in de wasmachine gestopt! ...Die doet het dus voorlopig even niet... Hopelijk doet hij het morgen, en anders moet er snel een nieuwe gehaald worden. Tja, wat zullen we er van zeggen? Het was ook zo’n klein licht toestelletje?!

We hebben maar weinig foto’s gemaakt deze week, alleen een klein kiekje van de reden achter de naam van onze wijk: “Lakes” (met op de achtergrond de nieuwe wijk Dubai Marina in aanbouw).

Veel liefs,

db

Verhuisd

We zijn donderdag verhuisd! En sinds vandaag wonen we ook echt op ons nieuwe stekje, met de pakkende naam: Lakes Zulal 101...

Dit is trouwens niet het post-adres, want postbezorging, daar doen ze hier in Dubai niet aan. Iedereen heeft hier een postbus. Appartementen complexen hebben soms hun postbussen onderin het gebouw, maar veel mensen moeten hiervoor naar het postkantoor. Of er in onze woonwijk een centrale postbus voorziening is, moeten we nog uitzoeken. We houden jullie op de hoogte!

Bij het inrichten van het huis bleek al snel: het is groot! Onze meubels passen er ruimschoots in, gelukkig. We zijn nu nog hard bezig met schoonmaken, inrichten en opruimen, maar als het straks klaar is, wordt het hier zeker genieten.

Maar eerlijk is eerlijk, in het hotel was het ook niet verkeerd hoor. Het was bijvoorbeeld wel heel leuk om af en toe verrast te worden met weer een mooi stukje handdoek-kunst op het bed, na een dag hard werken... Kijk maar naar de schildpad!

Bas is donderdag een dag naar Oman geweest, om met het management team de feestelijke opening van de eerste KLM vlucht naar Muscat voor te bereiden. Die vlucht komt begin december aan, en dat moet een grootse happening worden. Er komen 20 hoge piefen van KLM naar Oman, en die moeten natuurlijk een leuk programma voorgeschoteld krijgen. Dus Bas heeft alvast even kennis gemaakt met het hotel waar de gasten worden ondergebracht – poepsjiek! Het heet het Chedi hotel, voor degenen die op internet willen kijken...

Hoewel Bas nog maar weinig heeft kunnen zien van Oman, leken de berichten wel te kloppen dat het landschap daar erg mooi is. Bebouwing bestaat voornamelijk witte fort-achtige constructies, en die steken mooi af tegen de woeste bergen op de achtergrond. Langs de kust zijn wel nog duidelijk de tekenen te zien van de “Gonu” (typhoon) die 3 maanden geleden de stad volledig blank heeft gezet. Het KLM kantoor in Muscat zit op de 1e verdieping van een pand wat wel een paar honderd meter van de kust staat, maar daarvan heeft ook de begane grond helemaal onder water gestaan.

Verder heeft Bas deze week zijn rijbewijs en zijn auto gekregen – een champagnekleurige Mitsubishi Pajero, natuurlijk wel voorzien van een in het oog springende KLM hoes op het reservewiel.

Dan nog wat verhalen over onze belevingen van de omgeving hier in Dubai. Ten eerste is het opvallend dat ‘de wereld’ hier bestaat uit vastgoed. Op de televisie, op het journaal, in de kranten en op alle ‘billboards’ langs de kant van de weg staat alleen maar reclame voor vastgoed en projectontwikkelaars. En hier en daar een financieringsmaatschappij of bank. Alleen maar nieuws over welke nieuwe project weer opgestart zijn, hoeveel ze kosten, en dat deze ontwikkeling NOG groter wordt dan de vorige. Ook in de malls (winkelcentra) staan kraampjes waar ze panden in grote complexen verkopen... Dus je doet je boodschappen, en koopt er gelijk een appartementje bij?!

Verder hadden we vanuit het hotel uitzicht over een nieuw pand in aanbouw, waar dag en nacht hard gewerkt wordt door een zwerm van bouwvakkers. Van de week waren we vroeg op, en konden we het schouwspel van de wisseling van de wacht bekijken. Er stond een rij van wel 80 mannetjes, allemaal in hetzelfde uniform, keurig op een rij op de stoep. En daar kwam de bus. Dat leek net zo’n slap-stick: er bleven maar mensen uit die bus komen!We vonden het mooi om te zien hoe geordend en netjes het daar beneden allemaal verliep. Totdat het tijd werd om in te stappen. Iedereen stond keurig in de rij, maar iemand die achteraan stond, vond het nodig om vooraan in te voegen. Een andere bouwvakker, achter in de rij, vond dat maar niks en rende dus luid roepend naar voren om hem terecht te wijzen, maar sloot vervolgens ook zelf vooraan in de rij aan. Toen was de chaos compleet en werd er flink geschreeuwd, geduwd en getrokken – weg was de nette orde! Gelukkig paste iedereen uiteindelijk wel in de bus...

