Banda Hutong - Dashilan

Ten zuiden van het Tiananmen plein ligt Dashilan, daar zijn we al regelmatig geweest en is bekend door de oude apotheek en de thee en zijde winkels. Dit keer besluiten we het andere, meer westelijke deel van Dashilan eens wat verder te bekijken, de Banda Hutong. Het valt gelijk op dat er veel minder toeristen rondlopen en het is er dus behoorlijk rustig. Een echte oude gezellige wijk die her en der opgeknapt wordt met moderne maar niet misplaatste restaurants, winkeltjes en galerietjes. Er hangt een heel ontspannen sfeer.

 

 

We lopen hier door kleine oude steegjes en zien wel waar we uitkomen. De Chinezen die hier wonen zitten voor hun huis te genieten van het weer en vinden het geweldig om de "lao wei" (buitenlanders) te zien - en je hoort continu het gefluister "sange heidzhe?!" (tjonge, 3 kinderen?!). We duiken een willekeurig restaurant binnen en dit blijkt een Mongools restaurant te zijn. Mongolië staat niet bekend om z’n verfijnde keuken, maar ook hier eten we weer heerlijk.

Zo lekker, dit soort dagen - lekker op verkenning gaan! En wat genieten we ervan dat de kinderen het ook zo leuk vinden. Op de terugweg valt Flinne al snel in slaap, ze heeft ook zo veel gelopen vandaag... 

Chaoyang Park

De nazomer is ook in Beijing begonnen en dat bevalt goed. De temperatuur was tot kort geleden nog rond de 25 graden en dus was het vooral tijd om veel buiten te zijn. Ook de luchtvervuiling was er nagenoeg niet en zo hadden we een super helder zicht vanuit ons appartement. Misschien was dit wel de mooiste periode qua weer tot nu toe.

We besluiten om met de metro naar Chaoyang park te gaan, het grootste park van Beijing bestaande uit een pretpark gedeelte en een ‘gewoon’ park gedeelte. Met de kinderen kiezen wij uiteraard voor het pretpark deel vandaag. Entree voor het park is minder dan een euro en dan alleen voor de volwassenen. Maar per attractie betaal je toch snel zo’n 3 euro per keer (ook voor een ouder die een kind begeleidt op een draaimolen, bijvoorbeeld?!), dus dat is niet eens echt goedkoop - en zo te zien gaat het geld niet naar het onderhoud van de attracties...

 

 

 

 Het park is zo groot dat je er familiefietsen kunt huren om rond te fietsen of zelfs mini elektrische auto’s waar ook kleine kinderen best gevaarlijk hard in rondrijden. En je kunt er lekker met een bootje op het meer dobberen. Dat leek ons eigenlijk wel wat, maar na een paar attracties houden wij het toch maar weer voor gezien, zeker nadat Reijer besluit dat hij toch niet in de waterbaan wil, terwijl we net een half uur gewacht hebben....zodat Bas vervolgens met een jammerende Reijer door de hele waterbaan heen gaat. Gezellig!

 

Op de terugweg naar huis kwamen we nog een opvallend hokje op de stoep tegen: een 24-uurs self-service bibliotheek. Tja, dat is dan toch weer iets wat we niet eerder gezien hebben. Of er veel animo voor is, dat is nog maar de vraag.

Beijing Museum of Natural History

Vandaag is voor Reijer een droom uitgekomen – we zijn naar het Dino Museum geweest!! (Het Natuurhistorisch museum, dus.) Zeker Reijer is een enorme fan van dino’s, vooral dankzij zijn beste vriendje Aden. In Reijer’s fantasie vechten superhelden, polities en dino’s dagelijks zij-aan-zij tegen de ‘bad guys’. Tegenwoordig lezen we ook voor het slapen gaan geen boekje meer voor, maar wordt de dino pagina van een groot prentenboek erbij gehaald, mag iedereen een eigen dino uitkiezen, en dan worden er fictieve dino gevechten doorgesproken, met handbewegingen en geluideffecten erbij...
Maar goed, de dinosaurus tentoonstelling in het museum: wat een leuke opzet voor kinderen! Eerst een zaal vol overweldigend grote skeletten, en daarna in de kelder een nagebouwd oerwoud met levensgrote bewegende dino’s. Nadat we de kinderen nog een paar keer verzekerd hadden dat ze écht niet echt waren, vonden ze het helemaal geweldig!
Het museum was ook voor ons wel weer een beleving op zich. Het is een gigantisch groot museum, het kost maar 1 euro entree, en het was er stampvol! Mensen beschouwen het blijkbaar echt als een familie uitje. Op elke trap of richel zitten mensen, lekker te kletsen, wat te eten, of gewoon te genieten van de drukte. Er liep zelfs een jongetje rond in zijn blote billen, en niemand keek op of om?! Hartstikke leuk.

