Beijing Museum of Natural History

Vandaag is voor Reijer een droom uitgekomen – we zijn naar het Dino Museum geweest!! (Het Natuurhistorisch museum, dus.) Zeker Reijer is een enorme fan van dino’s, vooral dankzij zijn beste vriendje Aden. In Reijer’s fantasie vechten superhelden, polities en dino’s dagelijks zij-aan-zij tegen de ‘bad guys’. Tegenwoordig lezen we ook voor het slapen gaan geen boekje meer voor, maar wordt de dino pagina van een groot prentenboek erbij gehaald, mag iedereen een eigen dino uitkiezen, en dan worden er fictieve dino gevechten doorgesproken, met handbewegingen en geluideffecten erbij...
Maar goed, de dinosaurus tentoonstelling in het museum: wat een leuke opzet voor kinderen! Eerst een zaal vol overweldigend grote skeletten, en daarna in de kelder een nagebouwd oerwoud met levensgrote bewegende dino’s. Nadat we de kinderen nog een paar keer verzekerd hadden dat ze écht niet echt waren, vonden ze het helemaal geweldig!
Het museum was ook voor ons wel weer een beleving op zich. Het is een gigantisch groot museum, het kost maar 1 euro entree, en het was er stampvol! Mensen beschouwen het blijkbaar echt als een familie uitje. Op elke trap of richel zitten mensen, lekker te kletsen, wat te eten, of gewoon te genieten van de drukte. Er liep zelfs een jongetje rond in zijn blote billen, en niemand keek op of om?! Hartstikke leuk.

 

 

 

 

 

En ons eigen dino legioen is ook weer uitgebreid...

 

 

Zomaar wat verhalen...

We zijn laatst even naar de Decathlon geweest, en wat hebben we daar weer gelachen! Net als bij de IKEA gaan ook hier Chinezen massaal naar toe voor een dagje uit. Lekker alle sport artikelen uitproberen... Tafeltennis, badminton, basketbal, stairmaster-en, en als je moe bent ga je even lekker naar de kampeer afdeling, om te genieten van de van huis meegenomen hapjes en drankjes – goh, wat gezellig!!!

En laatst hebben we met Daisy ook weer een keer hartelijk kunnen lachen! We hebben na de zomervakantie een nieuw NL gezin leren kennen. De moeder is al een paar keer bij ons thuis langs geweest, dus Daisy kent haar ook. Laatst vroeg Daisy opeens: kende je haar al eerder in NL? Nee, hoor, ik ken haar pas net, sinds na de zomer vakantie. Oh ja, zei Daisy, je kende haar nog niet, want ze woonde in NL natuurlijk in een andere stad, he? Eeehh, ja, dat klopt, ze woonde in een andere stad, ja... Ja, zei Daisy, dat wist ik wel, want zij ziet er heel anders uit dan jij, zij heeft blonde haren!! Tja... (Hier in China is het natuurlijk heel gewoon dat mensen uit een andere provincie er zichtbaar anders uit zien – die wonen immers honderden of zelfs duizenden kilometers verderop!)

We hebben laatst ook weer wat wonderlijks gezien op straat. Iemand zat met een doos vol kwartel (?) kuikentjes, en er werd gedrongen om ze te kunnen kopen, per twee in een mini kooitje van kippengaas... Waar zouden ze die voor gebruiken? We hebben Button voorzichtig gevraagd of ze die soms opeten...? Nee, hoor! Dat is gewoon leuk voor kinderen, om mee te spelen. En ze eten of drinken niks hoor, dus na een paar dagen zijn ze dood. Gewoon leuk, toch?!

 

Via school hebben we inmiddels ook een Chinese moeder leren kennen van een klasgenootje van Flinne. Een erg vriendelijke vrouw, die goed Engels spreekt, maar nog maar heel weinig buiten China is geweest. Ze woont ook hier in Central Park, en we hebben al een paar keer wat afgesproken, en dan is het altijd heel gezellig. Maar toch ook nog wel een beetje aftasten – de cultuurverschillen zijn zo groot! Aan hartelijkheid ontbreekt het haar in elk geval zeker niet. Donderdag stuurde ze een berichtje dat ze voor het aanstaande Mid Autumn Festival (maandag 8 sept) een paar traditionele Moon Cakes voor ons gekocht had. Ze had ze bij de Coffee Corner beneden achter gelaten, daar kon ik ze op halen. En dat terwijl ik haar ’s middags op school ook gewoon weer zou zien?! Dan had ze ze ook persoonlijk kunnen geven. Ik heb geen idee wat er achter zit dat ze dat blijkbaar liever niet deed... Ik ben benieuwd! Maar er lag beneden wel een gigantische doos voor ons klaar! Lief, hoor... En deze zijn ook verrassend lekker!