Gisteravond hadden we een gezellige avond: Annemagreet en een vriendin (Jenny) waren uit Bahrein een weekendje hier. Samen met Edwin en Florence zijn we naar de Barasti Bar gegaan, en het was inderdaad super gezellig. Om een drankje te kunnen drinken hebben we maar eens een taxi genomen, maar dat was niet zo’n succes, want we waren blijkbaar niet de enige die ‘s nachts weer een taxi terug naar huis nodig hadden?! Dus volgende keer pakken we toch maar weer de auto. Dat betekent hier overigens wel dat je helemaal niets kunt drinken. Want als je hier een ongeluk hebt, en je hebt alcohol in je bloed, ben je altijd schuldig, ongeacht of de ander jou heeft aangereden, of niet... Je loopt hier dus zelfs al een risico als je ’s avonds een paar drankjes teveel drinkt, en ’s ochtends weer in je auto stapt – we doen dus maar erg voorzichtig.

Als we goed geinformeerd zijn, gaat in Nederland de wintertijd dit weekend weer in. Dat betekent dat er dan dus 3 uur tijdverschil is met hier (het is hier 3 uur later dan in NL).

Verder hebben we voorlopig in het nieuwe huis nog geen internet, dus het zou kunnen dat het de komende tijd even stil blijft van onze kant. Maar wees gerust, wij vermaken ons goed. Bas gaat deze week 3 dagen naar Parijs, en Dieuwertje gaat werken en genieten van het nieuwe huis!

Veel liefs,
db

Een eigen huis, een plek onder de zon

Ja, het is gelukt! We hebben het huis dat we vorig weekend bekeken hebben, te pakken! Het was een spannende week, want er zijn na ons nog vele mensen naar het huis gaan kijken (hoorden we van Maarten, onze bijna-buurman en collega van Bas). Maar Bas heeft nauw contact gehouden met de makelaar, en maandag hebben we onze interesse voor de zekerheid per fax bevestigd. We hebben verder nog wat onderhandeld over de contractvoorwaarden - dat was nog vrij lastig, want er werd ons duidelijk gemaakt dat niemand ooit verder las dan de 1e pagina, dus onze vraag over de 4e pagina, konden ze niet zo veel mee. Uiteindelijk heeft Bas woensdag een aantal cheques op tafel gelegd, eentje voor een heel jaar huur, eentje voor 5% commissie, eentje voor 5% borg, en eentje voor een aanbetaling aan Dewa (gas-water-licht). Een geruststellend idee dat het niet onze naam was die op de cheques stond!

En nu is het huis van ons! En het is nog groter dan we dachten, want een aantal dagen na onze bezichting kwamen we er via de plattegrond nog achter dat er nog een extra 'maid's room' (met natte cel) bij het huis zit?! Een onverwachte verrassing - maar we zijn niet van plan om deze kamer te laten bewonen. We hebben nog wat foto's gemaakt:

De afgelopen week stond vooral in het teken van de uitjes van Bas. Eerst had hij na het weekend nog 2 dagen vrij (voor de Eid, het suikerfeest). Dieuwertje had geen vrij, dus moest Bas er in zijn eentje op uit. Het plan was dat Bas de plaatselijke strand-hotels zou gaan bezoeken, om te kijken hoe het hier werkt met een eventueel lidmaatschap. Sommige mensen doen dit, zodat je het hele jaar door van de faciliteiten (strand, sportgelegenheid, etc) gebruik kunt maken. Maar het schijnt vrij prijzig te zijn, dus het is de moeite waard om je in de verschillende hotels te verdiepen.

Bas heeft nog geen auto (omdat zijn lokale rijbewijs nog niet rond is), dus stapte hij vol goeie moed maandag de straat op om een taxi aan te houden. Maar tijdens de Eid bleek dat lastiger dan hij had gedacht. Na lang wachten had hij eindelijk succes. Echter na de 2e bocht vond te chauff het nodig om de bocht af te snijden, waardoor hij prompt met z'n band op de stoeprand beukte, wat resulteerde in een lekke band... Fijn, dat werd weer wachten op de volgende taxi. Maar het vooruitzicht was de moeite waard - hij zou naar het Jumeirah Beach Hotel gaan, een van de meest luxe hotels van Dubai!

Na 2 uur file rijden kon hij eindelijk gaan genieten van het mooie strand... Maar wat schetst zijn verbazing? Op het strand was geen zon te bekennen, omdat het eind van de middag in de schaduw van het beroemde Burj Al Arab hotel ligt. Maar goed, toch maar even navragen wat dat dan allemaal zou moeten kosten. Wat? Een slordige 8.000 Euro? Om in de schaduw te mogen liggen? Ok, wel met iemand die verzoek een verkoelende waterspray over je komt vernevelen, maar toch...?! Dat doen we dus maar niet! Maar al met al moet gezegd worden dat het uitzicht wel heel bijzonder was, kijk maar naar de foto's.