 

 

 

 

 

En ons eigen dino legioen is ook weer uitgebreid...

 

 

Zomaar wat verhalen...

We zijn laatst even naar de Decathlon geweest, en wat hebben we daar weer gelachen! Net als bij de IKEA gaan ook hier Chinezen massaal naar toe voor een dagje uit. Lekker alle sport artikelen uitproberen... Tafeltennis, badminton, basketbal, stairmaster-en, en als je moe bent ga je even lekker naar de kampeer afdeling, om te genieten van de van huis meegenomen hapjes en drankjes – goh, wat gezellig!!!

En laatst hebben we met Daisy ook weer een keer hartelijk kunnen lachen! We hebben na de zomervakantie een nieuw NL gezin leren kennen. De moeder is al een paar keer bij ons thuis langs geweest, dus Daisy kent haar ook. Laatst vroeg Daisy opeens: kende je haar al eerder in NL? Nee, hoor, ik ken haar pas net, sinds na de zomer vakantie. Oh ja, zei Daisy, je kende haar nog niet, want ze woonde in NL natuurlijk in een andere stad, he? Eeehh, ja, dat klopt, ze woonde in een andere stad, ja... Ja, zei Daisy, dat wist ik wel, want zij ziet er heel anders uit dan jij, zij heeft blonde haren!! Tja... (Hier in China is het natuurlijk heel gewoon dat mensen uit een andere provincie er zichtbaar anders uit zien – die wonen immers honderden of zelfs duizenden kilometers verderop!)

We hebben laatst ook weer wat wonderlijks gezien op straat. Iemand zat met een doos vol kwartel (?) kuikentjes, en er werd gedrongen om ze te kunnen kopen, per twee in een mini kooitje van kippengaas... Waar zouden ze die voor gebruiken? We hebben Button voorzichtig gevraagd of ze die soms opeten...? Nee, hoor! Dat is gewoon leuk voor kinderen, om mee te spelen. En ze eten of drinken niks hoor, dus na een paar dagen zijn ze dood. Gewoon leuk, toch?!

 

Via school hebben we inmiddels ook een Chinese moeder leren kennen van een klasgenootje van Flinne. Een erg vriendelijke vrouw, die goed Engels spreekt, maar nog maar heel weinig buiten China is geweest. Ze woont ook hier in Central Park, en we hebben al een paar keer wat afgesproken, en dan is het altijd heel gezellig. Maar toch ook nog wel een beetje aftasten – de cultuurverschillen zijn zo groot! Aan hartelijkheid ontbreekt het haar in elk geval zeker niet. Donderdag stuurde ze een berichtje dat ze voor het aanstaande Mid Autumn Festival (maandag 8 sept) een paar traditionele Moon Cakes voor ons gekocht had. Ze had ze bij de Coffee Corner beneden achter gelaten, daar kon ik ze op halen. En dat terwijl ik haar ’s middags op school ook gewoon weer zou zien?! Dan had ze ze ook persoonlijk kunnen geven. Ik heb geen idee wat er achter zit dat ze dat blijkbaar liever niet deed... Ik ben benieuwd! Maar er lag beneden wel een gigantische doos voor ons klaar! Lief, hoor... En deze zijn ook verrassend lekker!

 

Flinne 2 jaar!!

Op 20 augustus werd onze grote Flinne al weer 2 jaar - hieperdepiep hoera!!!

Helaas moest Bas die dag weer voor een paar dagen op reis, dus we hebben 's ochtends alleen snel onze eigen kadootjes (step van ons, discolamp van Reijer en Emmelijn) gegeven, en verder zouden we het zondag vieren. Maar daar stond 's middags lieve Daisy klaar, met een prachtige feestjurk voor Flinne en een echte Nederlandse appeltaart! De schat.

Zondag hebben we een feestje gegeven voor wat vrienden met hun kinderen. Het was super gezellig, en de kinderen hebben zich suf gespeeld! En 's middags volgde nog een aantal Skype sessies met familie in NL, om zo samen NOG meer kadootjes uit te pakken. En uiteindelijk maandag nog trakteren op school. En zo is ze bijna een week jarig geweest. Was dat daarna even afkicken voor Flinne...!