 

Flinne 2 jaar!!

Op 20 augustus werd onze grote Flinne al weer 2 jaar - hieperdepiep hoera!!!

Helaas moest Bas die dag weer voor een paar dagen op reis, dus we hebben 's ochtends alleen snel onze eigen kadootjes (step van ons, discolamp van Reijer en Emmelijn) gegeven, en verder zouden we het zondag vieren. Maar daar stond 's middags lieve Daisy klaar, met een prachtige feestjurk voor Flinne en een echte Nederlandse appeltaart! De schat.

Zondag hebben we een feestje gegeven voor wat vrienden met hun kinderen. Het was super gezellig, en de kinderen hebben zich suf gespeeld! En 's middags volgde nog een aantal Skype sessies met familie in NL, om zo samen NOG meer kadootjes uit te pakken. En uiteindelijk maandag nog trakteren op school. En zo is ze bijna een week jarig geweest. Was dat daarna even afkicken voor Flinne...!

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

Fietsend door de hutongs

Laatst zijn we op zondag lekker gaan fietsen met Max, Pauke, Luuk, Maj en Ties. Echt een ideale manier om door de hutongs te toeren! En wat een bekijks, met al die (min-of-meer) blonde kindjes in een bakfiets. Wat een super leuk dagje...

 

 

 

 

Naar school

Op 11 augustus was het tijd om weer naar school te gaan. Voor Reijer en Flinne allebei hartstikke spannend, want BCIS heeft een nieuwe campus geopend voor de peuter/kleuter klassen: de ECC (early childhood center), dus alles is nieuw! Maar oh, oh, wat een prachtige school... Een gloednieuw gebouw, met splinternieuwe inrichting, op een prachtig aangelegd terrein, met buiten- en binnen speeltuinen, voorzien van de laatste snufjes om de luchtkwaliteit te waarborgen. En dan krijgen ze allebei 5x per week Chinese les, 2x per week gym, 2x per week Art, 2x per week muziek les en eens per week naar de bieb. Wat een bofkonten zijn we dat we de kinderen naar zo'n school kunnen sturen. Ze vinden het zelf ook hartstikke leuk dat ze nu op dezelfde school zitten, ze komen elkaar regelmatig tegen, en spelen dan ook wel eens samen.
Helaas mag Flinne nog niet met de schoolbus, dus zij moet elke dag gebracht en gehaald worden. Reijer gaat wel vaak met de bus, maar dan moeten we 's ochtends dus tegelijkertijd twee kanten op - naar de auto en naar de bushalte. En dat kan niet als Bas op reis is... Jammer, maar helaas.

 

 

 

 

  

 

Afscheid Mr. Sun

Toen we begin augustus weer in Beijing aan kwamen, was ons tripje van het vliegveld naar huis gelijk onze laatste rit met Mr. Sun. Hij was die dag 60 geworden, dus hij mocht met pensioen. Voor ons betekende dit natuurlijk een afscheid, maar voor Mr. Sun was het een erg emotionele dag, na 28 jaar trouwe dienst voor Air France. (Zonder ooit schade te hebben gehad!) Dus dat verdiende een waardig afscheid.

Inmiddels hebben we een nieuwe chauffeur. Bas heeft hem aangenomen na een grondige selectie: hij had gevraagd om een betrouwbare, veilige chauffeur die Engels sprak. Er kwamen twee heren op gesprek. De eerste sprak toch geen Engels, en maakte tijdens het gesprek al zoveel onsmakelijke geluiden dat de keuze per direct viel op nummer 2 - en dat was Mr. Button. (Tja, die naam vindt hij zelf prima...?!) Button is een voormalig taxi chauffeur en spreekt inderdaad goed Engels. Dat is toch wel makkelijker dan dat gestamel in het Frans en Chinees... Tot nu toe bevalt hij uitstekend.