Gister is Bas op zijn 'vrije' vrijdag (=weekend) gastheer geweest voor een groepje van 40 man bemanning en management van KLM & AF. Eerst een paar presentaties (Bas moest er ook een geven), en aan het eind van de middag gingen de stropdassen af, en begon het vrijetijds programma. Met z'n allen in 6 jeeps de woestijn in! Eerst moesten de banden leeg gelaten worden, en daarna begon het "dune-bashing": crossen over de zandduinen. Helaas wel met tientallen andere auto's, maar toch wel een ervaring. Tot slot nog een erg toeristische "traditionele bedouine BBQ met buikdanseres", en toen weer terug naar de stad, want de bemanning moest weer vroeg op om te vliegen.

Dat was het voor deze week. Veel liefs,

db

2e week Dubai

Lieve allemaal,

We zijn weer een weekje verder, en we hebben weer een hoop meegemaakt.
Bas heeft punten gescoord bij zijn nieuwe collega’s, omdat hij na 1 week al alle namen kent! En dat is nogal wat, met 50 onmogelijke namen: Sudhip, Shajid, Coenie, Mukesh, Muffida, Chadie, Samir, Samar, enz. enz. Helaas heeft een van zijn beste medewerkers wel deze week aangegeven dat hij bij de concurrent (Emirates) aan de slag gaat – erg vervelend. En het schijnt dat er meerdere mensen buiten de deur aan het rondkijken zijn, dus Bas moet flink aan de slag om ze te behouden.

Dieuwertje is weer een paar keer naar Abu Dhabi geweest. Zondag was wel het meest memorabel – ter ere van de ‘kick-off’meeting met het projectteam was er een etentje gepland. Tja, dat werd een latertje, en dus een beetje gevaarlijk om helemaal naar huis te rijden... Dus werd er een chauffeur gecharterd die haar ‘even’ (1,5 uur) naar Dubai moest rijden. Gewoon in haar eigen auto, want die had ze de volgende dag weer nodig. De arme man moest vervolgens om 1 uur ’s nachts weer met een taxi terug naar Abu Dhabi.

Sinds gisteren is de Ramadan officieel voorbij, Eid al Fitr (Suikerfeest) is nu begonnen. Overdag mag dus weer gegeten en gedronken worden, en dat wordt uitgebreid gevierd. Veel mensen maken van de vrije dagen (vrijdag tot en met maandag) gebruik om een paar dagen terug naar hun vaderland te gaan (vooral India, Pakistan). Veel westerse expats gaan een paar dagen naar de buur-emiraten, zoals Fujairah. Alle bouw-werkzaamheden liggen een paar dagen stil, maar alle shopping-malls zijn wel gewoon open, en hebben vaak een speciale uitverkoop.

Wij hebben gisterochtend eerst even gezwommen (toen we ons nog niet realiseerden dat het ontbijt-buffet weer in gebruik genomen was, en dat ook een aantal gesluierde gasten zaten te ontbijten met direct uitzicht op die schaars geklede heidenen – zou het ze hun eetlust ontnomen hebben?) Daarna hebben we de apparaten in de gym maar eens uitgeprobeerd – ze waren duidelijk sterker dan wij! Moegestreden zijn we toen maar naar het strand gereden, om daar lekker van het mooie weer te genieten.

We zaten, net als vorige week, in het Jumeirah Beach Park: een groot groen park aan de kust, waar je 1 Euro entree-geld voor betaalt. Vorige week zaterdag was het een rustgevende omgeving, een mooi park met groene glooiende heuvels, en daar voorbij een mooi wit strand met palmbomen en een paar verdwaalde expats. Maar gister was dat wel even anders, waarschijnlijk omdat het vrijdag was (iedereen vrij), en dan ook nog een feestdag. Het park zat afgeladen vol met mensen, hele families Indiers zaten zij aan zij te picknicken en BBQen. Ook het strand was bomvol, maar we konden nog een ligbedje bemachtigen en hebben het schouwspel maar eens bekeken. Overal liepen groepjes mannen, vaak hand-in-hand of met de armen om elkaar heen geslagen van het park naar het water. Aan de waterlijn bleven ze dan staan, om gezellig samen te pootjebaden, sommigen waagden wel een plons. Totdat plotseling een grote terreinwagen met daarin een lokale overheids-persoon langs de waterlijn kwam aanrijden. Via de luidspreker op het dak werd iedereen die geen badkleding aan had gesommeerd om terug te gaan naar het park “Full dress not allowed on the beach! Go to the park! Underwear not allowed on the beach! Go to the park! You there, go to the park!!!” Hordes Indiers slenterden keurig terug naar het park, om 5 minuten later druppelsgewijs weer terug te komen. Een apart schouwspel!

’s Avonds zijn we uit eten gegaan in Dubai Marina – wolkenkrabber-city in aanbouw 30km buiten het centrum van Dubai. Een klein deel van deze wijk is al helemaal af, daar loopt langs de binnenhaven een boulevard – de Marine Walkway. Het was er gezellig druk, er stonden allemaal kraampjes op de boulevard, en het uitzicht over de enorme motorjachten met daarachter de tientallen wolkenkrabbers was heel bijzonder. We hebben heerlijk Indisch gegeten, lekker buiten op een terras. Na het eten wilden we toch wel eens kennis maken met het nachtleven van Dubai. Op aanraden van Edwin (vriend van Bas) zijn we naar de Barasti Bar gereden. Dit is een enorme bar aan het strand, waar zeker 1000 man op vrijdagavond een drankje komen drinken. Een heerlijk ontspannen sfeertje, een goede DJ, en Bas zijn eerste biertjes sinds we hier zijn aangekomen.

Vandaag zijn we weer een huis gaan kijken, deze keer in de wijk Lakes – een soort Vinex wijk in de buurt van Dubai Marina. We waren getipt door een collega van Bas, dat er bij hem in de straat een huis te huur stond. Binnen ons budget, dus het kijken waard. We verwachtten er niet veel van, want we zijn al eerder in soortgelijke wijken gaan kijken, en toen waren de huizen erg kaal, slecht onderhouden, en hadden ze een erg kleine woonkamer.

Ook de wijk Lakes is met weinig fantasie aangelegd, net als bijna elke wijk. Maar de lokatie is gunstig voor Dieuwertje (scheelt toch weer 20 minuten rijden richting Abu Dhabi), en het is er rustig en netjes. Het huis was van binnen verrassend ruim – een flinke woonkamer, en boven zelfs 4 kamers. En ook de achtertuin was lekker groen, met wat gras, een paar struiken en een flinke boom – dat is midden in de woestijn best een kunst! Aan de overkant van het straatje liggen de ‘community facilities’ van de wijk: een klein parkje met speeltuintje, een basketbal veld en vooral een flink zwembad! Uiteraard mogen alle inwoners van de 300 identieke huizen uit de wijk van deze faciliteiten gebruik maken, maar volgens de collega van Bas is het er meestal erg rustig. Ook vandaag zaten er maar 2 mensen aan het zwembad.

Wij hebben gelijk tegen de makelaar gezegd dat we het huis willen hebben, maar of dat ook betekent dat we het krijgen, moeten we nog maar zien. Je moet hier eerst 2 cheques op tafel leggen, en het contract ondertekenen, en tot die tijd kan er nog van alles tussendoor komen, hebben we inmiddels geleerd. Maar aangezien Bas zijn kantoor tot dinsdag gesloten is, kunnen wij nu niks regelen – dus we duimen dat deze makelaar zich aan zijn woord houdt, en het huis niet tussentijds aan iemand anders geeft!


Boven: Huis in Lakes (met auto Dieuwertje)
Onder: Zwembad aan overkant van straat

Vanmiddag zijn we naar de Mall of the Emirates geweest – de grootste shoppingmall buiten de VS. In de parkeergarage werden we direct benaderd door een mannetje in overall: “Excuse me, sir, may I wash your car?” Nou, natuurlijk, voor 2 Euro mag jij best onze auto wassen! Geweldig, wat een luxe... En blijkbaar maakt iedereen hier gebruik van, want het was ons al opgevallen dat alle auto’s hier altijd blinken, terwijl die van ons na 1 week woestijn-stof al niet meer om aan te zien was?!

De Mall was inderdaad onvoorstelbaar groot, ruim 700 winkels en cafetjes. Kleine tip voor iedereen die op zoek is naar electronica – wacht tot je hier op bezoek komt, want ze hebben hier het nieuwste van het nieuwste, en de prijzen zijn hier veel gunstiger dan in NL! En deze Mall heeft nog een extra trekpleister: de overdekte ski-piste van 400m lang. We hebben onze ogen uitgekeken naar die gekke Arabieren en gesluierde vrouwen op de lange latten!


Boven: Zicht op ski-hal vanuit Mall
Onder: Zicht op piste vanuit Mall

Tot zo ver onze belevenissen van deze week. Dieuwertje gaat zich opmaken voor weer een weekje werk, Bas heeft nog lekker 2 dagen vrij voor de boeg.

Hier onder nog een paar impressies van de afgelopen dagen.

Veel liefs,

db

Boven: Emirates Towers, naast Sheikh Zayed road
Midden: Sheikh Zayed road, met wolkenkrabbers & Burj Dubai
Onder: Woonkamer van hotel-appartement